tenotomia przezskórna
Tenotomia przezskórna to małoinwazyjna procedura chirurgiczna polegająca na przecięciu ścięgna przez skórę bez konieczności wykonywania rozległego nacięcia. Technika ta wykorzystuje specjalną igłę lub nóż, którymi chirurg przecina ścięgno pod kontrolą obrazowania ultrasonograficznego lub bez wizualizacji, bazując na anatomicznych punktach orientacyjnych.
Zabieg ten jest najczęściej stosowany w leczeniu przykurczów ścięgien, zwłaszcza w przypadku stopy końsko-szpotawej u dzieci, palca zatrzaskującego, przykurczu Dupuytrena czy tendinopatii Achillesa. Tenotomia przezskórna oferuje kilka istotnych zalet w porównaniu z tradycyjną otwartą metodą, takich jak mniejsze ryzyko powikłań infekcyjnych, krótszy czas zabiegu, szybszy powrót do zdrowia oraz mniejsze blizny pooperacyjne.
Procedura zwykle wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym, co umożliwia przeprowadzenie jej w warunkach ambulatoryjnych. Po zabiegu pacjent może wymagać unieruchomienia lub rehabilitacji, w zależności od leczonego schorzenia. Mimo że tenotomia przezskórna jest generalnie bezpieczna, potencjalne powikłania mogą obejmować niekompletne przecięcie ścięgna, uszkodzenie okolicznych struktur, krwiak lub nawrót przykurczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Stopa końsko-szpotawa (talipes equinovarus) to wrodzona deformacja stopy występująca u 1-2 na 1000 noworodków, charakteryzująca się zgięciem podeszwowym, przywiedzeniem przodostopia, supinacją i szpotawością pięty. Wada dotyczy około 50% przypadków obustronnie i częściej występuje u chłopców (2:1). Leczenie powinno rozpocząć się w pierwszych dwóch tygodniach życia, gdy tkanki są najbardziej plastyczne. Metoda Ponsetiego, uznawana za standard, obejmuje cotygodniowe manipulacje i gipsowania przez 5-10 tygodni, często z koniecznością tenotomii ścięgna Achillesa, a następnie stosowanie ortezy odwodzącej stopę (FAB) przez 23 godziny na dobę przez 3 miesiące, a następnie w nocy do 4-5 roku życia. Metoda ta osiąga około 90% skuteczności w unikaniu rozległego leczenia chirurgicznego. Alternatywnie stosuje się metodę francuską, opartą na codziennej fizjoterapii i unieruchomieniu, jednak wymaga ona większego zaangażowania rodziców. Leczenie chirurgiczne jest zarezerwowane dla przypadków opornych lub nawrotów i wiąże się z długotrwałą rehabilitacją i stosowaniem gipsu oraz ortezy.
fizjoterapia, integralność skóry, metoda francuska, metoda Ponsetiego, nawrót deformacji, obrzęk, odleżyna, orteza odwodząca stopę, ortopedia dziecięca, ortotyka, przywiedzenie przodostopia, ścięgno Achillesa, stopa końsko-szpotawa, supinacja, sztywność stopy, talipes equinovarus, technik gipsowy, tenotomia przezskórna, ucisk tkanek, uwolnienie ścięgna, zaburzenie krążenia, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół interdyscyplinarny, zgięcie podeszwowe - Leksykon chorób i schorzeń
Łokieć golfisty – Leczenie
Łokieć golfisty (medial epicondylitis) to zapalenie i mikropęknięcia ścięgien przyśrodkowego nadkłykcia kości ramiennej, spowodowane powtarzającymi się skurczami mięśni przedramienia. Objawia się bólem i tkliwością po wewnętrznej stronie łokcia, nasilającym się przy zginaniu nadgarstka i palców. Leczenie zachowawcze obejmuje 4-6 tygodni odpoczynku, unikanie obciążających ruchów, stosowanie zimnych okładów (15-20 minut, 3-4 razy dziennie) oraz późniejszą terapię ciepłem. NLPZ (np. ibuprofen, diklofenak) i miejscowe preparaty przeciwbólowe wspomagają redukcję bólu i stanu zapalnego. Wskazane jest stosowanie opasek przeciwsiłowych i stabilizatorów nadgarstka, a także kompleksowa fizjoterapia z ćwiczeniami rozciągającymi i ekscentrycznymi wzmacniającymi mięśnie przedramienia (np. hantel 1-2 kg, obciążenie ~30% maksymalnego ciężaru). Terapie manualne (masaże, mobilizacje) oraz fizykoterapia (ultradźwięki, TENS, jonoforeza, ESWT) wspierają proces gojenia i zmniejszają dolegliwości.
chiropraktyka, ćwiczenia ekscentryczne, fala uderzeniowa, fizjoterapia, iniekcje kortykosteroidowe, jonoforeza, leczenie zachowawcze, łokieć golfisty, masaż poprzeczny, mobilizacja stawów, nadkłykieć przyśrodkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ograniczenie zakresu ruchu, opaska przeciwsiłowa, orteza stabilizująca, osłabienie chwytu, osocze bogatopłytkowe, proloterapia, staw łokciowy, tendinopatia, tenotomia przezskórna, TENS, terapia manualna, terapia SoftWave, tkanki miękkie, toksyna botulinowa, uwolnienie ścięgna, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zapalenie ścięgien