PSP

PSP (Progressive Supranuclear Palsy) to rzadkie, postępujące schorzenie neurodegeneracyjne należące do grupy parkinsonizmów atypowych. Charakteryzuje się gromadzeniem w mózgu nieprawidłowo sfosforylowanego białka tau, co prowadzi do zaniku neuronów, głównie w pniu mózgu, jądrach podstawy i korze mózgowej.

Klinicznie PSP objawia się zaburzeniami równowagi z częstymi upadkami występującymi już we wczesnej fazie choroby, pionowym porażeniem nadjądrowym (trudności w ruchu gałek ocznych, szczególnie w kierunku pionowym w dół), sztywnością osiową z charakterystyczną postawą wyprostną, dysartrią, dysfagią oraz postępującymi zaburzeniami funkcji poznawczych. W odróżnieniu od choroby Parkinsona, odpowiedź na leczenie lewodopą jest słaba lub krótkotrwała.

Diagnostyka PSP opiera się na obrazie klinicznym, badaniach neuroobrazowych (MRI może wykazać zanik śródmózgowia dający obraz „kolibriego” lub „pingwina” w przekroju strzałkowym) oraz testach neuropsychologicznych. Pewne rozpoznanie możliwe jest tylko w badaniu neuropatologicznym. Średni czas przeżycia od wystąpienia objawów wynosi około 6-10 lat, a leczenie ma głównie charakter objawowy i rehabilitacyjny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl