dietyloamoniowy diklofenak
Dietyloamoniowy diklofenak to sól dietyloamoniowa diklofenaku, substancji czynnej należącej do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Jest stosowana w leczeniu stanów zapalnych oraz dolegliwości bólowych różnego pochodzenia.
Forma dietyloamoniowa diklofenaku charakteryzuje się lepszą rozpuszczalnością w wodzie w porównaniu do kwasu diklofenak, co może wpływać na szybsze wchłanianie i działanie leku. Substancja wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe poprzez hamowanie cyklooksygenazy (COX), enzymu uczestniczącego w produkcji prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego.
Diklofenak w postaci soli dietyloamoniowej jest często stosowany w preparatach do stosowania miejscowego (żele, maści, plastry) w leczeniu bólu mięśniowo-szkieletowego, stanów zapalnych ścięgien, więzadeł oraz w przypadku urazów sportowych. Miejscowe stosowanie ogranicza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych charakterystycznych dla NLPZ, takich jak podrażnienie przewodu pokarmowego czy zaburzenia funkcji nerek.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Felogel Max, zawierający dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g (odpowiadający 20 mg diklofenaku sodowego), wykazuje brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Wynika to z miejscowej formy podania (żel) oraz ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego substancji czynnej, co minimalizuje ryzyko zaburzeń psychomotorycznych. Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) podkreśla, że mimo braku istotnego wpływu, należy uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak jednoczesne stosowanie leków o działaniu ośrodkowym, zaburzenia funkcji wątroby lub nerek, przekroczenie zalecanej dawki czy długotrwała terapia.
charakterystyka produktu leczniczego, dietyloamoniowy diklofenak, diklofenak sodowy, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakoterapia, lek o działaniu ośrodkowym, metabolizm leku, postać farmaceutyczna, preparat miejscowy, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zdolność psychomotoryczna -
Leksykon leków
Felogel Max zawiera dietyloamoniowy diklofenak w stężeniu 23,2 mg/g, co odpowiada 20 mg diklofenaku sodowego na gram żelu. Wchłanianie diklofenaku przez skórę jest proporcjonalne do powierzchni leczonego obszaru, dawki oraz stopnia nawodnienia skóry, natomiast nie jest modyfikowane przez opatrunki przepuszczające wilgoć i parę. Po miejscowej aplikacji diklofenak dystrybuuje się do osocza, błony maziowej i płynu maziowego, osiągając stężenia w osoczu około 100-krotnie niższe niż po podaniu doustnym. Substancja wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,7%, głównie albuminami 99,4%) oraz preferencyjne gromadzenie w tkankach zapalnych, gdzie stężenie diklofenaku może być nawet do 20 razy wyższe niż w osoczu, co ma kluczowe znaczenie dla działania przeciwzapalnego.
biotransformacja, błona maziowa, dietyloamoniowy diklofenak, diklofenak sodowy, glukuronidacja, hydroksy-metoksy-diklofenak, hydroksylacja, klirens, klirens diklofenaku, koniugat glukuronidowy, metabolit fenolowy, niewyrównana marskość wątroby, okres półtrwania, parametr kinetyczny, płyn maziowy, przewlekłe zapalenie wątroby, stężenie substancji czynnej, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
