wydalanie ramiprylu
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz jako ochrona nerek u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Preparat jest prolekiem, który po wchłonięciu ulega przekształceniu w aktywny metabolit – ramiprylat.
Wydalanie ramiprylu zachodzi głównie przez nerki (około 60% dawki), a pozostała część jest wydalana z kałem. Lek i jego metabolity ulegają filtracji kłębuszkowej i sekrecji kanalikowej. Okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi około 13-17 godzin, choć u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być znacznie wydłużony.
U osób z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <40 ml/min) wydalanie ramiprylu jest istotnie zaburzone, co wymaga modyfikacji dawkowania. Również w niewydolności wątroby może dochodzić do zaburzeń metabolizmu leku, co wpływa na jego eliminację. Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać zmniejszony klirens ramiprylu, co należy uwzględnić w terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera trzy substancje czynne o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych: ramipryl (ACE inhibitor), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy). Ramipryl jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym (Tmax 1h), z biodostępnością ramiprylatu wynoszącą 45%, a jego aktywny metabolit osiąga maksymalne stężenie po 2-4h. Ramiprylat wiąże się z białkami osocza w 56%, ma okres półtrwania 13-17h (dla dawek 5-10 mg) i jest eliminowany głównie przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby obserwuje się zmienioną farmakokinetykę, co wymaga ostrożności. Amlodypina charakteryzuje się biodostępnością 64-80%, Tmax 6-12h, silnym wiązaniem z białkami osocza (97,5%) oraz długim okresem półtrwania 35-50h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Metabolizowana jest intensywnie w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a u pacjentów z niewydolnością wątroby i osób starszych obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i zwiększenie AUC. Hydrochlorotiazyd wchłania się szybko (Tmax około 2h) z biodostępnością 70%, wiąże się z białkami osocza w 40-70%, ma zmienny okres półtrwania 6-15h i jest eliminowany głównie przez nerki (60-80% w ciągu 72h). Metabolizm jest nieznaczny, a lek nie wpływa na enzymy CYP450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych.
amlodypina, antagonista wapnia, biodostępność, biodostępność całkowita, diuretyk tiazydowy, dystrybucja ramiprylu, farmakokinetyka, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, klirens nerkowy, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pozorna objętość dystrybucji, ramipryl, ramiprylat, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, wydalanie ramiprylu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca