dermatografizm
Dermatografizm (dermografizm) to objaw skórny, polegający na pojawieniu się wypukłej, czerwonej lub bladej linii w miejscu zadrapania lub potarcia skóry. Pojawia się zazwyczaj w ciągu kilku minut po zadziałaniu bodźca mechanicznego i utrzymuje się od kilkunastu minut do kilku godzin.
Wyróżnia się dermografizm biały (blednięcie skóry) oraz czerwony (zaczerwienienie z obrzękiem). Jest to nadmierna reakcja skóry spowodowana uwolnieniem mediatorów (głównie histaminy) z komórek tucznych. Występuje u 2-5% populacji ogólnej, częściej u młodych dorosłych, a u pacjentów z pokrzywką nawet w 30% przypadków.
Dermatografizm może być objawem chorób skórnych, takich jak pokrzywka dermograficzna, ale również może występować w chorobach układowych – mastocytozie, nadczynności tarczycy czy cukrzycy. Diagnostyka obejmuje przeprowadzenie próby dermograficznej z użyciem tępego narzędzia. Leczenie zwykle polega na stosowaniu leków przeciwhistaminowych, które zmniejszają intensywność objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Zapobieganie i profilaktyka
Dermografizm, dotykający około 5% populacji, to łagodna dermatoza charakteryzująca się powstawaniem czerwonych, wypukłych śladów na skórze po lekkim ucisku, tarciu lub drapaniu, które zwykle ustępują w ciągu 15-30 minut. Kluczowe w profilaktyce jest unikanie czynników wyzwalających, takich jak mechaniczne drażnienie skóry, ciasne ubrania, ekstremalne temperatury oraz stres. Zalecana jest odpowiednia pielęgnacja skóry z użyciem łagodnych, bezzapachowych środków myjących, krótkich kąpieli w letniej wodzie, regularne stosowanie emolientów oraz utrzymanie właściwego nawodnienia organizmu. Optymalizacja środowiska, w tym stosowanie nawilżaczy powietrza i ochrona przeciwsłoneczna (SPF ≥30), również wspomaga kontrolę objawów. W terapii farmakologicznej podstawę stanowią leki przeciwhistaminowe II generacji, takie jak cetyryzyna i loratadyna, stosowane czasem w dawkach wyższych niż standardowe, z możliwością długotrwałego leczenia. W przypadkach opornych rozważa się omalizumab (dawki 150 mg i 300 mg) oraz fototerapię NB-UVB lub PUVA jako metody drugiego rzutu.
bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna, choroba skóry, czynniki wyzwalające, dermatografizm, dermografizm, dermografizm jamy ustnej, dermografizm opóźniony, emolient, filtr przeciwsłoneczny, fototerapia, fototerapia NB-UVB, fototerapia UVB, immunoglobulina E, lek anksjolityczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, omalizumab, przeciwciało monoklonalne, sucha skóra, świąd, terapia PUVA, test prowokacyjny, zmiany skórne