dystalna część kości promieniowej

Dystalna część kości promieniowej stanowi ważny element anatomiczny nadgarstka, tworząc wraz z kością łokciową i kośćmi nadgarstka staw promieniowo-nadgarstkowy. Ta część kości promieniowej obejmuje nasadę dalszą zakończoną powierzchnią stawową oraz wyrostek rylcowaty promieniowy.

W obrazie radiologicznym dystalny odcinek kości promieniowej charakteryzuje się specyficzną morfologią, z powierzchnią stawową nachyloną w kierunku łokciowym i dłoniowym. Prawidłowe nachylenie dystalne wynosi około 10-15 stopni w płaszczyźnie strzałkowej i 15-25 stopni w płaszczyźnie czołowej, co ma kluczowe znaczenie dla biomechaniki nadgarstka.

Złamania dystalnej części kości promieniowej (tzw. złamania Collesa, Smitha lub złamania nasady dalszej kości promieniowej) należą do najczęstszych złamań kończyny górnej, szczególnie u osób starszych z osteoporozą. Diagnostyka obejmuje badanie radiologiczne w dwóch projekcjach, a w przypadkach złożonych złamań pomocne jest badanie tomografii komputerowej.

Leczenie uszkodzeń dystalnej części kości promieniowej zależy od rodzaju złamania, wieku pacjenta i jego aktywności. Obejmuje metody zachowawcze (nastawienie zamknięte i unieruchomienie w opatrunku gipsowym) oraz operacyjne (stabilizacja płytkami, śrubami, drutami Kirschnera lub stabilizatorami zewnętrznymi). Właściwe leczenie ma kluczowe znaczenie dla przywrócenia funkcji ręki i nadgarstka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl