atropina dożylna
Atropina dożylna to lek przeciwcholinergiczny stosowany w stanach nagłych do blokowania działania acetylocholiny na receptory muskarynowe. W postaci dożylnej jest wykorzystywana głównie w przypadkach bradykardii objawowej, zatruć inhibitorami cholinesterazy, a także jako składnik premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi.
Typowe dawkowanie atropiny dożylnej w bradykardii u dorosłych to 0,5-1 mg podawane co 3-5 minut do uzyskania pożądanego efektu lub osiągnięcia dawki maksymalnej 3 mg. U dzieci dawka wynosi 0,01-0,02 mg/kg. Lek działa poprzez zwiększenie automatyzmu węzła zatokowego i przyspieszenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Wśród działań niepożądanych atropiny dożylnej należy wymienić tachykardię, suchość w ustach, zaburzenia widzenia, retencję moczu oraz zaburzenia świadomości. Przeciwwskazaniami do jej podania są m.in. jaskra z wąskim kątem przesączania, przerost prostaty z retencją moczu oraz nieszczelność zastawek serca z tachykardią.
Warto pamiętać, że zbyt niska dawka atropiny (poniżej 0,5 mg u dorosłych) może paradoksalnie nasilić bradykardię poprzez stymulację ośrodkowych receptorów muskarynowych. W resuscytacji krążeniowo-oddechowej rola atropiny została ograniczona w najnowszych wytycznych, gdzie nie jest już rutynowo zalecana w asystolii czy aktywności elektrycznej bez tętna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Concoram 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, prowadzi do złożonych zaburzeń hemodynamicznych wynikających z synergistycznego działania obu substancji. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co skutkuje znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem wstrząsu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający wspomaganego oddychania. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię (<60 uderzeń/min), blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Wrażliwość na bisoprolol jest zmienna, a pacjenci z chorobami serca wykazują zwiększoną podatność na toksyczne efekty leku.
aminofilina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atropina dożylna, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, białka osocza, bisoprololu fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie chronotropowe dodatnie, glukagon dożylny, glukonian wapnia, glukoza dożylna, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność serca, parametr hemodynamiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, tachykardia odruchowa, węgiel aktywny, wrażliwość osobnicza, wspomagane oddychanie, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor Cor 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Typowe objawy przedawkowania obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Bradykardia wynika z blokady receptorów beta-adrenergicznych w mięśniu sercowym i wymaga podania dożylnego atropiny, a w razie braku efektu – izoprenaliny lub wszczepienia stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze, spowodowane zmniejszoną kurczliwością mięśnia sercowego i rozszerzeniem naczyń, leczy się dożylnym podaniem płynów, lekami obkurczającymi naczynia oraz glukagonem. Skurcz oskrzeli wymaga stosowania beta2-adrenomimetyków i teofiliny, natomiast ostra niewydolność serca – leków moczopędnych, inotropowo dodatnich i rozszerzających naczynia. Hipoglikemia powinna być leczona dożylnym podaniem glukozy.
atropina dożylna, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, glikogenoliza, glukagon dożylny, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek inotropowo dodatni, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania leku, ostra niewydolność serca, pomiar ciśnienia tętniczego, poziom glikemii, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm serca, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, stymulator serca, teofilina, zmienność osobnicza