erytromycyna miejscowa

Erytromycyna miejscowa to antybiotyk makrolidowy stosowany w postaci preparatów aplikowanych bezpośrednio na skórę. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania bakterii.

Głównym wskazaniem do stosowania erytromycyny miejscowej jest trądzik pospolity (acne vulgaris), gdzie wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec Cutibacterium acnes (dawniej Propionibacterium acnes). Preparat jest również skuteczny w leczeniu trądziku różowatego oraz niektórych powierzchownych zakażeń skóry wywołanych przez wrażliwe bakterie Gram-dodatnie.

Preparaty z erytromycyną do stosowania miejscowego występują najczęściej w postaci żeli, maści, kremów i płynów o stężeniu 2-4%. Leczenie miejscowe erytromycyną cechuje się mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do terapii ogólnoustrojowej. Najczęstsze działania niepożądane obejmują miejscowe podrażnienie, pieczenie, zaczerwienienie i suchość skóry.

W związku z narastającą opornością bakterii na antybiotyki, erytromycyna miejscowa jest często łączona z innymi substancjami aktywnymi, takimi jak nadtlenek benzoilu czy tretynoina, co zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko rozwoju oporności. W leczeniu trądziku zaleca się stosowanie erytromycyny miejscowej przez okres nie dłuższy niż 3-4 miesiące.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl