aktywne reumatoidalne zapalenie stawów
Aktywne reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to faza choroby, w której proces zapalny jest nasilony, powodując intensyfikację objawów klinicznych. Charakteryzuje się ono wzmożonym bólem, obrzękiem i sztywnością stawów, najczęściej dotyczącymi symetrycznie małych stawów rąk i stóp. U pacjentów z aktywnym RZS obserwuje się podwyższone parametry zapalne (OB, CRP), zwiększone miano przeciwciał (RF, anty-CCP) oraz postępujące uszkodzenia stawów widoczne w badaniach obrazowych.
Rozpoznanie aktywnego RZS opiera się na kryteriach klinicznych, laboratoryjnych oraz obrazowych. Standardem oceny aktywności choroby są skale DAS28, CDAI lub SDAI, które uwzględniają liczbę bolesnych i obrzękniętych stawów, ocenę aktywności choroby przez pacjenta oraz markery zapalne. Wynik DAS28 powyżej 3,2 wskazuje na umiarkowaną aktywność choroby, a powyżej 5,1 na wysoką aktywność.
Leczenie aktywnego RZS wymaga intensyfikacji terapii i ścisłego monitorowania jej efektów. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, stosuje się klasyczne leki modyfikujące przebieg choroby (csDMARDs), takie jak metotreksat, leflunomid czy sulfasalazyna, a w przypadku niedostatecznej odpowiedzi – biologiczne DMARDs (bDMARDs) lub syntetyczne celowane DMARDs (tsDMARDs). Celem terapii jest osiągnięcie remisji lub niskiej aktywności choroby, co zapobiega postępującym uszkodzeniom stawów i niepełnosprawności.