stężenie mleczanów w osoczu

Stężenie mleczanów w osoczu (lactatemia) to parametr laboratoryjny odzwierciedlający poziom kwasu mlekowego we krwi. W warunkach fizjologicznych jego wartość wynosi 0,5-1,5 mmol/l, a zwiększenie powyżej 2 mmol/l wskazuje na kwasicę mleczanową.

Podwyższony poziom mleczanów jest efektem zaburzonej równowagi między ich produkcją a metabolizmem. Przyczynami hiperlaktatemii mogą być: niedotlenienie tkanek, sepsa, wstrząs, niewydolność wątroby, działanie niektórych leków (metformina, NLPZ, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy), zatrucia (alkohol etylowy, metanol, glikol etylenowy), a także intensywny wysiłek fizyczny.

Oznaczenie stężenia mleczanów ma szczególne znaczenie w medycynie ratunkowej i intensywnej terapii, gdzie służy jako marker niedotlenienia tkankowego i ciężkości stanu pacjenta. Stanowi cenny wskaźnik prognostyczny u pacjentów we wstrząsie, z sepsą i niewydolnością wielonarządową. Seryjne pomiary pozwalają monitorować skuteczność resuscytacji płynowej i odpowiedź na leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl