zespół PRES
Zespół odwracalnej encefalopatii tylnej (PRES, Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome) to kliniczny i radiologiczny zespół charakteryzujący się bólami głowy, zaburzeniami świadomości, drgawkami oraz zaburzeniami widzenia. Występuje najczęściej w przebiegu nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego, który prowadzi do uszkodzenia bariery krew-mózg i obrzęku mózgu, głównie w obszarach zaopatrywanych przez tętnice kręgowo-podstawne.
W diagnostyce obrazowej PRES charakteryzuje się zmianami w MRI widocznymi jako obszary zwiększonego sygnału w sekwencjach T2 i FLAIR, zlokalizowane głównie w płatach ciemieniowych i potylicznych. Zmiany te są zwykle symetryczne i obejmują zarówno istotę białą, jak i korę mózgową. W badaniach CT zmiany mogą być niewidoczne lub prezentować się jako obszary hipodensyjne.
Leczenie PRES polega przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego, najczęściej poprzez szybką normalizację ciśnienia tętniczego oraz odstawienie leków neurotoksycznych. Przy właściwym i szybkim postępowaniu, zmiany neurologiczne oraz radiologiczne są zwykle całkowicie odwracalne w ciągu kilku dni do kilku tygodni. Opóźnione rozpoznanie może prowadzić do trwałych uszkodzeń neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bortezomib TZF
Bortezomib TZF wymaga ścisłego monitorowania pacjentów ze względu na liczne działania niepożądane, w tym toksyczność hematologiczną (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość), która jest bardzo częsta. Małopłytkowość osiąga największe nasilenie około 11. dnia cyklu, z minimalną liczbą płytek krwi spadającą do średnio 40% wartości wyjściowej u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i 50% u chorych na chłoniaka z komórek płaszcza (MCL). W przypadku liczby płytek <25 000/μl (lub ≤30 000/μl przy skojarzeniu z melfalanem i prednizonem) leczenie należy przerwać. Neutropenia jest przemijająca i odwracalna, a w razie potrzeby stosuje się czynniki stymulujące kolonie granulocytów (G-CSF). Profilaktyka przeciwwirusowa jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko reaktywacji wirusa półpaśca (14% w terapii bortezomibem z melfalanem i prednizonem vs. 4% bez bortezomibu). Przed terapią należy wykluczyć ciążę i stosować antykoncepcję, zwłaszcza przy łączeniu z talidomidem. Podanie leku jest dożylne lub podskórne, podanie dooponowe jest bezwzględnie przeciwwskazane.
chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący kolonię granulocytów, hiperbilirubinemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, małopłytkowość, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, ostra białaczka szpikowa, podanie dooponowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reaktywacja wirusa półpaśca, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wirus JC, wirus zapalenia wątroby typu B, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół PRES, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii