badanie kału na krew utajoną
Badanie kału na krew utajoną to nieinwazyjny test diagnostyczny służący do wykrywania śladowych ilości krwi w kale, które nie są widoczne gołym okiem. Jest to ważne badanie przesiewowe stosowane przede wszystkim w profilaktyce raka jelita grubego, ale również w diagnostyce innych schorzeń przewodu pokarmowego.
W praktyce klinicznej stosuje się dwie główne metody badania: testy gwajakolowe (gFOBT) oraz immunochemiczne (FIT). Testy immunochemiczne są bardziej specyficzne, gdyż wykrywają wyłącznie ludzką hemoglobinę, co zmniejsza liczbę wyników fałszywie dodatnich. Metoda gwajakolowa może dawać wyniki fałszywie dodatnie po spożyciu niektórych pokarmów (czerwone mięso, niektóre warzywa) lub leków (NLPZ, witamina C).
Badanie kału na krew utajoną jest rekomendowane jako rutynowe badanie przesiewowe u osób powyżej 50. roku życia, nawet bez objawów choroby. W przypadku wyniku dodatniego pacjent powinien być skierowany na kolonoskopię w celu wykluczenia zmian nowotworowych lub innych patologii przewodu pokarmowego, takich jak polipy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy choroba Leśniowskiego-Crohna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Scorbolamid EXTRA 300 mg + 200 mg + 50 mg + 5 mg
Scorbolamid EXTRA to preparat zawierający 300 mg salicylamidu, 200 mg kwasu askorbowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg glukonianu cynku. Działania niepożądane związane z salicylamidem są dawkozależne i najczęściej dotyczą układu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, występując rzadko przy dawkach 325-600 mg, a częściej przy wyższych. Objawy obejmują zawroty głowy, senność, bóle głowy, nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, brak łaknienia, biegunkę, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy, wysypkę oraz nadmierną potliwość. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli. Kwas askorbowy może obniżać pH moczu, sprzyjając wytrącaniu się kamieni moczanowych, cystynowych i szczawianowych, a także fałszować wyniki testów oksydoredukcyjnych (np. glukozy, kreatyniny, krew utajona), co może wpływać na diagnostykę.
badanie kału na krew utajoną, biegunka, błona śluzowa żołądka, ból głowy, glukonian cynku, kamień nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas askorbowy, nadmierna potliwość, nadżerka i owrzodzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, rutozyd, salicylamid, senność, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, wymioty, wysypka, wytrącanie moczanów, zaburzenie nerek, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy - Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość z niedoboru żelaza – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedokrwistość z niedoboru żelaza (IDA) jest powszechnym zaburzeniem hematologicznym, które znacząco wpływa na rokowanie w wielu chorobach przewlekłych, w tym ostrym zespole wieńcowym (ACS), niewydolności serca (HF), chorobach nowotworowych oraz COVID-19. Niedobór żelaza, niezależnie od obecności niedokrwistości, jest silnym predyktorem zdarzeń sercowo-naczyniowych, z HR 1,52 (95% CI 1,03-2,26; p=0,037) dla zawału mięśnia sercowego i śmiertelności sercowo-naczyniowej, nawet po korekcie o czynniki takie jak NT-proBNP, troponina i hemoglobina. W niewydolności serca istotnym markerem prognostycznym jest wysycenie transferyny (TSAT ≤20%), które koreluje z wyższą śmiertelnością i hospitalizacjami. Wartość odcięcia dla żelaza w surowicy wynosi 64 μg/dl. U pacjentów kardio-onkologicznych niedobór żelaza i niedokrwistość są niezależnymi predyktorami śmiertelności, a w COVID-19 marker cynkowej protoporfiryny (ZnPP) oraz stosunek ZnPP/L wykazują potencjał prognostyczny dla ciężkości choroby. Niskie MCHC wiąże się z gorszymi wynikami w ostrym zawale serca i zatorowości płucnej.
antygen karcynoembrionalny, badanie kału na krew utajoną, choroba nowotworowa, cukrzyca, cynkowa protoporfiryna, D-dimer, ferrytyna, hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność serca, ostra zdekompensowana niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, peptyd natriuretyczny typu B, przewlekła choroba nerek, regresja Coxa, śmiertelność sercowo-naczyniowa, średnia objętość krwinki, stosunek neutrofilów do limfocytów, troponina, wskaźnik masy ciała, wysycenie transferyny, zaburzenie hematologiczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Rak żołądka – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka raka żołądka opiera się na wieloetapowym procesie obejmującym szczegółowy wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz szeroki zakres badań laboratoryjnych i obrazowych. Kluczową rolę odgrywa ezofagogastroduodenoskopia (EGD) z biopsją, umożliwiająca bezpośrednią ocenę błony śluzowej i pobranie materiału do badania histopatologicznego, co stanowi złoty standard w potwierdzeniu rozpoznania. Badania laboratoryjne, takie jak morfologia krwi (CBC) wykazująca często niedokrwistość, oraz markery nowotworowe (CEA, CA 19-9) wspomagają ocenę stanu ogólnego i monitorowanie terapii, choć nie są specyficzne diagnostycznie. Zaawansowane techniki obrazowe, w tym tomografia komputerowa (CT) z kontrastem, endoskopowa ultrasonografia (EUS) oraz w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny (MRI) i pozytonowa tomografia emisyjna (PET-CT), pozwalają na precyzyjne określenie stopnia zaawansowania choroby (staging TNM), oceniając głębokość naciekania guza, zajęcie węzłów chłonnych oraz obecność przerzutów odległych. Laparoskopia diagnostyczna jest stosowana w celu wykrycia drobnych przerzutów otrzewnowych i oceny resekcyjności guza.
anemia, antygen karcinoembrionalny, badania laboratoryjne, badania obrazowe, badania przesiewowe, badanie fizykalne, badanie kału na krew utajoną, biopsja endoskopowa, błona śluzowa żołądka, chłoniak żołądka, choroba wrzodowa żołądka, chromoendoskopia, dysfagia, dziedziczny rozlany rak żołądka, endomikroskopia konfokalna, endoskopowa ultrasonografia, ezofagogastroduodenoskopia, górna endoskopia, guz stromalny przewodu pokarmowego, Helicobacter pylori, laparoskopia diagnostyczna, markery nowotworowe, morfologia krwi, pozytonowa tomografia emisyjna, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, rak gastyczny, rak żołądka, rezonans magnetyczny, rodzinna polipowatość gruczolakowata, system TNM, tomografia komputerowa, wywiad lekarski, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół Lyncha, zespół multidyscyplinarny