protokół immunosupresyjny

Protokół immunosupresyjny to szczegółowy schemat postępowania określający rodzaj, dawkowanie i czas stosowania leków immunosupresyjnych, które hamują aktywność układu odpornościowego. Jest niezbędnym elementem terapii po przeszczepieniu narządów, tkanek oraz w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych.

Standardowy protokół immunosupresyjny po transplantacji zazwyczaj składa się z trzech faz: indukcji (intensywnej immunosupresji bezpośrednio po zabiegu), podtrzymania (długoterminowej terapii zapobiegającej odrzuceniu przeszczepu) oraz leczenia epizodów ostrego odrzucania. Stosuje się najczęściej kombinację leków o różnych mechanizmach działania, takich jak inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, cyklosporyna), leki antyproliferacyjne (mykofenolan mofetylu, azatiopryna), inhibitory mTOR (sirolimus, everolimus) oraz kortykosteroidy.

Protokoły immunosupresyjne są indywidualizowane w zależności od rodzaju przeszczepu, ryzyka immunologicznego, profilu pacjenta oraz doświadczeń ośrodka transplantacyjnego. Ich skuteczność jest regularnie monitorowana poprzez ocenę funkcji przeszczepionego narządu, badanie stężenia leków we krwi oraz obserwację pod kątem działań niepożądanych, takich jak zwiększone ryzyko infekcji czy rozwoju nowotworów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl