choroba Plummera

Choroba Plummera, znana również jako toksyczna gruczolakowatość tarczycy, to łagodny guz tarczycy produkujący nadmierne ilości hormonów tarczycy. W przeciwieństwie do choroby Gravesa-Basedowa, która jest autoimmunologicznym zaburzeniem dotykającym całą tarczycę, choroba Plummera dotyczy jednego lub kilku autonomicznych guzków.

Klinicznie choroba Plummera objawia się objawami nadczynności tarczycy, takimi jak tachykardia, nadmierna potliwość, utrata masy ciała, nietolerancja ciepła i drżenie. W przeciwieństwie do choroby Gravesa-Basedowa, pacjenci z chorobą Plummera rzadko doświadczają oftalmopatii (wytrzeszczu oczu) czy obrzęku przedgoleniowego.

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa scyntygrafia tarczycy, która uwidacznia gorące guzki (o zwiększonym wychwycie radioznacznika) przy jednoczesnym obniżonym wychwycie w pozostałej części gruczołu. Badania laboratoryjne zwykle wykazują obniżony poziom TSH i podwyższone stężenie hormonów tarczycy (T3, T4).

Leczenie choroby Plummera obejmuje terapię jodem radioaktywnym, leczenie operacyjne lub długotrwałe stosowanie leków przeciwtarczycowych. Wybór metody terapeutycznej zależy od wielkości guzka, wieku pacjenta oraz współistniejących chorób.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl