mechanika oddychania

Mechanika oddychania to zespół procesów fizycznych i fizjologicznych warunkujących wymianę gazową w układzie oddechowym. Obejmuje ona zmiany ciśnienia i objętości w klatce piersiowej, które umożliwiają przepływ powietrza do i z płuc.

Wdech (inspiracja) zachodzi, gdy mięśnie wdechowe, przede wszystkim przepona i mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne, kurczą się, powodując powiększenie objętości klatki piersiowej. W wyniku tego ciśnienie w pęcherzykach płucnych spada poniżej ciśnienia atmosferycznego, co umożliwia napływ powietrza do płuc. Wydech (ekspiracja) następuje, gdy mięśnie wdechowe rozluźniają się, a sprężyste tkanki płuc i klatki piersiowej powracają do stanu spoczynku, zmniejszając objętość klatki piersiowej i zwiększając ciśnienie w płucach.

Istotną rolę w mechanice oddychania odgrywają również napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych (zmniejszane przez surfaktant), podatność płuc i klatki piersiowej oraz opór dróg oddechowych. Zaburzenia mechaniki oddychania mogą wynikać z chorób restrykcyjnych (ograniczających rozprężanie płuc) lub obturacyjnych (zwiększających opór dróg oddechowych), prowadząc do niewydolności oddechowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl