kloksacyklina
Kloksacyklina to antybiotyk z grupy penicylin półsyntetycznych, oporny na działanie penicylinazy – enzymu produkowanego przez niektóre bakterie, który rozkłada większość penicylin naturalnych. Należy do tzw. penicylin izoksazolilowych i jest stosowana głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce wytwarzające penicylinazę.
Ze względu na swoją strukturę chemiczną, kloksacyklina wykazuje stabilność w środowisku kwaśnym, dzięki czemu może być podawana doustnie. Antybiotyk ten działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, uniemożliwiając tworzenie wiązań poprzecznych w peptydoglikanie, co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej.
Wskazania do stosowania kloksacykliny obejmują przede wszystkim zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów, zapalenie wsierdzia oraz zakażenia dróg oddechowych wywołane przez wrażliwe szczepy bakterii. Lek ten jest szczególnie skuteczny w leczeniu zakażeń spowodowanych przez Staphylococcus aureus, w tym szczepy oporne na penicylinę G.
Jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, podczas stosowania kloksacykliny mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje alergiczne, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Istnieje również ryzyko krzyżowej nadwrażliwości z innymi antybiotykami beta-laktamowymi. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem alergicznym.