przejściowy napad niedokrwienny

Przejściowy napad niedokrwienny (TIA, transient ischemic attack) to krótkotrwały epizod zaburzeń neurologicznych spowodowany ogniskowym niedokrwieniem mózgu, rdzenia kręgowego lub siatkówki, bez ostrego zawału tkanek. W przeciwieństwie do udaru mózgu, objawy TIA całkowicie ustępują, najczęściej w ciągu kilku minut do godziny, nie pozostawiając trwałego deficytu neurologicznego.

Najczęstszą przyczyną TIA jest przemijające zamknięcie tętnicy przez materiał zatorowy (najczęściej pochodzący z blaszek miażdżycowych tętnic szyjnych lub serca) lub miejscowe zwężenie naczynia. Objawy kliniczne zależą od obszaru mózgu dotkniętego niedokrwieniem i mogą obejmować: jednostronne osłabienie lub drętwienie, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, podwójne widzenie czy zaburzenia równowagi.

TIA stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia pełnoobjawowego udaru mózgu – ryzyko to jest najwyższe w pierwszych 48 godzinach po epizodzie. Diagnostyka powinna obejmować badania obrazowe (CT lub MRI mózgu), badanie naczyń domózgowych (USG Doppler, angio-CT, angio-MR), EKG, echokardiografię oraz podstawowe badania laboratoryjne. Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, leczenie przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe oraz w uzasadnionych przypadkach rewaskularyzację zwężonych tętnic szyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl