epizod manii
Wskazanie

Epizod manii jest stanem zaburzenia nastroju charakteryzującym się nadmiernie podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, który utrzymuje się przez co najmniej tydzień. Towarzyszy mu wzmożona energia, zmniejszona potrzeba snu, wielomówność, gonitwa myśli, rozproszenie uwagi, zwiększona aktywność ukierunkowana na cel lub pobudzenie psychoruchowe. Pacjenci w stanie manii mogą również wykazywać zawyżoną samoocenę, podejmować ryzykowne zachowania oraz angażować się w działania o potencjalnie szkodliwych konsekwencjach, takie jak nieprzemyślane inwestycje finansowe czy przypadkowe kontakty seksualne.

W leczeniu epizodu manii stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne oraz przeciwpsychotyczne. Wśród leków normotymicznych w Polsce dostępne są: lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex), lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine) oraz karbamazepina (Tegretol, Amizepin, Neurotop). Z leków przeciwpsychotycznych wykorzystuje się olanzapinę (Zyprexa, Olzapin, Zolafren), kwetiapinę (Ketrel, Kvelux, Symquel), risperidon (Rispolept, Orizon, Risperidal), aripiprazol (Abilify, Aryzalera, Aripiprazole Zentiva) oraz ziprazidon (Zeldox).

Największe trudności w leczeniu epizodu manii związane są z brakiem wglądu pacjenta w chorobę i często występującą odmową przyjmowania leków. Pacjenci często nie postrzegają swojego stanu jako patologicznego, a wręcz przeciwnie – odczuwają zwiększone możliwości i poczucie dobrostanu. Istotnym wyzwaniem jest również zapobieganie potencjalnie szkodliwym działaniom podejmowanym przez pacjenta w trakcie epizodu. Dodatkowo, niektóre leki wymagają monitorowania stężenia w surowicy krwi (np. lit) lub funkcji wątroby (walproiniany), co komplikuje proces leczenia. Szczególnie trudne jest również leczenie szybkiej zmiany faz (rapid cycling) oraz stanów mieszanych, gdzie objawy manii i depresji występują jednocześnie.

W ciężkich przypadkach epizodu manii, szczególnie gdy pacjent zagraża sobie lub innym, konieczna może być hospitalizacja, czasem wbrew woli pacjenta. Leczenie długoterminowe po ustąpieniu ostrego epizodu ma na celu zapobieganie nawrotom i obejmuje kontynuację farmakoterapii oraz interwencje psychospołeczne, takie jak psychoedukacja pacjenta i rodziny oraz terapia poznawczo-behawioralna.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl