pianka sklerotyzacyjna

Pianka sklerotyzacyjna to forma leku sklerotyzującego stosowanego w procedurach flebologicznych, głównie w leczeniu żylaków kończyn dolnych. W przeciwieństwie do tradycyjnych sklerozantów w formie płynnej, pianka powstaje przez zmieszanie sklerozantu z powietrzem lub innym gazem (najczęściej dwutlenkiem węgla), co tworzy mikroskopijne pęcherzyki.

Główną zaletą pianki sklerotyzacyjnej jest jej zwiększona efektywność w kontakcie ze ścianą naczynia żylnego. Pianka wypiera krew z naczynia, co wydłuża czas kontaktu substancji czynnej ze śródbłonkiem i zwiększa siłę działania przy mniejszej ilości leku. Najczęściej stosowanymi substancjami do tworzenia pianki są polidokanol oraz tetradecylosiarczan sodu.

Skleroterapia pianką jest metodą małoinwazyjną, stosowaną zarówno w leczeniu dużych żylaków, jak i teleangiektazji (tzw. pajączków naczyniowych). Procedura może być wykonywana pod kontrolą USG (echo-skleroterapia), co znacząco zwiększa jej precyzję i bezpieczeństwo. W porównaniu do skleroterapii płynnej, metoda z użyciem pianki wykazuje wyższą skuteczność przy mniejszej ilości powikłań, szczególnie w przypadku większych naczyń żylnych.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl