aleglitazar
Aleglitazar jest dualnym agonistą receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów (PPAR), oddziałującym zarówno na receptory PPAR-alfa jak i PPAR-gamma. Dzięki temu mechanizmowi działania, substancja ta wykazuje zarówno właściwości hipolipemizujące (poprzez aktywację PPAR-alfa), jak i poprawiające wrażliwość na insulinę (poprzez aktywację PPAR-gamma).
Aleglitazar był rozwijany jako potencjalny lek w terapii cukrzycy typu 2 oraz do redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z cukrzycą. W badaniach klinicznych wykazywał korzystny wpływ na parametry gospodarki lipidowej, obniżając poziom triglicerydów i zwiększając stężenie HDL-cholesterolu, jednocześnie poprawiając kontrolę glikemii.
Niestety, rozwój kliniczny aleglitazaru został przerwany w 2013 roku po tym, jak w badaniu III fazy (AleCardio) zaobserwowano zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, złamań kości i incydentów sercowo-naczyniowych, przy braku istotnych korzyści klinicznych. Doświadczenia z aleglitazarem podkreśliły złożoność farmakologiczną podwójnego agonizmu PPAR i wyzwania związane z rozwojem tej klasy leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi te białka, prowadząc do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z układem CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten szlak.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, typranawir rytonawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 15 mg
Rozuwastatyna jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC) czy atazanawir/rytonawir (3,1-krotne zwiększenie AUC), znacząco podnoszą ekspozycję na rozuwastatynę, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku takich interakcji zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, np. rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę oraz monitorowanie działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną. Inne leki, takie jak gemfibrozyl (600 mg 2x/dobę), podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg. Interakcje farmakodynamiczne, np. z kwasem fusydowym, zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, AUC, baikalina, BCRP, cyklosporyna, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, działanie hipolipemizujące, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, profil lipidowy, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, triglicerydy, wodorotlenek glinu i magnezu, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC około 3-krotnie i Cmax 7-krotnie, wymagając dostosowania dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jednoczesne stosowanie fibratów z rozuwastatyną w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Antagoniści witaminy K (np. warfaryna) mogą powodować zmiany INR podczas terapii rozuwastatyną, co wymaga monitorowania. Ponadto, tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych. Metabolizm rozuwastatyny nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, kampatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir, sylimaryna, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu, woksylaprewir, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Crosuvo, jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co czyni ją podatną na interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi te transportery, prowadzącymi do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny przez cytochrom P450 jest minimalny, co ogranicza interakcje z inhibitorami lub induktorami tych enzymów, potwierdzone brakiem klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem i ketokonazolem. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cmax), gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cmax) oraz innymi lekami lipidowymi, które wymagają dostosowania dawki rozuwastatyny, rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przeciwwskazane jest stosowanie Crosuvo z cyklosporyną oraz dawką 40 mg w połączeniu z fibratami. Ponadto, leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co może mieć znaczenie kliniczne.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir, statyna, sylimaryna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter wątrobowy OATP1B1, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir