zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej

Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) jest istotnym markerem laboratoryjnym, wskazującym na uszkodzenie komórek mięśniowych (rabdomiolizę), uszkodzenie mięśnia sercowego lub tkanki mózgowej. Enzym ten katalizuje reakcję fosforylacji kreatyny, odgrywając kluczową rolę w metabolizmie energetycznym komórek.

Podwyższone wartości CPK obserwuje się w przebiegu zawału mięśnia sercowego, zapalenia mięśni, dystrofii mięśniowych, miopatii, po urazach, intensywnym wysiłku fizycznym oraz po zabiegach chirurgicznych. Stopień wzrostu aktywności enzymu koreluje zazwyczaj z rozległością uszkodzenia tkanki, stąd jego wartość diagnostyczna i prognostyczna.

Warto pamiętać, że CPK występuje w trzech izoformach: CPK-MM (dominująca w mięśniach szkieletowych), CPK-MB (charakterystyczna dla mięśnia sercowego) oraz CPK-BB (występująca głównie w tkance mózgowej). Oznaczenie poszczególnych izoenzymów pozwala na dokładniejsze określenie źródła podwyższonej aktywności enzymu i ukierunkowanie dalszej diagnostyki.

W praktyce klinicznej monitorowanie aktywności CPK jest szczególnie ważne podczas stosowania niektórych leków (np. statyn), które jako działanie niepożądane mogą wywoływać miopatię. Istotne jest również oznaczanie tego parametru u pacjentów z objawami osłabienia mięśniowego o niejasnej etiologii oraz w diagnostyce różnicowej bólu w klatce piersiowej.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl