Olanzapine Aurovitas
Tabletki, 5 mg
Produkt leczniczy zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg lub 10 mg oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Tabletki są stosowane w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Preparat jest również wskazany do długookresowego leczenia podtrzymującego u pacjentów z dobrą odpowiedzią na terapię w początkowej fazie leczenia. Ponadto pomaga zapobiegać nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej u osób, które dobrze zareagowały na leczenie epizodu manii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Olanzapine Aurovitas jest dostępna w formie niepowlekanych, żółtych, okrągłych tabletek o dawkach 5 mg i 10 mg. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz wskazań terapeutycznych. W leczeniu schizofrenii u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, natomiast w monoterapii epizodu manii dawka początkowa to 15 mg/dobę podawana jednorazowo. W terapii skojarzonej epizodu manii oraz w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. Dawka dobowa może być modyfikowana w zakresie 5-20 mg, w zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej, przy czym zwiększanie dawki powyżej dawki początkowej powinno odbywać się nie częściej niż co 24 godziny po ponownej ocenie stanu pacjenta.
Olanzapinę można podawać niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie leku w praktyce klinicznej. W przypadku planowanego zakończenia terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, którzy byli leczeni olanzapiną w epizodzie manii, należy kontynuować leczenie tą samą dawką. W przypadku pojawienia się nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub depresji, leczenie olanzapiną powinno być kontynuowane z optymalizacją dawki i ewentualnym włączeniem dodatkowej terapii objawowej, zgodnie z aktualnym stanem klinicznym pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Olanzapine Aurovitas 5 mg
-
Profil bezpieczeństwa leku
Olanzapina przenika do mleka kobiecego, z ekspozycją niemowląt wynoszącą średnio 1,8% dawki matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią podczas terapii. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko senności i zawrotów głowy. Ponadto, interakcja z alkoholem może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego, co wymaga szczególnej uwagi. U seniorów, zwłaszcza z otępieniem, stosowanie olanzapiny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem śmiertelności i incydentów naczyniowo-mózgowych, dlatego konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i stanu klinicznego oraz unikanie stosowania u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania ani szczególnych środków ostrożności. Natomiast u osób z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność ze względu na możliwość przejściowego, bezobjawowego wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Wskazane jest monitorowanie parametrów wątrobowych, szczególnie u pacjentów z objawami niewydolności wątroby, ograniczoną rezerwą czynnościową lub stosujących leki hepatotoksyczne. W przypadku rozpoznania zapalenia wątroby należy przerwać terapię olanzapiną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Olanzapine Aurovitas 5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie olanzapiny stanowi stan zagrożenia życia, objawiający się szerokim spektrum symptomów neurologicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Dawki powyżej 450 mg mogą prowadzić do zgonu, choć opisano przeżycia po dawkach do 2 g. Najczęstsze objawy (>10%) to częstoskurcz zatokowy, pobudzenie, agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości od sedacji do śpiączki. Rzadziej występują drgawki, delirium, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca (<2%), nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, a także zatrzymanie krążenia i oddychania. Złośliwy zespół neuroleptyczny wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko śmiertelności.
Postępowanie w przedawkowaniu olanzapiny opiera się na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistej odtrutki. Zaleca się dekontaminację przewodu pokarmowego poprzez płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego, który zmniejsza biodostępność leku o 50-60%. Niezbędne jest monitorowanie i leczenie zaburzeń hemodynamicznych, podtrzymywanie czynności oddechowych oraz kontrola rytmu serca. Należy unikać stosowania sympatykomimetyków beta-agonistycznych (adrenalina, dopamina) ze względu na ryzyko nasilenia niedociśnienia. Pacjent wymaga ścisłej hospitalizacji i monitorowania do pełnej rekonwalescencji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
agresywność, akatyzja, arytmia, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, dystonia, dyzartria, halucynacja, hipertermia, hipotensja, nadciśnienie tętnicze, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, niestabilność autonomiczna, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, olanzapina, pobudzenie, przedawkowanie olanzapiny, receptory beta-adrenergiczne, sedacja, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, środki sympatykomimetyczne, sztywność mięśniowa, tachykardia zatokowa, węgiel aktywny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały, że dawki ostre LD50 wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć z objawami neurotoksycznymi i kardiologicznymi. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) dominowały objawy ośrodkowego hamowania, działanie przeciwcholinergiczne oraz odwracalne zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji AUC 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Zmiany hematologiczne nie wiązały się z toksycznością szpiku kostnego. Wpływ na funkcje rozrodcze obejmował zaburzenia cykli płciowych i zdolności kojarzenia u szczurów przy dawkach 1,1-3 mg/kg, czyli 3-9-krotność maksymalnej dawki klinicznej, bez działania teratogennego. U potomstwa obserwowano opóźnienie rozwoju i przejściowe zmniejszenie aktywności.
Ocena mutagenności i rakotwórczości olanzapiny nie wykazała działania mutagennego ani klastogennego w testach in vitro i in vivo, a badania na modelach mysich i szczurzych potwierdziły brak potencjału rakotwórczego. Całościowo, profil bezpieczeństwa olanzapiny jest akceptowalny, a toksyczność obserwowana w badaniach przedklinicznych występuje przy dawkach wielokrotnie przekraczających stosowane klinicznie. Brak działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego oraz odwracalność zmian hematologicznych i reprodukcyjnych podkreślają bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Należy jednak monitorować potencjalne działania niepożądane przy wyższych dawkach lub w specyficznych populacjach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
ataksja, cykl płciowy, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, zaburzenia hematologiczne -
Skład i postać leku
Olanzapine Aurovitas jest dostępny w postaci niepowlekanych tabletek zawierających olanzapinę w dawkach 5 mg oraz 10 mg. Tabletki o mocy 5 mg zawierają 5 mg olanzapiny oraz 90,50 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg zawierają 10 mg olanzapiny i 181,00 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, krospowidon (Typ B), hydroksypropylocelulozę o niskiej lepkości oraz magnezu stearynian, które wpływają na rozpad, spójność i właściwości fizyczne tabletek. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor, są okrągłe i obustronnie wypukłe, o wielkości około 6,5 mm (5 mg) i 8 mm (10 mg), z oznakowaniem „OA” oraz odpowiednio cyfrą „5” lub „10”.
Preparat jest pakowany w blistry formowane na zimno z wielowarstwowej folii PVC, aluminium i poliamidu, co zapewnia ochronę przed wilgocią i światłem. Dostępne opakowania zawierają 28, 98 lub 112 tabletek, odpowiadające miesięcznemu, kwartalnemu i czteromiesięcznemu zapotrzebowaniu. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, a lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej, z zaleceniem ochrony przed światłem i wilgocią. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec zanieczyszczeniu środowiska substancjami czynnymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Olanzapine Aurovitas 5 mg
blister formowany na zimno, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, laktoza jednowodna, odpad farmaceutyczny, okres ważności leku, olanzapina, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka niepowlekana, uwalnianie substancji czynnej -
Specjalne ostrzeżenia
Olanzapina wymaga ścisłego monitorowania klinicznego ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z otępieniem. Badania kontrolowane placebo wykazały dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs. 1,5%) oraz trzykrotnie większą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs. 0,4%) u osób starszych (średnia wieku 78 lat) leczonych olanzapiną. Czynniki ryzyka obejmują wiek >65 lat, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Olanzapina nie jest zalecana w psychozie indukowanej agonistami dopaminy u chorych na Parkinsona ze względu na nasilenie parkinsonizmu i brak przewagi nad placebo. Istotne jest także ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN) z objawami takimi jak gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości i niestabilność układu autonomicznego, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
Podczas terapii olanzapiną należy monitorować parametry metaboliczne: glikemię (przed leczeniem, po 12 tygodniach i następnie corocznie) oraz profil lipidowy (przed leczeniem, po 12 tygodniach i co 5 lat). Zgłaszano hiperglikemię, nasilenie cukrzycy, a także zmiany lipidowe, które mogą wymagać interwencji. Należy kontrolować masę ciała (przed leczeniem, w 4., 8. i 12. tygodniu oraz kwartalnie). U pacjentów z chorobami wątroby wskazana jest ostrożność, zwłaszcza przy podwyższonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Rzadko obserwowano neutropenię, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu walproinianu. Wydłużenie odstępu QTc ≥ 500 ms występowało u 0,1-1% pacjentów, co wymaga ostrożności u osób z ryzykiem kardiologicznym. Olanzapina zawiera laktozę (5 mg – 90,5 mg, 10 mg – 181 mg laktozy jednowodnej) i nie powinna być stosowana u pacjentów z nietolerancją galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Olanzapine Aurovitas
aminotransferaza wątrobowa, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba mieloproliferacyjna, choroba Parkinsona, działanie przeciwcholinergiczne, fosfokinaza kreatyninowa, hipereozynofilia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, lipidy, mioglobinuria, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, odstęp QTc, olanzapina, ostra niewydolność nerek, otępienie, późna dyskineza, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, tachykardia, udar, wątrobowokomórkowe uszkodzenie wątroby, zaburzenie przemiany lipidów, zakrzep z zatorami, zapalenie wątroby, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Właściwości farmakodynamiczne
Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepin (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania obejmujące właściwości przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na antagonistycznym powinowactwie do licznych receptorów: serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych α1 oraz histaminowych H1. Olanzapina wykazuje większe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną z relatywnie niskim ryzykiem działań niepożądanych motorycznych. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne wysycenie receptorów serotoninowych i umiarkowane blokowanie receptorów dopaminowych D2 w prążkowiu, co koreluje z kliniczną skutecznością i profilem bezpieczeństwa leku.
W badaniach klinicznych olanzapina wykazała istotną skuteczność w leczeniu schizofrenii (w tym objawów pozytywnych i negatywnych) oraz choroby afektywnej dwubiegunowej, zarówno w fazie maniakalnej, jak i w profilaktyce nawrotów. Dawki stosowane w badaniach u młodzieży (13-17 lat) wynosiły od 2,5 do 20 mg/dobę, jednak u tej grupy obserwowano większe ryzyko przyrostu masy ciała oraz niekorzystnych zmian metabolicznych (cholesterol całkowity, LDL, triglicerydy, prolaktyna) w porównaniu z dorosłymi. Olanzapina w dawce 10 mg/dobę w terapii skojarzonej z litem lub walproinianem wykazała przewagę nad monoterapią w redukcji objawów manii. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. suchość w ustach, zaparcia (antagonizm receptorów muskarynowych), niedociśnienie ortostatyczne (α1) oraz sedację i przyrost masy ciała (H1).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapine Aurovitas 5 mg
choroba afektywna dwubiegunowa, dawkowanie olanzapiny, działanie anksjolityczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, epizod mieszany, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, monoterapia litem, nawrót choroby dwubiegunowej, niedociśnienie ortostatyczne, objaw depresyjny, objaw maniakalny, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, powinowactwo receptorowe, pozytronowa tomografia emisyjna, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, remisja objawów, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, suchość w ustach, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, walproinian sodu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie schizoafektywne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W praktyce klinicznej stosowanie olanzapiny u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej konsultacji obejmującej ryzyko i korzyści terapii w kontekście planowania ciąży, samej ciąży oraz karmienia piersią. Brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo olanzapiny w ciąży, dlatego decyzja o jej stosowaniu powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja płodu na lek może skutkować objawami pozapiramidowymi, odstawiennymi oraz innymi działaniami niepożądanymi u noworodków, takimi jak pobudzenie, wzmożone napięcie mięśniowe, spowolnienie psychoruchowe, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe i trudności w karmieniu. Noworodki te wymagają wnikliwej obserwacji neonatologicznej po porodzie.
Olanzapina przenika do mleka kobiecego, a średnia ekspozycja niemowlęcia wynosi około 1,8% dawki matki (mg/kg masy ciała), co jest wystarczające do wywołania efektów farmakologicznych, dlatego karmienie piersią podczas terapii olanzapiną jest zdecydowanie odradzane. Wpływ olanzapiny na płodność pozostaje niejasny z powodu braku jednoznacznych danych klinicznych, co wymaga indywidualnej oceny i wspólnego podejmowania decyzji terapeutycznych. W praktyce zaleca się regularne omawianie antykoncepcji, systematyczną weryfikację statusu ciążowego, rozważenie modyfikacji leczenia przy planowaniu ciąży oraz szczegółową ocenę ryzyka i korzyści w przypadku ciąży, z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby i dostępnych alternatyw terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olanzapine Aurovitas 5 mg
antykoncepcja, bezdech, drżenie, działanie niepożądane, efekt farmakologiczny, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, neonatolog, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, okres poporodowy, olanzapina, pobudzenie, punkt widzenia farmakologiczny, spowolnienie psychoruchowe, trzeci trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Olanzapine Aurovitas, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, nie była formalnie badana pod kątem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, lek ten może wywoływać działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które znacząco upośledzają koncentrację, czas reakcji oraz koordynację ruchową. Te objawy mogą bezpośrednio zaburzać zdolności psychomotoryczne pacjenta, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn. Reakcja na olanzapinę jest indywidualna i może być modyfikowana przez dawkę, współistniejące choroby oraz stosowanie innych leków.
W związku z powyższym, lekarz przepisujący Olanzapine Aurovitas powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz zalecić powstrzymanie się od tych czynności zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Pacjent powinien być instruowany, aby monitorować swoje reakcje na lek i unikać niebezpiecznych aktywności w przypadku wystąpienia senności lub zawrotów głowy. Zaleca się również dokumentowanie w historii choroby faktu poinformowania pacjenta, co ma znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa terapii, jak i aspektów prawnych, gdyż brak takiej informacji może skutkować odpowiedzialnością prawną lekarza w przypadku zdarzeń niepożądanych. W razie nasilonych działań niepożądanych należy rozważyć modyfikację dawki lub pory podawania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Olanzapine Aurovitas 5 mg
charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, dawka leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, koordynacja ruchowa, modyfikacja dawki, okres leczenia, olanzapina, opieka medyczna, orientacja przestrzenna, senność, substancja czynna, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Olanzapine Aurovitas, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w postaci niepowlekanych tabletek, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym wskazanym wyłącznie dla dorosłych pacjentów. Główne zastosowanie obejmuje leczenie schizofrenii zarówno w fazie ostrej, jak i terapii podtrzymującej, gdzie kontynuacja leczenia u pacjentów z dobrą odpowiedzią kliniczną jest kluczowa dla stabilizacji stanu psychicznego i zapobiegania nawrotom. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest stosowana w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz profilaktycznie w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych i depresyjnych. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (90,50 mg w dawce 5 mg i 181,00 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Przy przepisywaniu Olanzapine Aurovitas należy uwzględnić wyłącznie populację dorosłych oraz specyfikę wskazań: schizofrenia i choroba afektywna dwubiegunowa. Decyzja o terapii powinna opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, w tym metabolicznymi, ze względu na potencjalne działania niepożądane olanzapiny w zakresie metabolicznym. Lekarz powinien również zwrócić uwagę na charakterystykę tabletek (żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 6,5 mm dla dawki 5 mg i 8 mm dla dawki 10 mg, oznakowane „OA” oraz odpowiednio „5” lub „10”) oraz obecność laktozy jako substancji pomocniczej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 5 mg
aktywność psychoruchowa, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod afektywny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, laktoza jednowodna, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, olanzapina, ostra faza schizofrenii, schizofrenia, terapia podtrzymująca, terapia profilaktyczna, zachowania impulsywne