ostre WZW B

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B (ostre WZW B) to choroba zakaźna wywoływana przez wirus HBV (Hepatitis B Virus). Zakażenie następuje drogą parenteralną, głównie przez kontakt z zakażoną krwią, podczas stosunków seksualnych lub z matki na dziecko w okresie okołoporodowym.

Okres wylęgania choroby wynosi od 45 do 180 dni. Ostre WZW B może przebiegać bezobjawowo, skąpoobjawowo lub z pełnymi objawami klinicznymi. W obrazie klinicznym ostrego WZW B można wyróżnić okres zwiastunowy (objawy grypopodobne, bóle stawowo-mięśniowe), okres żółtaczkowy (zażółcenie powłok skórnych i twardówek, ciemny mocz, odbarwiony stolec) oraz okres zdrowienia.

Rozpoznanie opiera się na badaniach serologicznych – obecności antygenu HBs oraz przeciwciał anty-HBc w klasie IgM. W diagnostyce wykorzystuje się również markery replikacji wirusa: HBeAg oraz HBV DNA. Ostre WZW B wymaga leczenia objawowego, monitorowania funkcji wątroby oraz edukacji pacjenta. W większości przypadków (95%) dochodzi do samoistnego wyleczenia, jednak u 5-10% pacjentów rozwija się przewlekłe WZW B.

Profilaktyka obejmuje szczepienia ochronne, które są wysoce skuteczne oraz przestrzeganie zasad bezpieczeństwa przy kontakcie z materiałem potencjalnie zakaźnym. Osoby z bliskiego otoczenia chorych na ostre WZW B powinny być objęte nadzorem epidemiologicznym i diagnostyką w kierunku zakażenia HBV.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl