niewydolność nerek z bezmoczem

Niewydolność nerek z bezmoczem (anuria) to stan kliniczny charakteryzujący się całkowitym brakiem produkcji moczu (diureza poniżej 100 ml/dobę) lub jej znacznym ograniczeniem, będący objawem ciężkiego uszkodzenia funkcji nerek. Stan ten stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Anuria może być konsekwencją ostrej niewydolności nerek (AKI) lub zaostrzeniem przewlekłej choroby nerek (PChN). Do najczęstszych przyczyn należą: wstrząs (kardiogenny, septyczny, hipowolemiczny), ciężkie infekcje, rabdomioliza, nefrotoksyny, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, obustronna niedrożność dróg moczowych lub tętnic nerkowych.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (mocznik, kreatynina, elektrolity, gazometria), badania obrazowe (USG, CT) oraz ocenę parametrów hemodynamicznych. Leczenie koncentruje się na usunięciu przyczyny, stabilizacji hemodynamicznej, wyrównaniu zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych oraz zastosowaniu technik nerkozastępczych (hemodializa, hemofiltracja).

Rokowanie zależy od etiologii, czasu trwania anurii, wieku pacjenta i chorób współistniejących. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia może zapobiec nieodwracalnemu uszkodzeniu nerek i znacząco poprawić rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl