napady padaczkowe częściowe wtórnie uogólnione

Napady padaczkowe częściowe wtórnie uogólnione są typem napadów padaczkowych, które rozpoczynają się ogniskowo w określonej części mózgu, a następnie rozprzestrzeniają się na obie półkule mózgowe, prowadząc do uogólnienia wyładowań padaczkowych. Ten typ napadów stanowi istotny element diagnostyczny w klasyfikacji padaczki.

W fazie początkowej napadu pacjent może doświadczać objawów charakterystycznych dla napadów częściowych, takich jak zaburzenia czuciowe, sensoryczne, autonomiczne lub psychiczne (aura). Następnie dochodzi do uogólnienia napadu z utratą przytomności i typowymi objawami napadu toniczno-klonicznego: sztywnością (faza toniczna), a następnie rytmicznymi drgawkami (faza kloniczna) obejmującymi całe ciało.

Diagnostyka napadów częściowych wtórnie uogólnionych opiera się głównie na badaniu elektroencefalograficznym (EEG), które może wykazać ogniskowe wyładowania padaczkowe przechodzące w uogólnioną czynność napadową. Badania neuroobrazowe (MRI, CT) pomagają zidentyfikować potencjalne ogniskowe zmiany strukturalne będące przyczyną napadów.

Leczenie obejmuje przede wszystkim farmakoterapię przeciwpadaczkową z zastosowaniem leków skutecznych w padaczkach ogniskowych (np. karbamazepina, lamotrygina, lewetiracetam). W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne, gdy zidentyfikowano jednoznaczne ognisko padaczkowe, może być rozważane leczenie neurochirurgiczne. Napady częściowe wtórnie uogólnione mogą wiązać się z gorszym rokowaniem niż napady wyłącznie częściowe.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl