skojarzenie piperacyliny z tazobaktamem

Skojarzenie piperacyliny z tazobaktamem to połączenie antybiotykowe o szerokim spektrum działania, stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Piperacylina jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin, skutecznym wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa. Tazobaktam natomiast jest inhibitorem beta-laktamaz – enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za rozkład i inaktywację antybiotyków beta-laktamowych.

Mechanizm działania tego skojarzenia polega na ochronie piperacyliny przed zniszczeniem przez beta-laktamazy dzięki obecności tazobaktamu, co znacząco poszerza spektrum działania i zwiększa skuteczność terapii. Lek stosowany jest głównie w leczeniu ciężkich zakażeń, takich jak zapalenie płuc szpitalne, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia wewnątrzbrzuszne, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia u pacjentów z neutropenią.

Dawkowanie piperacyliny z tazobaktamem zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, funkcji nerek pacjenta oraz lokalnych wzorców oporności bakterii. Standardowo podaje się 4,5 g (4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu) co 6-8 godzin w infuzji dożylnej. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, biegunkę, reakcje nadwrażliwości oraz zaburzenia hematologiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl