ciężki bezdech senny

Ciężki bezdech senny to zaawansowana postać obturacyjnego bezdechu sennego (OBS), charakteryzująca się występowaniem ponad 30 epizodów bezdechów lub spłyceń oddychania na godzinę snu (wskaźnik AHI > 30). Jest to poważne zaburzenie oddychania podczas snu, które prowadzi do znacznego obniżenia saturacji krwi tlenem i fragmentacji snu.

W ciężkiej postaci bezdechu sennego dochodzi do całkowitego lub częściowego zamknięcia górnych dróg oddechowych, co powoduje wielokrotne przebudzenia i aktywacje układu współczulnego. Pacjenci doświadczają nasilonej senności dziennej, zaburzeń poznawczych, porannych bólów głowy oraz niekiedy zaburzeń nastroju i funkcji seksualnych.

Nieleczony ciężki bezdech senny istotnie zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna serca, udar mózgu oraz nagły zgon sercowy. Wiąże się również z większym ryzykiem wypadków komunikacyjnych i zawodowych z powodu nadmiernej senności.

Podstawową metodą leczenia ciężkiego bezdechu sennego jest stosowanie aparatu CPAP (Continuous Positive Airway Pressure), który utrzymuje dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, zapobiegając ich zapadaniu się. W przypadkach nietolerancji CPAP rozważa się zastosowanie aparatów doustnych, interwencji chirurgicznych lub stymulacji nerwu podjęzykowego. Redukcja masy ciała, unikanie alkoholu i leków nasennych oraz zmiana pozycji ciała podczas snu stanowią ważne elementy leczenia uzupełniającego.