MIBG-¹²³I
MIBG-¹²³I (metajodobenzyloguanidyna znakowana jodem-123) to radioznacznik stosowany w diagnostyce nuklearnej, który wykazuje wysokie powinowactwo do tkanki chromochłonnej. Preparat jest analogiem noradrenaliny i gromadzi się w zakończeniach adrenergicznych oraz w komórkach neuroendokrynnych, co umożliwia obrazowanie guzów wywodzących się z tkanki chromochłonnej.
Scyntygrafia z użyciem MIBG-¹²³I znajduje zastosowanie głównie w diagnostyce guzów chromochłonnych (pheochromocytoma), przyzwojaków (paraganglioma), neuroblastoma, rakowiaków oraz innych guzów neuroendokrynnych. Badanie pozwala na ocenę lokalizacji guza pierwotnego oraz wykrycie ewentualnych przerzutów, co ma istotne znaczenie dla planowania leczenia.
Przed wykonaniem badania konieczne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta, w tym blokada tarczycy preparatami jodu (zwykle płynem Lugola) oraz odstawienie leków mogących interferować z wychwytem znacznika (np. trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, sympatykomimetyków, blokerów kanału wapniowego). Czułość metody dla wykrywania guzów chromochłonnych wynosi 80-90%, a swoistość około 95-100%.