zaburzenie ścięgna

Zaburzenie ścięgna (tendinopatia) to stan patologiczny dotyczący ścięgien, czyli tkanek łączących mięśnie z kośćmi. Może objawiać się jako tendinoza (degeneracja ścięgna bez stanu zapalnego), zapalenie ścięgna (tendinitis) lub zapalenie pochewki ścięgnistej (tenosynovitis). Najczęstsze lokalizacje to ścięgna Achillesa, więzadło rzepki, ścięgna rotatorów barku oraz ścięgna nadgarstka.

Etiologia zaburzeń ścięgien obejmuje przeciążenia (mikrourazy), urazy bezpośrednie, zaburzenia biomechaniczne, wiek, choroby układowe (np. reumatoidalne zapalenie stawów) oraz predyspozycje genetyczne. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz ocenie funkcjonalnej.

Leczenie zaburzeń ścięgien wymaga podejścia wielokierunkowego. W fazie ostrej stosuje się odpoczynek, krioterapię, leki przeciwzapalne oraz fizykoterapię. W fazie przewlekłej istotna jest kontrolowana rehabilitacja z uwzględnieniem ćwiczeń ekscentrycznych, terapia falą uderzeniową, iniekcje (kortykosteroidy, osocze bogatopłytkowe) oraz w wybranych przypadkach leczenie operacyjne. Właściwa diagnostyka różnicowa i dostosowane leczenie są kluczowe dla uzyskania poprawy klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl