eliminacja z krążenia

Eliminacja z krążenia to proces usuwania substancji (np. leków, metabolitów, toksyn) z organizmu poprzez układ krążenia. Jest to kluczowy parametr farmakokinetyczny, który określa szybkość, z jaką substancja zostaje usunięta z krwi i tkanek.

Proces ten obejmuje dwa główne mechanizmy: klirens nerkowy (przez nerki) oraz klirens pozanerkowy (głównie wątrobowy). Eliminacja z krążenia jest wyrażana za pomocą parametrów takich jak okres półtrwania (t½), który określa czas potrzebny do zmniejszenia stężenia substancji we krwi o połowę.

W praktyce klinicznej znajomość eliminacji z krążenia ma istotne znaczenie przy ustalaniu dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby. Nieprawidłowa eliminacja może prowadzić do kumulacji substancji w organizmie i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub do zbyt szybkiego usuwania leku z organizmu, co zmniejsza jego skuteczność terapeutyczną.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pregabalin Stada 150 mg

Pregabalina Stada charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z wysoką biodostępnością doustną ≥90%, niezależną od dawki, oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1 godziny na czczo, które ulega opóźnieniu do około 2,5 godziny przy podaniu z posiłkiem, przy jednoczesnym zmniejszeniu Cmax o 25-30%, bez istotnego wpływu na całkowite wchłanianie. Lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych, a jego metabolizm jest nieistotny – około 98% dawki jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 6,3 godziny u dorosłych, z krótszym okresem u dzieci (3-4 godziny do 6 lat, 4-6 godzin u starszych). Farmakokinetyka jest liniowa w zalecanym zakresie dawek, a międzyosobnicza zmienność nie przekracza 20%. Stan stacjonarny osiągany jest po 24-48 godzinach stosowania wielokrotnego.
bariera krew-mózg, biotransformacja leku, ból przewlekły, dawka pojedyncza, dysfagia, eliminacja z krążenia, faza eliminacji, hemodializa, hepatopatia, klirens, klirens kreatyniny, lek przeciwpadaczkowy, liniowość farmakokinetyki, maksymalne stężenie, metabolizm w organizmie, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, padaczka, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, pole pod krzywą, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Idarubicin Accord 10 mg/10 ml

Idarubicyna chlorowodorek wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny zależny od drogi podania, wieku pacjenta oraz innych czynników fizjologicznych. Po doustnym podaniu u dorosłych w dawkach 10-60 mg/m² maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 4-12,65 ng/ml i osiągane jest w ciągu 1-4 godzin, z okresem półtrwania około 12,7±6,0 godzin. Po podaniu dożylnym okres półtrwania jest podobny i wynosi 13,9±5,9 godzin. Idarubicyna ulega intensywnemu metabolizmowi do aktywnego metabolitu idarubicynolu, którego okres półtrwania jest znacznie dłuższy (41-69 godzin). Eliminacja leku odbywa się głównie z żółcią i przez nerki. W tkankach, zwłaszcza w komórkach jądrzastych krwi i szpiku kostnego, stężenia idarubicyny i idarubicynolu są ponad stukrotnie wyższe niż w osoczu, z okresem półtrwania odpowiednio około 15 godzin dla idarubicyny i 72 godzin dla idarubicynolu.
białaczka, dystrybucja tkankowa, eliminacja z krążenia, faza eliminacji, idarubicyna chlorowodorek, idarubicynol, kinetyka wchłaniania, klirens ogólnoustrojowy, komórki jądrzaste krwi, kumulacja tkankowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne idarubicyny, podanie dożylne, pozorna objętość dystrybucji, profil farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, substancja czynna, szpik kostny

eliminacja z krążenia

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Pregabalin Stada 150 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Idarubicin Accord 10 mg/10 ml