immunozależna miopatia martwicza
Immunozależna miopatia martwicza (ang. Immune-Mediated Necrotizing Myopathy, IMNM) jest rzadkim schorzeniem autoimmunologicznym charakteryzującym się postępującym osłabieniem mięśni, podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej (CK) oraz obecnością martwicy włókien mięśniowych bez znaczącego nacieku zapalnego w badaniu histopatologicznym.
Etiologia IMNM może być związana z przyjmowaniem statyn, chorobami nowotworowymi lub występować jako schorzenie idiopatyczne. W patogenezie kluczową rolę odgrywają autoprzeciwciała, szczególnie przeciwko syntazie HMG-CoA reduktazy (anty-HMGCR) oraz przeciwko cząsteczce sygnałowej rozpoznawania 5 (anty-SRP).
Klinicznie IMNM objawia się symetrycznym osłabieniem mięśni proksymalnych, trudnościami w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak wstawanie z krzesła czy wchodzenie po schodach. Charakterystyczne jest utrzymywanie się objawów nawet po odstawieniu statyn w przypadkach związanych z tymi lekami.
Diagnostyka obejmuje oznaczenie poziomu enzymów mięśniowych, badania obrazowe (MRI mięśni), elektromiografię oraz biopsję mięśnia. Leczenie opiera się głównie na immunosupresji, z zastosowaniem kortykosteroidów, metotreksatu, azatiopryny, mykofenolanu mofetylu, a w przypadkach opornych – rytuksymabu czy immunoglobulin dożylnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlator
Produkt leczniczy Amlator, będący połączeniem atorwastatyny i amlodypiny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie i okresowe monitorowanie badań czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferaz (ALT, AST), z zaleceniem zmniejszenia dawki lub odstawienia leku przy utrzymującym się wzroście powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie powinno rozpoczynać się od najmniejszej dawki, z ostrożnym zwiększaniem i kontrolą. Wiek podeszły wymaga ostrożnego zwiększania dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę, natomiast u dzieci i młodzieży stosowanie nie jest zalecane. Amlodypinę można stosować w zwykłych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek, pamiętając, że lek nie jest usuwany podczas dializy.
antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna i amlodypina, białko transportowe, choroba wieńcowa, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, pochodna kwasu fibrynowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny mózgu, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlator
Produkt leczniczy Amlator, zawierający amlodypinę i atorwastatynę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku płuc i zdarzeń sercowo-naczyniowych. Monitorowanie czynności wątroby jest niezbędne, zwłaszcza przy podwyższeniu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN), co może wymagać zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczynanie terapii od najmniejszej dawki amlodypiny oraz ostrożne jej zwiększanie. W badaniu SPARCL wykazano zwiększone ryzyko udaru krwotocznego mózgu przy stosowaniu atorwastatyny 80 mg u pacjentów po udarze krwotocznym lub zatokowym, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia.
aminotransferaza, Amlator, antagonista kanału wapniowego, ból mięśniowy, cukrzyca, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, krwotoczny udar mózgu, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, opieka diabetologiczna, przełom nadciśnieniowy, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, trójglicerydy, udar mózgu, zapalenie mięśni, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin MSN 40 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA z grupy statyn, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest dawkozależna, szczególnie przy dawce 40 mg, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby, w tym podwyższenia aktywności aminotransferaz. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśni (często), miopatię i rabdomiolizę (niezbyt często), a także zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, której ryzyko wzrasta przy obecności czynników ryzyka (glukoza na czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI > 30 kg/m²). Wzrost kinazy kreatynowej (CK) jest zwykle łagodny i przemijający, jednak przekroczenie 5-krotności górnej granicy normy wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, trombocytopenia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 40 mg
Rozuwastatyna, podobnie jak inne statyny, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, z których większość jest łagodna i przemijająca. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych. Istotna jest zależność między dawką a częstością występowania powikłań, zwłaszcza przy dawce 40 mg, gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy, ciężkich zaburzeń nerek i wątroby (w tym wzrost aktywności aminotransferaz). Charakterystyczne są zaburzenia mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, z zależnym od dawki wzrostem kinazy kreatynowej (CK), której aktywność powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia. Ponadto, mogą wystąpić immunozależna miopatia martwicza, zespół toczniopodobny oraz zaburzenia ścięgien, w tym ich zerwanie.
aminotransferaza, białko w moczu, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, dysfagia, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, mięśnie szkieletowe, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, utrata pamięci, zaburzenie ścięgna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Genoptim 10 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 16 066 pacjentach przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny vs 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a kinazy kreatynowej (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x GGN. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza), które mogą prowadzić do niewydolności nerek, oraz poważne zaburzenia wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność). Profil bezpieczeństwa u dzieci (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Monitorowanie enzymów wątrobowych i CK jest kluczowe, zwłaszcza przy wysokich dawkach.
aminotransferaza, anafilaksja, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, próby wątrobowe, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Atorwastatyna, stosowana średnio przez 53 tygodnie u 8755 pacjentów w badaniach klinicznych, wykazuje profil działań niepożądanych dobrze udokumentowany i generalnie dobrze tolerowany, z 5,2% przerwaniem leczenia z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 4,0% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, stawów, kończyn – często), podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne powikłania to miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza oraz immunozależna miopatia martwicza o nieznanej częstości. Zaburzenia wątroby obejmują zapalenie (niezbyt często), cholestazę (rzadko) i niewydolność (bardzo rzadko). Często obserwowano hiperglikemię, a rozwój cukrzycy jest możliwy u pacjentów z czynnikami ryzyka (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/L, BMI >30 kg/m², triglicerydy, nadciśnienie).
anoreksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ximve
Symwastatyna, substancja czynna leku Ximve, wiąże się z ryzykiem miopatii, której objawy obejmują bóle mięśni, tkliwość i osłabienie, a także wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy. Miopatia może prowadzić do rabdomiolizy z ostrą niewydolnością nerek. Częstość miopatii wzrasta wraz z dawką: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale serca przy dawce 80 mg ryzyko sięga 1,0%. Szczególnie wysokie ryzyko obserwuje się u pacjentów z allelem c.521T>C genu SLCO1B1, zwłaszcza homozygot CC (15% ryzyka miopatii w ciągu roku przy dawce 80 mg). Przed leczeniem i podczas terapii należy monitorować aktywność CK, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek ≥65 lat, płeć żeńska, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze reakcje na statyny). W przypadku wzrostu CK >5× górnej granicy normy lub nasilonych objawów mięśniowych leczenie należy przerwać. Należy również unikać jednoczesnego stosowania leków silnie interagujących, takich jak inhibitory CYP3A4, gemfibrozyl, cyklosporyna, danazol czy kwas fusydowy, które zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferaza alaninowa, białko transportujące aniony organiczne, dyslipidemia, fibrat, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperglikemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leczenie przeciwcukrzycowe, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia i rabdomioliza, niedoczynność tarczycy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, substancja czynna, symwastatyna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amlator
Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca (klasa III i IV wg NYHA), gdzie amlodypina może zwiększać ryzyko obrzęku płuc oraz zdarzeń sercowo-naczyniowych. Przełom nadciśnieniowy stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, zwłaszcza przy wzroście aminotransferaz (ALT, AST) powyżej 3-krotnej wartości górnej granicy normy (GGN), co wymaga zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę amlodypiny należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej i stopniowo zwiększać, z uwzględnieniem ryzyka wydłużonego okresu półtrwania i zwiększonego AUC. U osób starszych dawkę należy zwiększać ostrożnie ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. Amlodypinę można stosować w standardowych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż nie jest usuwana podczas dializy.
aminotransferazy, amlodypina, cytochrom CYP3A4, czynność wątroby, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory proteazy, kwas fusydowy, miastenia, mioglobinuria, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność serca, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Suvardio Plus
Produkt leczniczy Suvardio Plus, łączący rozuwastatynę z ezetymibem, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz innych działań niepożądanych mięśniowych, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny przekraczających 20 mg. W przypadku objawów mięśniowych lub podwyższonej aktywności kinazy kreatynowej (CK >5 × GGN) konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu czy jednoczesne stosowanie fibratów. Monitorowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest zalecane po 3 miesiącach terapii, a w przypadku ich wzrostu powyżej 3 × GGN należy rozważyć redukcję dawki lub odstawienie rozuwastatyny. U pacjentów rasy azjatyckiej obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawkowania.
antybiotyk makrolidowy, białkomocz, dziedziczna choroba mięśni, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy, miastenia de novo, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie czynności nerek, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin MSN 5 mg
Rozuwastatyna wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg obserwuje się zwiększone ryzyko ciężkich powikłań, takich jak rabdomioliza oraz poważne uszkodzenia nerek i wątroby. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśni, miopatię, podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje rzadziej przy dawkach 10-20 mg (<1%) i częściej przy dawce 40 mg (~3%), jednak nie wykazano związku przyczynowego z ostrą lub postępującą chorobą nerek. W przypadku wzrostu CK powyżej 5-krotności górnej granicy normy (>5 x GGN) zaleca się przerwanie leczenia.
aminotransferaza, aminotransferaza wątrobowa, choroba nerek, cukrzyca, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ridlip 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz obserwacji porejestracyjnej. Działania niepożądane występują u mniej niż 4% pacjentów i są przeważnie łagodne oraz przemijające. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym dawka 40 mg wiąże się z wyższym ryzykiem poważnych zdarzeń, takich jak rabdomioliza, miopatia czy zwiększenie aktywności aminotransferaz. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle mięśni, osłabienie, bóle głowy, zaburzenia snu, nudności, zaparcia oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK), które w większości przypadków jest łagodne i przemijające. W przypadku wzrostu CK powyżej 5 x GGN zaleca się przerwanie terapii. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u około 3% pacjentów przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z progresją choroby nerek.
aminotransferaza, ból mięśni, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zaburzenia endokrynologiczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atrox 20
Atorwastatyna (lek Atrox) wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza czynności wątroby i aktywności aminotransferaz, które nie powinny przekraczać trzykrotnej górnej granicy normy (GGN). W przypadku ich utrzymującego się wzrostu konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu oraz u osób po udarze mózgu lub epizodzie TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych. Monitorowanie CK jest kluczowe przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy (np. niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wiek >70 lat). W przypadku podwyższenia CK >5 razy GGN należy rozważyć przerwanie terapii, a przy wzroście >10 razy GGN leczenie należy natychmiast odstawić ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aminotransferazy, atorwastatyna, badanie SPARCL, fibraty, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, laktoza jednowodna, leki przeciwwirusowe HCV, miastenia, mięśnie szkieletowe, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, TIA, udar krwotoczny, uszkodzenie wątroby, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Bluefish AB
Atorvastatin Bluefish AB wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie terapii, zwłaszcza u pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz, chorobami wątroby, spożywających alkohol lub z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy. W przypadku utrzymania się aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się redukcję dawki lub przerwanie leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałem lakunarnym, gdyż dawka 80 mg atorwastatyny wiąże się z podwyższonym ryzykiem udaru krwotocznego. Monitorowanie CK jest kluczowe w sytuacjach takich jak choroby nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane mięśniowe po statynach lub fibratach oraz u osób powyżej 70 roku życia. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli aktywność CK przekracza 5 razy GGN.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, udar mózgowy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, które występują u mniej niż 4% pacjentów w badaniach klinicznych. Częstość działań niepożądanych jest zależna od dawki, przy czym dawka 40 mg wiąże się z wyższym ryzykiem wystąpienia proteinurii (około 3% pacjentów), miopatii, rabdomiolizy oraz wzrostu aktywności kinazy kreatynowej (CK) i aminotransferaz. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, jest zwykle przemijająca i nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek. W przypadku wzrostu aktywności CK powyżej 5-krotności górnej granicy normy (>5 x GGN) zaleca się przerwanie terapii. U dzieci i młodzieży obserwowano częstsze zwiększenie stężenia kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku, jednak ogólny profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych.
aminotransferaza, białkomocz, ból brzucha, ból mięśni, choroba ścięgien, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy wątrobowe, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atoris 40 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atoris) został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z których 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. U 0,8% pacjentów obserwowano istotne klinicznie (>3x GGN) podwyższenie aktywności aminotransferaz, a u 2,5% wzrost kinazy kreatynowej (>3x GGN), co jest zgodne z profilem innych statyn. W populacji pediatrycznej (520 dzieci, w tym 392 w wieku 10-17 lat) profil działań niepożądanych był podobny do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Najczęstsze działania niepożądane obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz podwyższone enzymy wątrobowe i kinazę kreatynową.
aminotransferazy, anafilaksja, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaranta 40 mg
Rozuwastatyna, stosowana w leku Zaranta, wykazuje profil działań niepożądanych, które są najczęściej łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby przy dawce 40 mg. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, występują częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a wzrost aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN) wymaga przerwania leczenia. Proteinuria, głównie kanalikowa, obserwowana jest u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek.
aminotransferaza, astenia, ból mięśni, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatyniny, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, trombocytopenia, utrata pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosufy
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Rosufy, wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania podczas terapii, zwłaszcza przy dawkach 40 mg, które wiążą się z wyższym ryzykiem wystąpienia proteinurii kanalikowej oraz ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek. Zaleca się regularną kontrolę czynności nerek u pacjentów przyjmujących tę dawkę. Ponadto, dawki powyżej 20 mg zwiększają ryzyko miopatii, bólów mięśniowych oraz rzadkich przypadków rabdomiolizy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu lub innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powinno być prowadzone zgodnie z zaleceniami, unikając badań po intensywnym wysiłku fizycznym i nie rozpoczynając terapii, jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). Pacjenci z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat czy jednoczesne stosowanie fibratów, wymagają szczególnej uwagi i ścisłej obserwacji.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, cukrzyca, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, miopatia, nadużywanie alkoholu, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, pochodne kwasu fibrynowego, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Crosuvo
Produkt leczniczy Crosuvo (rozuwastatyna) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w dawkach 40 mg, ze względu na ryzyko wystąpienia proteinurii kanalikowej oraz zwiększonej częstości ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek. Zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek u pacjentów na najwyższej dawce. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rabdomioliza, są częstsze przy dawkach powyżej 20 mg, a ryzyko rabdomiolizy wzrasta szczególnie przy dawce 40 mg. Przed i w trakcie terapii należy monitorować aktywność kinazy kreatynowej (CK), unikając badań po intensywnym wysiłku fizycznym. Leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni o podłożu genetycznym, wcześniejsze reakcje na statyny lub fibraty, nadużywanie alkoholu, wiek >70 lat oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie rozuwastatyny w osoczu.
antybiotyk makrolidowy, choroba nerek, cyklosporyna, fibrat, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, mialgia, miastenia, miopatia, miopatia mięśni szkieletowych, niedoczynność tarczycy, padaczka, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, zakażenie HIV, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simratio 40 40 mg
Profil bezpieczeństwa symwastatyny został szczegółowo oceniony w dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę przez średnio 5 lat, wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 4,8% w grupie leczonej symwastatyną i 5,1% w grupie placebo. Częstość miopatii była niska (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x górna granica normy) wystąpiło u 0,21% pacjentów na symwastatynie w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. W dawce 80 mg/dobę ryzyko miopatii wzrasta do 1,0%, co podkreśla konieczność ostrożności przy stosowaniu wyższych dawek. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują rabdomiolizę, immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) wymagającą immunosupresji, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby oraz zaburzenia funkcji poznawczych, które zwykle ustępują po odstawieniu leku.
aminotransferazy, anafilaksja, ból głowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, ginekomastia, hemoglobina glikowana, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, mialgia, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu hiperlipidemii, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, skurcze), układu pokarmowego (nudności, biegunka), układu oddechowego (zapalenie błony śluzowej nosa i gardła) oraz podwyższenia enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Klinicznie istotne podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
anafilaksja, atorwastatyna, ból stawu, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvachol 10 mg
Symwastatyna (Simvachol) w dawkach 10 mg i 20 mg wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 4,8% w grupie leczonej w porównaniu do 5,1% w grupie placebo, co świadczy o dobrej tolerancji leku. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest miopatia, w tym zapalenie mięśni, z częstością poniżej 0,1% przy dawce 40 mg, jednak przy dawce 80 mg/dobę ryzyko wzrasta do 1,0%. Rzadko obserwowano rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek oraz immunozależną miopatię martwiczą (IMNM), charakteryzującą się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych i podwyższoną kinazą kreatynową mimo odstawienia statyn, wymagającą leczenia immunosupresyjnego. Ponadto, u 0,21% pacjentów leczonych dawką 40 mg odnotowano wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, a rzadko zgłaszano zapalenie wątroby i żółtaczkę.
aminotransferazy, astenia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, ginekomastia, Heart Protection Study, hemoglobina glikowana, hepatotoksyczność, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, Scandinavian Simvastatin Survival Study, simvachol, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, symwastatyna, tendinopatia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmiany liszajowate - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Atorvox) konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby oraz ich okresowe monitorowanie w trakcie leczenia, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów z podwyższoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku utrzymania się aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią chorób wątroby oraz u osób spożywających znaczne ilości alkoholu. Badanie SPARCL wskazuje na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych przy stosowaniu dawki 80 mg atorwastatyny u pacjentów po udarze niedokrwiennym lub TIA, zwłaszcza z wywiadem udaru krwotocznego lub zawału lakunarnego, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
alkoholizm, aminotransferazy, ból mięśniowy, choroba niedokrwienna serca, funkcja wątroby, górna granica normy, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek immunosupresyjny, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niewydolność nerek, osłabienie mięśni proksymalnych, przeciwciała przeciwko reduktazie HMG-CoA, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, SPARCL, udar krwotoczny, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Romazic
Rozuwastatyna, szczególnie w dawkach 30 mg i 40 mg, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących przemijającą proteinurię kanalikową, miopatię, rabdomiolizę oraz hepatotoksyczność. Zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, genetyczne choroby mięśni, nadużywanie alkoholu czy wiek powyżej 70 lat. W przypadku aktywności CK przekraczającej 5× GGN lub nasilonych objawów mięśniowych, leczenie należy przerwać. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z lekami fibratowymi, kwasem nikotynowym, inhibitorami proteaz, cyklosporyną, makrolidami oraz kwasem fusydowym, z uwagi na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. U pacjentów azjatyckiego pochodzenia obserwuje się zwiększoną ekspozycję na lek, co wymaga dostosowania dawki.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, miopatia, niedoczynność tarczycy, posocznica, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crosuvo, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA, z częstością występowania zależną od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane są łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z ich powodu. Do najczęstszych należą bóle mięśni, zaparcia, nudności, bóle głowy oraz zwiększone stężenia aminotransferaz wątrobowych. Dawka 40 mg wiąże się z wyższym ryzykiem rabdomiolizy, ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek (np. krwiomocz) i wątroby (głównie wzrost aktywności aminotransferaz). Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u około 3% pacjentów przy dawce 40 mg, jednak nie jest związana z ostrą lub postępującą chorobą nerek. Wśród rzadkich, ale poważnych działań wymienia się zespół Stevensa-Johnsona oraz reakcję DRESS.
aminotransferaza, dysfunkcja erekcji, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvasterol 40 mg
Bezpieczeństwo stosowania symwastatyny zostało potwierdzone w dużych, długoterminowych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS pacjenci otrzymywali symwastatynę w dawce 40 mg/dobę przez średnio 5 lat, gdzie wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 4,8% (vs 5,1% w grupie placebo). Częstość miopatii była <0,1% przy dawce 40 mg, natomiast przy dawce 80 mg miopatia występowała u 1,0% pacjentów (vs 0,02% przy 20 mg). Zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN) odnotowano u 0,21% leczonych symwastatyną, a u 0,09% w grupie placebo. Obserwowano także podwyższenie HbA1c i glukozy na czczo, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka metabolicznego (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertriglicerydemia). Wśród działań niepożądanych wyróżniono immunozależną miopatię martwiczą (IMNM) z utrzymującym się osłabieniem mięśni i podwyższoną kinazą kreatynową, wymagającą leczenia immunosupresyjnego.
aminotransferazy, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, glukoza na czczo, Heart Protection Study, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, Scandinavian Simvastatin Survival Study, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, triglicerydy, układ mięśniowo-szkieletowy, zaburzenia funkcji poznawcze, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zerwanie mięśni, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, zmiany liszajowate - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zahron, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, które występują u mniej niż 4% pacjentów i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze objawy obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Istotne jest, że częstość występowania działań niepożądanych, w tym rabdomiolizy i poważnych zaburzeń nerek oraz wątroby, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, a szczególnie przy dawce 40 mg. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, obserwowana jest u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg oraz u około 3% przy dawce 40 mg, jednak zazwyczaj ustępuje podczas kontynuacji leczenia i nie poprzedza ostrej choroby nerek.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, depresja, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zaburzenia pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ezehron Duo
Produkt leczniczy Ezehron Duo, łączący rozuwastatynę i ezetymib, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcji DRESS, które mogą zagrażać życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy skórne i mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rabdomioliza, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny przekraczających 20 mg, a w szczególności 40 mg, gdzie ryzyko rabdomiolizy jest wyższe. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy wyjściowa wartość przekracza 5× górną granicę normy (GGN). W przypadku potwierdzonego podwyższenia CK >5× GGN lub wystąpienia objawów mięśniowych, leczenie należy przerwać. U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat czy jednoczesne stosowanie fibratów, konieczne jest dokładne monitorowanie i ocena stosunku korzyści do ryzyka terapii.
białkomocz, cyklosporyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, fosfokinaza kreatynowa, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rozuwastatyna, rytonawir, śródmiąższowa choroba płuc, warfaryna, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simorion 20 mg
Symwastatyna (Simorion) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (HPS, n=20 536) i Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S, n=4 444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę przez około 5 lat, wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 4,8% w grupie symwastatyny vs 5,1% w grupie placebo. Częstość miopatii była <0,1%, a podwyższenie aktywności aminotransferaz (ALT, AST, GGT) ponad 3-krotnie powyżej normy odnotowano u 0,21% pacjentów leczonych symwastatyną (vs 0,09% placebo). Dawka 80 mg wiąże się z wyższym ryzykiem miopatii (1,0%) w porównaniu do 20 mg (0,02%). Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia mięśniowe (miopatia, rabdomioliza, bóle i kurcze mięśniowe), rzadko zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, neuropatia, zaburzenia pamięci), a także reakcje alergiczne i zespół nadwrażliwości. Występują również rzadkie przypadki immunozależnej martwiczej miopatii (IMNM), wymagającej leczenia immunosupresyjnego.
aminotransferaza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, eozynofilia, fosfataza zasadowa, ginekomastia, hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wykwity lichenoidalne, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvasterol
Leczenie atorwastatyną (Atorvasterol) wymaga systematycznej kontroli czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz. W przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po udarze mózgu lub epizodzie TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach, czy wiek powyżej 70 lat. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli CK jest >5 razy GGN, a w przypadku objawów mięśniowych i CK >10 razy GGN leczenie należy natychmiast przerwać.
aminotransferaza, atorwastatyna, ból mięśniowy, choroba mięśni, choroba niedokrwienna serca, choroba wątroby, czynność wątroby, duszność, filtracja kłębuszkowa, gemfibrozyl, HCV, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, IMNM, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, niewydolność nerek, pochodna kwasu fibrynowego, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, TIA, udar krwotoczny, udar mózgowy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zawał lakunarny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvastatin Genoptim
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii, szczególnie przy dawkach 80 mg/dobę, gdzie częstość występowania miopatii wynosi do 1,0%, a przy dawkach 20 mg i 40 mg odpowiednio 0,03% i 0,08%. Miopatia objawia się bólami mięśni, osłabieniem i wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy, co może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, u których ryzyko miopatii jest wyższe (0,24%). Genotypowanie allelu c.521T>C genu SLCO1B1 jest zalecane przed zastosowaniem dawki 80 mg, gdyż homozygotyczni nosiciele (CC) mają ryzyko miopatii sięgające 15%. Wskazane jest monitorowanie CK przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek >65 lat, kobiety, zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy czy wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny.
aminotransferaza, białko transportowe OATP, działanie niepożądane, fibrat, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, ostra niewydolność nerek, podwyższona kinaza kreatynowa, polipeptyd transportujący aniony organiczne, powikłanie sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosuvastatin Krka
U pacjentów stosujących rozuwastatynę w dawkach wysokich, zwłaszcza 40 mg, obserwowano sporadyczne przypadki proteinurii kanalikowej, jednak bez progresji do ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek. Zgłaszano zwiększoną częstość ciężkich zaburzeń czynności nerek przy dawce 40 mg, co uzasadnia regularne monitorowanie funkcji nerek u pacjentów przyjmujących dawki 30 mg i 40 mg. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, występowały częściej przy dawkach powyżej 20 mg, a ryzyko rabdomiolizy wzrastało przy dawce 40 mg oraz w skojarzeniu z ezetymibem. W przypadku nasilenia objawów miastenii lub pojawienia się nowych objawów, konieczne jest przerwanie terapii. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powinno unikać okresów po intensywnym wysiłku fizycznym, a leczenie nie powinno być rozpoczynane lub kontynuowane, jeśli CK przekracza 5 x górną granicę normy (GGN).
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, choroba nerek, dziedziczna choroba mięśni, gemfibrozyl, hipercholesterolemia wtórna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kaszel nieproduktywny, kinaza kreatynowa, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, miastenia, miopatia, nadużywanie alkoholu, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, proteinuria kanalikowa, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inegy 10 mg + 40 mg
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, oceniono w badaniach klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów, w tym populacje z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, chorobą wieńcową oraz przewlekłą chorobą nerek. W badaniu IMPROVE-IT (N=18 144) profil bezpieczeństwa INEGY (10 mg ezetymibu + 40 mg symwastatyny) był zbliżony do monoterapii symwastatyną (40 mg) podczas 6-letniej obserwacji, z odsetkiem przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych odpowiednio 10,6% i 10,1%. W badaniu SHARP (N>9000) u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, stosowanie INEGY (10 mg + 20 mg) nie różniło się pod względem bezpieczeństwa od placebo w okresie średnio 4,9 roku. Najważniejsze działania niepożądane obejmują miopatię (0,2%) i rabdomiolizę (0,1%), definiowane na podstawie wzrostu aktywności kinazy kreatynowej (CK) ≥ 10x górnej granicy normy (GGN) lub dwóch epizodów z CK ≥ 5 i < 10x GGN, z możliwym uszkodzeniem nerek w przypadku rabdomiolizy. Ponadto, 1,7% pacjentów doświadczyło istotnego klinicznie wzrostu aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥ 3x GGN), zwykle bezobjawowego i odwracalnego po przerwaniu terapii.
aminotransferazy, anafilaksja, bilirubina, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, miastenia rzekomoporaźna, miopatia, miopatia i rabdomioliza, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, trombocytopenia, zaburzenia poznawcze, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inegy
Produkt leczniczy INEGY, zawierający ezetymib i symwastatynę, wiąże się z ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy wyższych dawkach symwastatyny (20, 40, 80 mg/dobę) oraz w interakcjach z inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, danazolem, gemfibrozylem i innymi lekami zwiększającymi ryzyko uszkodzenia mięśni. Częstość miopatii wzrasta z dawką: 0,03% przy 20 mg, 0,08% przy 40 mg i 0,61% przy 80 mg symwastatyny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, osób starszych (≥65 lat), z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, a także u nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1, u których ryzyko miopatii jest istotnie podwyższone (do 15% przy genotypie CC i dawce 80 mg). Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza przy objawach mięśniowych i przy wartościach CK >5× GGN, co wymaga przerwania terapii. W badaniu IMPROVE-IT częstość miopatii wynosiła 0,2% dla INEGY (10 mg + 40 mg) i 0,1% dla symwastatyny, a rabdomioliza 0,1% i 0,2% odpowiednio.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportowe OATP, choroba wieńcowa, cukrzyca, daptomycyna, ezetymib, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, miastenia oczna, miastenia rzekomoporaźna, mioglobinuria, miopatia, miopatia i rabdomioliza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, przewlekła choroba nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, transaminaza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medreg 80 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny został określony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 na atorwastatynie vs. 7311 na placebo) z średnim okresem obserwacji 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny i 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmowały hiperglikemię, hipoglikemię, zmiany masy ciała, zaburzenia snu (koszmary, bezsenność) oraz objawy neurologiczne takie jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje i neuropatie. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) dotyczyły m.in. zaburzeń widzenia, słuchu, układu oddechowego, przewodu pokarmowego (w tym zapalenia trzustki), wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność), skóry (w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona), mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza, immunozależna miopatia martwicza) oraz ginekomastii.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bezsenność, ból stawowy, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, gorączka, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, insomnia, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mięśniowe, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zocor 20
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii, objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem i wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy, co może prowadzić do rabdomiolizy i ostrej niewydolności nerek. Ryzyko to jest dawkozależne: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale serca przy dawce 80 mg wynosi około 1%. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów azjatyckiego pochodzenia, u których przy dawce 40 mg/dobę częstość miopatii wynosi 0,24%. Wysokie dawki (80 mg) powinny być stosowane wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, u których korzyści przewyższają ryzyko. Zaleca się monitorowanie aktywności CK, zwłaszcza przy dawce 80 mg, oraz rozważenie badań genetycznych w kierunku allelu SLCO1B1 c.521T>C, który zwiększa ryzyko miopatii (do 15% u homozygot CC). W przypadku objawów miopatii lub wzrostu CK powyżej 5-krotnej normy, leczenie należy przerwać.
acypimoks, aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, białko transportujące aniony organiczne, białko warunkujące oporność w raku piersi, cyklosporyna, danazol, daptomycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperglikemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, miastenia, miastenia oczna, miastenia rzekomoporaźna, mioglobinuria, miopatia, niacyna, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atorvagen
Atorvagen (atorwastatyna) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia miastenii, uszkodzenia wątroby oraz działań niepożądanych ze strony mięśni szkieletowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu, z zaburzeniami czynności nerek, niedoczynnością tarczycy, wcześniejszym uszkodzeniem mięśni po statynach lub fibratach oraz u osób powyżej 70. roku życia. W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować parametry wątrobowe i CK, a w przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotnej GGN, rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 80 mg, zwłaszcza u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałem lakunarnym, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. W przypadku objawów miopatii, takich jak bóle, kurcze czy osłabienie mięśni, należy natychmiast oznaczyć CK i w razie znacznego wzrostu (>5-krotnie powyżej GGN) przerwać terapię.
aminotransferaza, azolowy lek przeciwgrzybiczny, brak laktazy, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia de novo, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, przejściowy atak niedokrwienny mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrodzone zaburzenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvasterol
Symwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach 40 mg i 80 mg na dobę, gdzie częstość miopatii wynosi odpowiednio 0,08% i 0,61%, a u pacjentów po zawale serca przy dawce 80 mg nawet 1,0%. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz u nosicieli allelu C genu SLCO1B1, szczególnie homozygotycznych (genotyp CC) z ryzykiem miopatii do 15% w ciągu roku. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, oraz unikanie stosowania dawki 80 mg u pacjentów z genotypem CC. Przerwanie terapii jest wskazane przy CK >5x GGN lub nasilonych objawach mięśniowych. Ponadto, symwastatyna może indukować immunozależną miopatię martwiczą oraz podwyższać aktywność aminotransferaz, co wymaga monitorowania funkcji wątroby, szczególnie przy dawce 80 mg.
aminotransferaza, białko transportowe OATP, brak laktazy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, miopatia, niacyna, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, powikłania sercowo-naczyniowe, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, substancja czynna, symwastatyna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) został określony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%). Działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmują m.in. zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Rzadkie, ale poważne powikłania to rabdomioliza (≥1/10000, <1/1000), immunozależna miopatia martwicza (częstość nieznana), niewydolność wątroby (≤1/10000), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksja (≤1/10000).
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, anoreksja, cholestaza, ciężka reakcja skórna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, triglicerydy, uszkodzenie mięśni szkieletowych, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 10 10 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atrox, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych w badaniach klinicznych na 16 066 pacjentach leczonych średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (CK >3× GGN u 2,5%, a >10× GGN u 0,4%), co wskazuje na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (n=520) jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe. Dodatkowo, atorwastatyna może indukować hiperglikemię (często) i hipoglikemię (niezbyt często), a ryzyko rozwoju cukrzycy wzrasta u pacjentów z czynnikami ryzyka metabolicznego (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², hipertrójglicerydemia, nadciśnienie tętnicze).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie kliniczne, cholestaza, cukrzyca, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza, górna granica normy, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, substancja czynna, trójglicerydy, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sortis 40
Podczas terapii atorwastatyną (Sortis) konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz. W przypadku ich wzrostu powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po udarze mózgu lub TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udarów krwotocznych. Atorwastatyna może powodować działania niepożądane ze strony mięśni, w tym bóle mięśniowe, miopatię oraz rabdomiolizę, charakteryzującą się wzrostem kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10 × GGN, mioglobinemią i ryzykiem niewydolności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić aktywność CK u pacjentów z czynnikami ryzyka, a w przypadku wartości > 5 × GGN terapię należy odroczyć. Monitorowanie CK jest również wskazane w trakcie leczenia, a w przypadku objawów mięśniowych i podwyższonej CK (> 5 × GGN) należy przerwać terapię.
aminotransferaza, białko transportujące, ból mięśniowy, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, czynność wątroby, fibrat, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zapalenie mięśni, zawał lakunarny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Suvardio Plus
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę 40 mg oraz ezetymib 10 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, miopatii immunozależnej martwiczej (IMNM) oraz rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny przekraczających 20 mg. W przypadku objawów mięśniowych lub podwyższonej aktywności kinazy kreatynowej (CK >5 × GGN) konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Monitorowanie CK jest wskazane u pacjentów zgłaszających dolegliwości mięśniowe, natomiast rutynowe badania u osób bez objawów nie są zalecane. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, nadużywanie alkoholu, czy jednoczesne stosowanie fibratów. Ponadto, Suvardio Plus może powodować wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych (≥3 × GGN), co wymaga monitorowania funkcji wątroby po 3 miesiącach terapii i ewentualnej modyfikacji dawki lub odstawienia leku.
aminotransferaza, białkomocz, ból mięśniowy, brak laktazy, cukrzyca, dziedziczna choroba mięśni, fibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadużywanie alkoholu, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, posocznica, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowa choroba płuc, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ximve 20 mg
Symwastatyna, stosowana w dawce 40 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (n=20 536) i Scandinavian Simvastatin Survival Study (n=4444), z okresem obserwacji średnio 5 lat. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był porównywalny z placebo (odpowiednio 4,8% vs 5,1%). Częstość miopatii była niska (<0,1%) przy dawce 40 mg, natomiast dawka 80 mg wiązała się ze znacząco wyższym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02% przy 20 mg). Zwiększenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy wystąpiło u 0,21% pacjentów na symwastatynie 40 mg, w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Działania niepożądane obejmują głównie zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (miopatia, rabdomioliza, bóle i kurcze mięśni), rzadko immunozależną miopatię martwiczą, a także rzadkie przypadki zapalenia wątroby, żółtaczki i niewydolności wątroby. Wśród działań niepożądanych zgłaszano również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, parestezje, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci), układu pokarmowego, wzroku, skóry oraz układu rozrodczego.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, eozynofilia, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, wymioty, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi, które zmuszają do przerwania terapii u mniej niż 4% pacjentów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki i klasyfikowana według standardowej skali: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia, nudności oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Istotne jest monitorowanie proteinurii, która występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, jednak jest zazwyczaj odwracalna i nie wiąże się z ostrą lub postępującą chorobą nerek. Ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz znacznego wzrostu kinazy kreatynowej (>5 x GGN) wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, co wymaga przerwania leczenia w przypadku istotnego wzrostu enzymu.
artralgia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, choroba ścięgna, cukrzyca, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, koszmar senny, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, świąd, utrata pamięci, wysypka, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie snu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rosufy
Podczas terapii rozuwastatyną (Rosufy) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dawkach 40 mg, które wiążą się z większą częstością występowania proteinurii kanalikowej oraz poważnych działań niepożądanych ze strony nerek. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane u pacjentów stosujących dawkę 40 mg. Ponadto, rozuwastatyna, szczególnie w dawkach powyżej 20 mg, może powodować miopatię, bóle mięśni, a rzadko rabdomiolizę, zwłaszcza w skojarzeniu z ezetymibem lub lekami z grupy fibratów (np. gemfibrozyl). Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić aktywność kinazy kreatynowej (CK) i nie rozpoczynać terapii, jeśli CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy uszkodzenia mięśni, takie jak bóle, osłabienie czy skurcze mięśni, szczególnie jeśli towarzyszą im gorączka lub złe samopoczucie, i w razie potrzeby wykonać badanie CK. W przypadku znacznego wzrostu CK (>5 × GGN) lub nasilonych objawów mięśniowych należy przerwać leczenie.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, cyklosporyna, fibrat, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, leki przeciwgrzybicze azolowe, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, pochodna kwasu fibrynowego, proteinuria, rabdomioliza, sepsa, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Atorva
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Apo-Atorva) konieczne jest dokładne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób z historią udaru krwotocznego lub zawału lakunarnych. Monitorowanie czynności wątroby jest obligatoryjne, a podwyższona aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotną górną granicę normy (GGN) wymaga zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy (charakteryzującej się wzrostem kinazy kreatynowej (CK) >10x GGN), wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, wcześniejsze działania niepożądane po statynach czy stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny (np. silne inhibitory CYP3A4, gemfibrozyl, niektóre leki przeciwwirusowe). Aktywność CK powinna być oznaczana przed i w trakcie leczenia, a w przypadku wartości >5x GGN lub nasilonych objawów mięśniowych leczenie należy przerwać. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego, które jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, choroba wątroby, cyklosporyna, dyslipidemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji tarczycy, zawał lakunarny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pitamet 4 mg
Pitawastatyna, stosowana w preparacie Pitamet, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych, kontrolowanych badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takimi jak bóle mięśni. W dużym, dwuletnim badaniu w Japonii (n=~20 000) działania niepożądane potencjalnie związane z pitawastatyną wystąpiły u 10,4% pacjentów, a 7,4% musiało przerwać leczenie. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały bóle głowy (często), zaparcia, biegunki, nudności oraz podwyższone stężenia aminotransferaz (niezbyt często). Podwyższenie kinazy keratynowej (CK) >3x górnej granicy normy wystąpiło u 1,8% pacjentów, a rzadkie przypadki rabdomiolizy (0,01%) wymagały hospitalizacji. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (n=142) jest zbliżony do dorosłych, z niskim odsetkiem przerwania terapii (<3%).
anemia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, częstomocz, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, Pitamet, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szum w uszach, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvastatin Bluefish 40 mg
Symwastatyna w dawce 40 mg/dobę, stosowana w badaniach HPS (n=10 269) i 4S (n=4444), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z częstością miopatii poniżej 0,1% oraz podwyższeniem aminotransferaz (>3x ULN) u 0,21% pacjentów w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 4,8% dla symwastatyny i 5,1% dla placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do istotnych działań należą rzadko występująca niedokrwistość, bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, zaburzenia snu (bezsenność, depresja), rzadkie zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, śródmiąższowa choroba płuc (częstość nieznana), zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby (bardzo rzadko), miopatia i rabdomioliza (częściej przy dawce 80 mg), a także immunozależna miopatia martwicza (IMNM). Zgłaszano również rzadkie przypadki ginekomastii i zaburzeń wzwodu.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, cukrzyca, depresja, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranseptydaza, ginekomastia, hemoglobina glikowana, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, łysienie, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, ostra niewydolność nerek, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, Simvastatin Bluefish, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, świąd, symwastatyna, tendinopatia, wymioty, wysypka, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia pamięci, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zerwanie mięśnia, zespół nadwrażliwości, żółtaczka