Specjalne ostrzeżenia
Olanzapine Bluefish

Olanzapina wykazuje opóźnioną poprawę stanu klinicznego, co wymaga starannego monitorowania pacjentów zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Nie jest zalecana u osób z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w badaniach kontrolowanych placebo u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) przy dawce średniej 4,4 mg/dobę. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina nie wykazuje skuteczności w leczeniu psychozy i może nasilać objawy parkinsonizmu. Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku. Należy również monitorować ryzyko hiperglikemii i zaburzeń metabolicznych, w tym wzrost masy ciała, z pomiarem glikemii przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie, a także kontrolą lipidów i masy ciała zgodnie z wytycznymi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania olanzapiny

W terapii z zastosowaniem olanzapiny należy uwzględnić, że poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia leczenia. W tym okresie szczególnie istotne jest dokładne monitorowanie stanu pacjentów.1

Otępienie i zaburzenia zachowania u osób w podeszłym wieku

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania związanymi z otępieniem. Uzasadnieniem jest zwiększone ryzyko zgonów oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych w tej grupie chorych. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, prowadzonych przez 6-12 tygodni u osób w podeszłym wieku (średnia wieku 78 lat) z otępieniem, odnotowano dwukrotnie wyższą śmiertelność u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do grupy placebo (3,5% vs 1,5%). Zwiększona śmiertelność nie była związana z dawkowaniem leku (średnia dawka dobowa 4,4 mg) ani czasem leczenia.2

Czynniki ryzyka w tej populacji, które mogą predysponować do zwiększonej śmiertelności, obejmują:4

W tych samych badaniach odnotowano także trzykrotne zwiększenie częstości występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych (CVAE), w tym udarów i przejściowych napadów niedokrwiennych, u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do grupy placebo (1,3% vs 0,4%). Do czynników zwiększających ryzyko wystąpienia tych powikłań należały: wiek powyżej 75 lat, otępienie naczyniowe lub mieszane.Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych obserwowano częste nasilenie objawów parkinsonizmu oraz omamy występujące z większą częstością niż w grupie placebo. Olanzapina nie wykazywała większej skuteczności niż placebo w leczeniu objawów psychotycznych u tych pacjentów.6

W protokołach badawczych pacjenci otrzymywali stałe dawki leków przeciwparkinsonowskich (agonistów dopaminy) i rozpoczynali leczenie olanzapiną od dawki 2,5 mg/dobę, którą badacz mógł zwiększać maksymalnie do 15 mg/dobę.7

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

Złośliwy zespół neuroleptyczny jest potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem związanym ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych. Rzadkie przypadki ZZN odnotowano również podczas leczenia olanzapiną. Kliniczne manifestacje tego zespołu obejmują:8

  • bardzo wysoką gorączkę
  • sztywność mięśni
  • zaburzenia świadomości
  • objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno, wahania ciśnienia tętniczego, tachykardia, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca)
  • zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej
  • mioglobinurię (rabdomiolizę)
  • ostrą niewydolność nerek

W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych klinicznych objawów ZZN, należy przerwać stosowanie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym olanzapiny.9

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często podczas leczenia olanzapiną zgłaszano występowanie hiperglikemii, rozwój lub nasilenie objawów cukrzycy, czasami ze sporadyczną kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne. W niektórych przypadkach obserwowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym.10

Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego zgodnie z przyjętymi wytycznymi leczenia przeciwpsychotycznego. U pacjentów leczonych olanzapiną należy:11

  • wykonywać pomiar stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia, a następnie raz na rok
  • obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych hiperglikemii (nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie, osłabienie)
  • regularnie badać pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy w celu wykrycia pogorszenia kontroli glikemii
  • kontrolować masę ciała: przed rozpoczęciem leczenia, 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu terapii, a następnie raz na kwartał

Zaburzenia lipidowe

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w profilu lipidowym. Zaburzenia lipidowe należy leczyć zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną, szczególnie u pacjentów z dyslipidemią i u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju.12

U wszystkich pacjentów otrzymujących leki przeciwpsychotyczne, w tym Olanzapine Bluefish, należy regularnie kontrolować stężenie lipidów zgodnie z przyjętymi wytycznymi: przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu terapii olanzapiną, a następnie co 5 lat.13

Działanie antycholinergiczne

Choć wykazano aktywność antycholinergiczną olanzapiny in vitro, badania kliniczne ujawniły małą częstość związanych z nią objawów. Jednak z uwagi na ograniczone doświadczenie kliniczne u pacjentów ze współistniejącymi chorobami, należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u chorych z przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością porażenną jelit i podobnymi schorzeniami.14

Czynność wątroby

U pacjentów leczonych olanzapiną często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT), szczególnie na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z:15

  • zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

W przypadku rozpoznania zapalenia wątroby (w tym wątrobokomórkowego i cholestatycznego uszkodzenia wątroby oraz mieszanej postaci uszkodzenia wątroby) należy przerwać leczenie olanzapiną.16

Neutropenia

Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów:17

  • z małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny
  • przyjmujących leki mogące powodować neutropenię
  • z zahamowaniem czynności lub toksycznym uszkodzeniem szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie
  • z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym współistniejącą chorobą, radioterapią lub chemioterapią
  • z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że u pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano występowanie neutropenii.18

Przerwanie leczenia

Rzadko (≥0,01% i <0,1%) w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.19

Odstęp QT

W badaniach klinicznych wydłużenie odstępu QT u osób leczonych olanzapiną (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z wyjściowym QTcF <500 ms) występowało niezbyt często (0,1-1%). Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości zdarzeń niepożądanych ze strony serca w porównaniu z placebo.20

Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, szczególnie u:21

  • osób w podeszłym wieku
  • pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • chorych z zastoinową niewydolnością serca
  • pacjentów z przerostem mięśnia sercowego
  • osób ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% i <1%) zgłaszano występowanie zakrzepów z zatorami w układzie żylnym. Chociaż związek przyczynowy między tymi zdarzeniami a leczeniem olanzapiną nie został ustalony, należy pamiętać, że u pacjentów ze schizofrenią często występują czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dlatego należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka, takie jak unieruchomienie, i podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.22

Ogólne działanie na OUN

Ze względu na działanie olanzapiny głównie na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem. Ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny wobec dopaminy, lek może wykazywać działanie antagonistyczne w stosunku do bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy.23

Drgawki

Olanzapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną, z czego w większości przypadków odnotowano w wywiadzie napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.24

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych, trwających do 1 roku, późne dyskinezy występowały ze statystycznie istotnie mniejszą częstością u pacjentów leczonych olanzapiną. Ryzyko wystąpienia tego powikłania wzrasta jednak wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę wystąpią objawy podmiotowe lub przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Objawy te mogą ulec przejściowemu nasileniu lub dopiero wystąpić po odstawieniu leku.25

Niedociśnienie ortostatyczne

W badaniach klinicznych olanzapiny niezbyt często obserwowano niedociśnienie ortostatyczne u pacjentów w podeszłym wieku. U chorych powyżej 65. roku życia zaleca się okresową kontrolę ciśnienia tętniczego.26

Nagły zgon sercowy

W doniesieniach po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu opisywano występowanie nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących olanzapinę. W retrospektywnym, obserwacyjnym badaniu kohortowym ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwukrotnie większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych. Ryzyko to było porównywalne do ryzyka obserwowanego u pacjentów leczonych innymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi uwzględnionymi w analizie zbiorczej.27

Dzieci i młodzież

Olanzapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. W badaniach obejmujących pacjentów w wieku 13-17 lat obserwowano różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiany parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny.28

Substancje pomocnicze

Aspartam: Olanzapine Bluefish zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny i może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania. Brak danych klinicznych i nieklinicznych dotyczących stosowania aspartamu u niemowląt poniżej 12. tygodnia życia.29

Laktoza: Olanzapine Bluefish zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.30

Zawartość substancji pomocniczych o znanym działaniu w tabletkach Olanzapine Bluefish
Dawka Laktoza jednowodna Aspartam (E 951)
5 mg 94,2 mg 1,25 mg
10 mg 188,4 mg 2,5 mg
15 mg 282,6 mg 3,75 mg
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl