niepokój nocny

Niepokój nocny (ang. nocturnal anxiety) to stan charakteryzujący się nasileniem objawów lękowych w godzinach wieczornych i nocnych. Pacjenci często zgłaszają trudności z zasypianiem, budzenie się w nocy z uczuciem niepokoju, kołataniem serca, poceniem się oraz natrętnym zamartwianiem się.

W patofizjologii niepokoju nocnego istotną rolę odgrywa zaburzenie rytmu okołodobowego kortyzolu i melatoniny. U osób cierpiących na to zaburzenie obserwuje się często podwyższony poziom kortyzolu wieczorem, co fizjologicznie powinno być obniżone, oraz zaburzenia wydzielania melatoniny, która reguluje cykl snu i czuwania.

Diagnostyka niepokoju nocnego opiera się na wywiadzie klinicznym, dzienniczku snu oraz wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń snu, takich jak bezdech senny czy zespół niespokojnych nóg. W niektórych przypadkach pomocna może być polisomnografia, pozwalająca na obiektywną ocenę architektury snu.

Leczenie niepokoju nocnego obejmuje interwencje psychoterapeutyczne (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną ukierunkowaną na lęk i zaburzenia snu), higienę snu oraz farmakoterapię. W farmakoterapii stosuje się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), benzodiazepiny (krótkoterminowo), leki przeciwlękowe nowej generacji oraz w niektórych przypadkach małe dawki leków przeciwpsychotycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl