ostra choroba niedokrwienna serca

Ostra choroba niedokrwienna serca (OCHNS) to stan nagłego zmniejszenia lub całkowitego przerwania dopływu krwi do mięśnia sercowego, co prowadzi do niedotlenienia i uszkodzenia kardiomiocytów. Obejmuje spektrum kliniczne od niestabilnej dławicy piersiowej, przez zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI), po zawał serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI).

Główną przyczyną OCHNS jest najczęściej pęknięcie lub erozja blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej z następczym tworzeniem się zakrzepu ograniczającego przepływ krwi. Do czynników ryzyka należą: nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, palenie tytoniu, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

Diagnostyka OCHNS obejmuje ocenę kliniczną (typowy ból w klatce piersiowej, często promieniujący do lewego ramienia, żuchwy lub pleców), badania laboratoryjne (troponiny sercowe, CK-MB), elektrokardiografię oraz obrazowanie (echokardiografia, koronarografia). Badania te pozwalają określić rodzaj ostrego zespołu wieńcowego i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Postępowanie terapeutyczne w OCHNS wymaga szybkiego działania i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, beta-adrenolityki, statyny) oraz metody rewaskularyzacyjne (przezskórna interwencja wieńcowa – PCI lub pomostowanie aortalno-wieńcowe – CABG). Czas od wystąpienia objawów do wdrożenia leczenia reperfuzyjnego jest kluczowy dla rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl