kiłowe zapalenie tętnic
Kiłowe zapalenie tętnic (łac. arteritis syphilitica) to rzadkie powikłanie w przebiegu kiły trzeciorzędowej, najczęściej występujące 10-30 lat po zakażeniu krętkiem bladym (Treponema pallidum). Stanowi formę zapalenia naczyń, w którym dochodzi do przewlekłego procesu zapalnego w obrębie ściany tętnic, głównie aorty wstępującej, prowadzącego do jej uszkodzenia.
W patomechanizmie kiłowego zapalenia tętnic kluczową rolę odgrywa zajęcie vasa vasorum (naczyń odżywiających ściany większych tętnic) przez krętki blade, co prowadzi do martwicy błony środkowej naczynia i zastąpienia jej tkanką włóknistą. W wyniku tego procesu dochodzi do osłabienia ściany tętnicy, jej poszerzenia i formowania tętniaków, szczególnie w aorcie wstępującej i łuku aorty.
Objawy kliniczne kiłowego zapalenia tętnic obejmują dolegliwości bólowe w klatce piersiowej, duszność, niewydolność zastawki aortalnej oraz objawy związane z niedokrwieniem narządów zaopatrywanych przez zajęte tętnice. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych w kierunku kiły (VDRL, FTA-ABS), badaniach obrazowych (angio-CT, MRI) oraz ocenie histopatologicznej.
Leczenie kiłowego zapalenia tętnic polega na stosowaniu antybiotykoterapii (penicylina), jednak zmiany naczyniowe są często nieodwracalne i mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Mimo skutecznej terapii przeciwkrętkowej, rokowanie zależy od stopnia uszkodzenia naczyń i obecności powikłań, takich jak tętniaki czy niedomykalność zastawki aortalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ergotamina – Przeciwwskazania stosowania
Ergotamina, alkaloid sporyszu, wykazuje silne działanie agonistyczne na receptory serotoninowe oraz adrenergiczne, co przekłada się na jej naczynioskurczowe właściwości. Preparaty zawierające ergotaminę (Bellergot, Coffecorn forte, Coffecorn mite, Ergotaminum Filofarm) mają liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ergotaminę lub inne alkaloidy sporyszu, a także na substancje pomocnicze, w tym atropinę i fenobarbital w preparacie Bellergot. Ergotamina jest przeciwwskazana u pacjentów z niekontrolowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobami naczyń obwodowych (np. choroba Raynauda, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca), chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, niewydolnością serca, a także po zabiegach naczyniowych. Dodatkowo, preparat Bellergot nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością oddechową, astmą, rozedmą płuc, chorobami wątroby i nerek, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz schorzeniami neurologicznymi i psychiatrycznymi, takimi jak porfiria, miastenia, choroba Parkinsona czy uzależnienia.
agonista receptora 5-HT1, alkaloid sporyszu, angioplastyka naczyń, antybiotyk makrolidowy, astma, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba Raynauda, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, inhibitor CYP3A, inhibitor odwrotnej transkryptazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kiłowe zapalenie tętnic, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, receptor adrenergiczny, receptor serotoninowy, rozedma płuc, sepsa, sumatryptan, winian ergotaminy, zakrzepowe zapalenie żył, zarostowe zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego