mastektomia podskórna
Mastektomia podskórna (ang. subcutaneous mastectomy) to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu tkanki gruczołowej piersi z zachowaniem skóry, brodawki i otoczki sutkowej. Technika ta różni się od klasycznej mastektomii, podczas której usuwa się cały gruczoł wraz ze skórą pokrywającą pierś.
Zabieg ten wykonywany jest najczęściej w ramach profilaktyki u pacjentek z wysokim ryzykiem zachorowania na raka piersi (np. nosicielki mutacji genów BRCA1/BRCA2) lub jako element leczenia niektórych nowotworów piersi we wczesnym stadium. Mastektomia podskórna zazwyczaj jest połączona z jednoczasową rekonstrukcją piersi za pomocą implantu lub tkanek własnych pacjentki.
Z punktu widzenia onkologicznego, podczas mastektomii podskórnej dąży się do usunięcia około 95-98% tkanki gruczołowej, jednakże niewielka jej część pozostaje pod otoczką i brodawką sutkową, co wiąże się z minimalnym ryzykiem wystąpienia nowotworu w przyszłości. Zaletą tej metody jest lepszy efekt kosmetyczny w porównaniu do mastektomii radykalnej.
Kwalifikacja do zabiegu wymaga szczegółowej diagnostyki obrazowej oraz konsultacji wielospecjalistycznej z udziałem chirurga onkologa, radiologa i specjalisty chirurgii plastycznej. Odpowiedni dobór pacjentek do tej procedury jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa onkologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ginekomastia – Leczenie
Ginekomastia, definiowana jako łagodny przerost gruczołowej tkanki piersiowej u mężczyzn, dotyka około 35% populacji męskiej, najczęściej w wieku 50-69 lat. Leczenie zależy od etiologii, czasu trwania i nasilenia objawów. W większości przypadków obserwuje się samoistne ustąpienie, zwłaszcza w okresie dojrzewania (do 3 lat u 90% pacjentów). Farmakoterapia, szczególnie z użyciem selektywnych modulatorów receptora estrogenowego (SERM) takich jak tamoksyfen (10-20 mg 2x/d), jest najskuteczniejsza w ciągu pierwszych 6 miesięcy od pojawienia się objawów, osiągając poprawę u 60-80% pacjentów. Klomifen (50-100 mg/d) i raloksyfen stanowią alternatywy, choć ich skuteczność jest mniejsza. Inhibitory aromatazy i terapia testosteronem mają ograniczone zastosowanie, a danazol (200 mg 2x/d) wykazuje umiarkowaną skuteczność (23% całkowite ustąpienie). Po 12 miesiącach, gdy dochodzi do zwłóknienia tkanki, efektywność leczenia farmakologicznego spada, co często wymaga interwencji chirurgicznej.
anastrozol, danazol, endoskopia, ginekomastia, hipogonadyzm, inhibitory aromatazy, klomifen, kriolipoliza, krwiak, kwas deoksycholowy, lipoliza laserowa, liposukcja, martwica tkanki, mastektomia podskórna, pseudoginekomastia, radioterapia profilaktyczna, raloksyfen, SERM, seroma, tamoksyfen, terapia antyandrogenowa, terapia testosteronem, zespół Klinefeltera - Leksykon chorób i schorzeń
Ginekomastia – Diagnostyka i diagnoza
Ginekomastia to łagodny przerost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn, wynikający z zaburzenia równowagi hormonalnej między estrogenami a androgenami. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, w tym ocenie wielkości, konsystencji i symetrii piersi oraz badaniu palpacyjnym w celu różnicowania prawdziwej ginekomastii (tkanka gruczołowa >0,5-2 cm średnicy) od pseudoginekomastii (tkanka tłuszczowa). Wskazane jest wykonanie badań hormonalnych (testosteron całkowity i wolny, estradiol, LH, FSH, prolaktyna, β-hCG, DHEAS) oraz ocena funkcji narządów (AST, ALT, kreatynina, TSH, fT4). Badania obrazowe, takie jak mammografia, ultrasonografia piersi i jąder, a w wybranych przypadkach CT lub MRI, służą do wykluczenia nowotworów i innych patologii. Biopsja jest zarezerwowana dla podejrzenia raka piersi, zwłaszcza przy jednostronnym, asymetrycznym powiększeniu, szybkim wzroście, twardych guzkach, zmianach skórnych czy krwistej wydzielinie.
badanie fizykalne, badanie hormonalne, dializoterapia, gonadotropina kosmówkowa, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, ketokonazol, liposukcja, mammografia, marskość wątroby, mastektomia podskórna, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pierwotny hipogonadyzm, próby wątrobowe, pseudoginekomastia, rak piersi, rezonans magnetyczny, spironolakton, tamoksyfen, testosteron całkowity, tomografia komputerowa, ultrasonografia piersi, wtórny hipogonadyzm, wydzielina z brodawki sutkowej, zaburzenie równowagi hormonalnej, zespół Klinefeltera