nietolerancja cukrów prostych

Nietolerancja cukrów prostych to zaburzenie, w którym organizm ma trudności z trawieniem lub metabolizowaniem monosacharyów, takich jak glukoza, fruktoza czy galaktoza. W przeciwieństwie do nietolerancji laktozy (disacharydu), która jest stosunkowo powszechna, nietolerancje cukrów prostych występują rzadziej, ale mogą powodować znaczące dolegliwości gastrointestynalne.

Najczęstszą formą nietolerancji cukrów prostych jest nietolerancja fruktozy, wynikająca z niedoboru enzymu fruktokinazy lub zaburzeń transportera fruktozy GLUT5 w jelicie cienkim. Pacjenci z tym schorzeniem doświadczają objawów takich jak wzdęcia, bóle brzucha, biegunka i nudności po spożyciu pokarmów bogatych w fruktozę, jak owoce, miód czy produkty słodzone syropem kukurydzianym o wysokiej zawartości fruktozy.

Diagnostyka nietolerancji cukrów prostych obejmuje najczęściej wodorowe testy oddechowe po obciążeniu odpowiednim cukrem, badania genetyczne (szczególnie w przypadku wrodzonych zaburzeń metabolizmu fruktozy) oraz eliminacyjne diety diagnostyczne. Leczenie polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie spożycia nietolerowanych cukrów, co wymaga szczegółowej edukacji pacjenta na temat źródeł poszczególnych monosacharyów w żywności.

Należy różnicować nietolerancję cukrów prostych z zespołem jelita drażliwego, alergią pokarmową oraz wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu, takimi jak dziedziczna nietolerancja fruktozy (spowodowana niedoborem aldolazy B), która może prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych, w tym uszkodzenia wątroby, jeśli nie jest odpowiednio leczona.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl