regorafenib
Regorafenib to doustny inhibitor wielokinazowy stosowany w leczeniu onkologicznym. Działa poprzez blokowanie licznych kinaz zaangażowanych w angiogenezę nowotworową (VEGFR1-3, TIE2), onkogenezę (KIT, RET, RAF-1, BRAF) oraz mikrośrodowisko guza (PDGFR, FGFR).
Lek znalazł zastosowanie w terapii pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego, którzy byli wcześniej leczeni fluoropirymidyną, oksaliplatyną, irynotekanem, terapią anty-VEGF i anty-EGFR (jeśli wskazana). Regorafenib jest również zarejestrowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) opornych na imatynib i sunitynib oraz raka wątrobowokomórkowego po niepowodzeniu terapii sorafenibem.
Najczęstsze działania niepożądane regorafenibu obejmują zespół ręka-stopa, zmęczenie, biegunkę, nadciśnienie tętnicze i hepatotoksyczność. Zalecana dawka wynosi 160 mg (4 tabletki po 40 mg) raz dziennie przez 3 tygodnie, po czym następuje tygodniowa przerwa w 4-tygodniowym cyklu leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Ridlip, jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, co stanowi przeciwwskazanie do koadministracji. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne zwiększenie Cmax, co wymaga redukcji dawki Ridlip do 5–10 mg. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cmax rozuwastatyny, a dawka 40 mg Ridlip jest przeciwwskazana; leczenie należy rozpoczynać od 5 mg. Inne leki, takie jak darolutamid, regorafenib, welpataswir czy ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem, również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (2,2–5,2-krotnie), co wymaga odpowiedniej modyfikacji dawkowania. Interakcje z inhibitorami CYP450 są minimalne, a klinicznie istotne interakcje z flukonazolem i ketokonazolem nie zostały potwierdzone.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir z rytonawirem, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol i norgestrel, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir z rytonawirem, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, statyna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon chorób i schorzeń
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny – Leczenie
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny (UPS) wymaga kompleksowego, wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, z chirurgią jako podstawą leczenia, uzupełnianą radioterapią (dawki około 50 Gy w teleradioterapii, 10-16 Gy w radioterapii śródoperacyjnej, 45 Gy w brachyterapii) oraz chemioterapią (doksorubicyna, ifosfamid, gemcytabina z docetakselem, trabektedyna). Kluczowe jest uzyskanie mikroskopowo ujemnych marginesów (R0) o szerokości co najmniej 2 cm, co znacząco zmniejsza ryzyko nawrotu miejscowego. Radioterapia pooperacyjna jest wskazana przy marginesach bliskich (<1 cm), nacieku kości lub dużych naczyń, guzach >5 cm lub obecności przerzutów do węzłów chłonnych. Chemioterapia stosowana jest w chorobie przerzutowej, wysokiego stopnia złośliwości lub jako leczenie neoadjuwantowe i adjuwantowe. Pięcioletnie przeżycie wynosi 50-70%, z lepszym rokowaniem w wczesnych stadiach.
biomarker predykcyjny, brachyterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, doksorubicyna, gemcytabina z docetakselem, ifosfamid, ipilimumab, leczenie multimodalne, margines tkanek, niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, niwolumab, opieka paliatywna, pazopanib, pembrolizumab, przerzuty do kości, przerzuty do płuc, przerzuty do węzłów chłonnych, radioterapia paliatywna, radioterapia pooperacyjna, radioterapia protonowa, radioterapia śródoperacyjna, radioterapia stereotaktyczna, regorafenib, resekcja chirurgiczna, schemat chemioterapii, teleradioterapia, trabektedyna, ujemne marginesy mikroskopowe, złośliwy włóknisty histiocytoma - Leksykon leków
Interakcje leku – Kastel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory, takie jak cyklosporyna, darolutamid, regorafenib czy atazanawir/rytonawir, powodują istotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (AUC wzrasta nawet do 7,1-krotnie), co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku takich interakcji zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub znaczne zmniejszenie dawki rozuwastatyny (np. maksymalna dawka 10 mg przy atazanawirze/rytonawirze). Ponadto, gemfibrozyl podwaja AUC rozuwastatyny, co również wymaga ograniczenia dawki do 20 mg. Leki zobojętniające zawierające Mg i Al obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie. Tikagrelor może zwiększać ryzyko kumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych, co wymaga monitorowania funkcji nerek i poziomu CPK.
atazanawir, badanie farmakokinetyczne, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, działanie hipotensyjne, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek magnezu, wychwyt wątrobowy - Leksykon chorób i schorzeń
Ameloblastoma – Leczenie
Ameloblastoma to rzadki, łagodny, ale miejscowo agresywny nowotwór zębopochodny, charakteryzujący się wysokim ryzykiem nawrotów i destrukcją okolicznych tkanek. Standardem leczenia jest radykalna resekcja chirurgiczna z marginesem 1-2 cm zdrowej tkanki kostnej, co znacząco redukuje ryzyko nawrotu do około 8% w ameloblastoma litego/wielotorbielowatego. W przypadku żuchwy wykonuje się segmentalną mandibulektomię z natychmiastową rekonstrukcją, a w szczęce resekcję en bloc z zachowaniem marginesu co najmniej 1 cm. Metody zachowawcze, takie jak wyłuszczenie, kiretaż czy marsupializacja, stosowane głównie u dzieci i w ameloblastoma jednootworowym, wiążą się z wyższym ryzykiem nawrotów (do 60-90%). W leczeniu nawrotów rekomendowana jest resekcja marginalna lub segmentalna z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 1 cm poza granicami radiologicznymi, wraz z natychmiastową rekonstrukcją ubytku kostnego.
ameloblastoma, ameloblastoma wielotorbielowaty, chirurgia szczękowo-twarzowa, dabrafenib, dawka promieniowania, dekompresja, dysfagia, elektrokoagulacja, guz łagodny, implant dentystyczny, inhibitor MEK, kiretaż, krioterapia, mandibulektomia, marsupializacja, monitorowanie pacjenta, mutacja BRAF V600E, mutacja genetyczna, naciekanie okołonerwowe, ponatynib, radioterapia, radioterapia kierowana obrazem, radioterapia z modulacją intensywności, regorafenib, resekcja segmentalna, roztwór Carnoya, staw skroniowo-żuchwowy, szlak MAPK, terapia neoadjuwantowa, trametynib, twarz, wemurafenib, wyłuszczenie guza - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny, co wymaga redukcji dawki do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (wzrost Cmax i AUC 2-krotny) i jest przeciwwskazany przy dawce 40 mg rozuwastatyny. Inne leki, takie jak ezetymib (10 mg), zwiększają AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać jej stężenie o około 50%. W przypadku stosowania antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na możliwe jego wahania.
antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, działanie miotoksyczne, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, miopatia alkoholowa, motoryka przewodu pokarmowego, norgestrel, ombitaswir, pole pod krzywą AUC, rabdomioliza, regorafenib, substancja czynna, symeprewir, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Preparat Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii hipolipemizującej. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co znacznie podnosi ryzyko miopatii i hepatotoksyczności. Inhibitory proteaz (np. atazanawir z rytonawirem) zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co również wymaga ostrożności i modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl i fenofibrat podnoszą stężenia obu składników preparatu (AUC rozuwastatyny do 1,9-krotnie, ezetymibu do 1,7-krotnie), a fibraty dodatkowo zwiększają ryzyko kamicy żółciowej. Kwas fusydowy w połączeniu ze statynami znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego. Ponadto, tikagrelor może hamować nerkowe wydalanie rozuwastatyny, prowadząc do potencjalnej nefrotoksyczności i wzrostu aktywności CPK.
aktywność CPK, antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportowe, biodostępność, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kamica żółciowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do terapii skojarzonej. Inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (AUC wzrost do 7,4-krotnego), co wymaga redukcji dawki rozuwastatyny do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cₘₐₓ rozuwastatyny, dlatego maksymalna dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg. Z kolei leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po statynie.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, zakażenie HIV, Zaranta - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva zawiera rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek (np. cyklosporyna, inhibitory proteazy takie jak atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać jej ekspozycję nawet 3-7-krotnie (np. cyklosporyna powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny), co znacząco podnosi ryzyko miopatii i wymaga przeciwwskazania lub modyfikacji dawki. Podobnie gemfibrozyl i inne fibraty podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a ich łączne stosowanie zwiększa ryzyko miopatii. Leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można ograniczyć przez zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych.
alkohol etylowy, antagonista witaminy K, atazanawir, białko transportowe OATP1B1, choroba Addisona, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, flukonazol, fondaparynuks, furosemid, gemfibrozyl, glikokortykosteroid, heparyna, hipercholesterolemia, hydrokortyzon, ibuprofen, inhibitor agregacji płytek, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kanrenonian potasu, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, prostaglandyna, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, spironolakton, sulfinpirazon, transporter BCRP, warfaryna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin MSN 10 mg
Rozuwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję transporterów OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (3-7-krotne zwiększenie ekspozycji), gemfibrozyl (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz leki przeciwwirusowe sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC). Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy spodziewanym wzroście ekspozycji ≥2-krotnego oraz dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekraczała ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg bez interakcji. Przykładowo, z gemfibrozylem dawka maksymalna to 20 mg, a z atazanawirem/rytonawirem 10 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą obniżać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%.
antagonista witaminy K, atazanawir, białka transporterowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, ketokonazol, kwas fusydynowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampicyna, sofosbuwir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki lub unikania stosowania Ezehron Duo jako leku inicjującego terapię. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą podnosić stężenia leku i ryzyko miopatii. Interakcje z gemfibrozylem podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a fibraty i niacyna zwiększają ryzyko miopatii. Kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej wymaga przerwania stosowania rozuwastatyny ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenia rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio o 20% i 30%, co może wpływać na skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, BCRP, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, darolutamid, darunawir rytonawir, doustna antykoncepcja, eltrombopag, erytromycyna, Ezehron Duo, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, INR, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir/rytonawir, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów białek transportowych OATP1B1 i BCRP, takich jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazana), inhibitory proteazy (np. atazanawir + rytonawir powodują 3,1-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę) oraz gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC, dawka rozuwastatyny max. 20 mg/dobę). Inne istotne interakcje obejmują znaczne zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (7,4-krotne ↑ AUC) oraz darolutamidu (5,2-krotne ↑ AUC), co wymaga znacznej redukcji dawki lub unikania kojarzenia. Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%, co nie wymaga korekty dawki. Rozuwastatyna nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja kliniczna, itrakonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tipranawir, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi te białka, prowadząc do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z układem CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten szlak.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, typranawir rytonawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 oraz BCRP, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych wpływających na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, konieczne dostosowanie dawki do maks. 10 mg), gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane stosowanie dawki 40 mg, zalecana dawka początkowa 5 mg) oraz innymi lekami hamującymi transportery OATP i BCRP. Jednoczesne stosowanie ezetymibu powoduje niewielki wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez odstęp czasowy 2 godzin między podaniem. Interakcje z erytromycyną prowadzą do zmniejszenia AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększoną motorykę przewodu pokarmowego.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, białko transportujące, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka rozuwastatyny, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glecaprewir pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transporterowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, pole powierzchni pod krzywą, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie) oraz inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny). Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cmax), co wraz z innymi fibratami i niacyną ≥1 g/dobę zwiększa ryzyko miopatii, dlatego stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane. Ezetymib w dawce 10 mg zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają jej stężenie o około 50%. Enzymy cytochromu P450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności, a kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii statyną podczas jego stosowania.
antagonista witaminy K, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek antykoncepcyjny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego zwiększenia jej ekspozycji i ryzyka miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir z rytonawirem, zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga redukcji dawki Rosutrox do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a jego łączenie z dawką 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne fibraty i niacyna ≥1 g/dobę również zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co jednak zwykle nie wymaga korekty dawki.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, bajkalina, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lek przeciwwirusowy HCV, lek zmniejszający stężenie lipidów, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na ich stężenia w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib. Gemfibrozyl i inne fibraty zwiększają ryzyko miopatii, a przy dawce rozuwastatyny 40 mg ich stosowanie jest przeciwwskazane. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, mogą podnieść AUC rozuwastatyny nawet trzykrotnie, co wymaga dostosowania dawki do maksymalnie 10 mg. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina obniża AUC ezetymibu o 55%, co może osłabić efekt hipolipemizujący. W przypadku stosowania antagonistów witaminy K (np. warfaryny) konieczne jest monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego wzrostu.
antagonista witaminy K, białka transportujące OATP1B1 i BCRP, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cymetydyna, darolutamid, digoksyna, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, glipizyd, inhibitor białek transportujących, inhibitor proteazy, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, kolestyramina, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, midazolam, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niacyna, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, tolbutamid, warfaryna, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Valarox 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox łączy rozuwastatynę i walsartan, co powoduje, że jego profil interakcji obejmuje zarówno interakcje charakterystyczne dla statyn, jak i antagonistów receptora angiotensyny II. Walsartan może zwiększać stężenie litu, potasu oraz osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z NLPZ, co wymaga monitorowania stężenia litu, potasu i funkcji nerek. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może być znacznie zwiększone przez inhibitory tych transporterów, np. cyklosporynę (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazanie), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka 20 mg). Inne istotne interakcje obejmują zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu kwasu fusydowego, tikagreloru oraz leków zmniejszających stężenie lipidów. Zaleca się odpowiednią redukcję dawki rozuwastatyny lub unikanie niektórych skojarzeń, a także monitorowanie parametrów klinicznych, w tym INR u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportowe, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, INR, interakcja walsartanu, kwas fusydowy, lek moczopędny oszczędzający potas, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i walsartan, stężenie potasu, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu odkomórkowego, transporter wyrzutu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery wątrobowe OATP1B1 i BCRP. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę 3-7-krotnie, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. Tikagrelor może zaburzać nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko rabdomiolizy i uszkodzenia nerek. Rozuwastatyna nie jest istotnie metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z inhibitorami tego układu (np. flukonazol, ketokonazol).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP 2A6, inhibitor CYP 2C9, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik normalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Nie obserwuje się istotnych interakcji związanych z metabolizmem przez cytochrom P450. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami transporterów, takimi jak cyklosporyna (↑AUC 7,1-krotnie, przeciwwskazana), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir ↑AUC 3,1-krotnie, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg), gemfibrozyl (↑AUC 1,9-krotnie, przeciwwskazane stosowanie z dawką 40 mg) oraz ezetymib (↑AUC 1,2-krotnie). Leki zobojętniające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20%. W przypadku kwasu fusydowego zaleca się przerwanie terapii rozuwastatyną ze względu na ryzyko miopatii.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, baicalin, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir z rytonawirem, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka i farmakodynamika, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, grazoprewir z elbaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kumaryna, kwas fusydowy, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lopinawir z rytonawirem, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir z parytaprewirem, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną, która powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl i inne fibraty podwajają stężenie rozuwastatyny (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC), a fenofibrat i gemfibrozyl zwiększają stężenie ezetymibu odpowiednio o 1,5- i 1,7-krotnie, co wiąże się z ryzykiem kamicy żółciowej. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny nawet 3-krotnie, wymagając dostosowania dawki. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą zwiększać ryzyko miopatii. W przypadku stosowania kwasu fusydowego o działaniu ogólnoustrojowym zaleca się przerwanie terapii rozuwastatyną ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, etynyloestradiol, Ezehron Duo, ezetymib, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, kamica żółciowa, ketokonazol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i innych działań niepożądanych. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie i Cmax 7-krotnie, co wymaga dostosowania dawki. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cmax rozuwastatyny, a stosowanie fibratów lub niacyny w dawkach ≥1 g/dobę wraz z rozuwastatyną 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o około 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC i Cmax o 20-30% przez erytromycynę. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych. Metabolizm rozuwastatyny nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, AUC, białko transportujące OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir, tikagrelor, transporter BCRP, warfaryna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Romazic, jest substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (AUC wzrasta nawet 7-krotnie), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co wyklucza stosowanie dawki 40 mg rozuwastatyny z tym lekiem. Inne leki, takie jak fenofibrat czy ezetymib, wykazują mniejsze lub brak istotnych interakcji farmakokinetycznych, choć mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza zwiększające ryzyko miopatii. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy z Al i Mg obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu czasowego między podaniem leków.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, dazabuwir, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak ewinga – Leczenie
Mięsak Ewinga to agresywny nowotwór kości i tkanek miękkich, najczęściej diagnozowany u dzieci i młodych dorosłych, wymagający wielospecjalistycznego podejścia terapeutycznego. Standardowe leczenie obejmuje chemioterapię skojarzoną (schemat VDC/IE lub VAC/IE) trwającą 6-9 miesięcy (około 14-15 cykli), leczenie miejscowe (chirurgia z zachowaniem kończyny lub amputacja, radioterapia o dawce 56-60 Gy) oraz chemioterapię adjuwantową. Chemioterapia zagęszczona (podawanie co 2 tygodnie) poprawia 5-letnie przeżycie wolne od zdarzeń do 73% w porównaniu do 65% przy standardowym 3-tygodniowym schemacie. Leczenie miejscowe jest dostosowane do resekcyjności guza, a radioterapia stosowana jest w przypadku nieresekcyjnych zmian lub uzupełniająco przy nieoptymalnych marginesach chirurgicznych. W przypadku przerzutów rokowanie jest gorsze (5-letnie przeżycie 20-30%), a terapia intensywniejsza, często z zastosowaniem wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepienia komórek macierzystych.
aktynomycyna D, amputacja, antracyklina, białko fuzyjne, bleomycyna, chemioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chirurg ortopeda, cyklofosfamid, doksorubicyna, etopozyd, gemcytabina z docetakselem, ifosfamid, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor PARP, inhibitor punktów kontrolnych immunologicznych, kabozantynib, lenwatynib, mesna, mięsak Ewinga, mikroprzerzut, nowotwór kości, olaparib, onkolog, operacja oszczędzająca kończynę, palbocyklib, pembrolizumab, promieniowanie jonizujące, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep kostny, radioterapeuta, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, regorafenib, szczepionka przeciwnowotworowa, terapia CAR-T, terapia protonowa, terapia skojarzona, trabektedyna, translokacja chromosomowa, winkrystyna, wysokodawkowa chemioterapia - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 20 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem dla transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych zwiększających jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga modyfikacji dawkowania. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne interakcje obejmują m.in. zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o 50% przez leki zobojętniające sok żołądkowy oraz zmniejszenie AUC o 20% przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Crosuvo 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Crosuvo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami białek transportujących OATP1B1 i BCRP, które mogą zwiększać ekspozycję na lek nawet do 7-krotnego wzrostu AUC (np. cyklosporyna, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir). Wysokie ryzyko miopatii i rabdomiolizy wymaga przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną oraz ostrożności i dostosowania dawki przy stosowaniu inhibitorów proteaz (np. atazanawir/rytonawir) i fibratów (gemfibrozyl, fenofibrat). Dawkowanie należy modyfikować tak, aby ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała tej uzyskiwanej przy dawce 40 mg bez interakcji, rozpoczynając od 5 mg/dobę przy spodziewanym ≥2-krotnym wzroście AUC. Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, erytromycyną czy tikagrelorem mogą zmniejszać lub zwiększać stężenie rozuwastatyny, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych, w tym czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej (CPK).
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, sofosbuwir, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, tipranawir, warfaryna, welpataswir - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Leczenie
Chirurgiczna resekcja pozostaje podstawową metodą leczenia zlokalizowanych nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), z celem uzyskania całkowitego usunięcia guza z ujemnymi marginesami mikroskopowymi (R0). W przypadku guzów mniejszych niż 5 cm, zwłaszcza zlokalizowanych w żołądku i jelicie cienkim, preferowane są techniki minimalnie inwazyjne, takie jak laparoskopia. Dla guzów miejscowo zaawansowanych konieczna może być resekcja en bloc obejmująca sąsiednie narządy. Terapia neoadjuwantowa imatynibem (standardowa dawka 400 mg/dobę, 800 mg/dobę dla mutacji KIT eksonu 9) jest stosowana w celu zmniejszenia guza przed operacją, zwłaszcza w przypadkach dużych lub trudno dostępnych zmian. W leczeniu zaawansowanych, przerzutowych lub nawrotowych GIST, terapia celowana inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI) stanowi standard, z imatynibem jako lekiem pierwszego rzutu, sunitynibem i regorafenibem jako terapiami kolejnych linii, a awapritynibem dedykowanym mutacji PDGFRA D842V. Ripretynib jest wskazany w leczeniu czwartego rzutu u pacjentów z progresją po trzech lub więcej TKI.
ablacja radiofalowa, awapritynib, badanie kliniczne, chirurgia cytoredukcyjna, działanie niepożądane, embolizacja tętnicy wątrobowej, imatynib, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, medycyna precyzyjna, nawrót miejscowy, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, opieka paliatywna, profilowanie molekularne, przeżycie wolne od progresji, pseudotorebka, regorafenib, resekcja en bloc, ripretynib, sunitynib, technika minimalnie inwazyjna, terapia adjuwantowa, terapia celowana, terapia neoadjuwantowa, test genomowy, ujemne marginesy mikroskopowe, zespół multidyscyplinarny - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na transportery OATP1B1 i BCRP oraz mechanizmy wydalania nerkowego. Nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Istotne zwiększenie ekspozycji (AUC) rozuwastatyny obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny (7,1-krotny wzrost, przeciwwskazane), inhibitorów proteazy (np. atazanawir z rytonawirem, 3,1-krotny wzrost), leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, 7,4-krotny wzrost) oraz darolutamidu (5,2-krotny wzrost). Gemfibrozyl powoduje niemal dwukrotny wzrost ekspozycji, co wymaga rozpoczęcia leczenia od dawki 5 mg i maksymalnie 20 mg rozuwastatyny. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. W przypadku leków powodujących wzrost ekspozycji poniżej dwukrotnego, takich jak eltrombopag czy dronedaron, zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki.
alkoholowa choroba wątroby, antagonista witaminy K, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitory białek transportowych, INR, itrakonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir, Suvardio, tikagrelor, WZW C - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, wymagając dostosowania dawki (nie przekraczać 10 mg/dobę). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Leki zobojętniające z wodorotlenkiem glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20%. W przypadku inhibitorów reduktazy HMG-CoA i fibratów lub niacyny ≥1 g/dobę, ryzyko miopatii jest zwiększone, co wymaga ostrożności i monitorowania parametrów mięśniowych.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, darolutamid, darunawir, digoksyna, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, enzymy wątrobowe, erytromycyna, ezetymib, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lopinawir, miopatia, OATP1B1, pibrentaswir, przeciwwskazanie, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, typranawir, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 40 mg
Rozuwastatyna, składnik aktywny leku Roswera, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na transportery wątrobowe OATP1B1 i BCRP. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę (np. 7,1-krotne ↑ AUC przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny), co wiąże się z podwyższonym ryzykiem miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz kwasem fusydowym ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny do 3,1-krotnie, co wymaga redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie dawek 30-40 mg rozuwastatyny z fibratami jest przeciwwskazane. Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających jej ekspozycję o ≥2-krotność.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, baicalina, BCRP, białko transportujące, Cmax, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor CYP 2A6, inhibitor CYP 2C9, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym cytochromu, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwwirusowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, przeciwwskazanie, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, terapia hipolipemizująca, tikagrelor, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosutrox 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotny wzrost AUC) oraz lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C (glekaprewir/pibrentaswir 2,2-krotny wzrost AUC). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, co wyklucza stosowanie dawki 40 mg Rosutrox w skojarzeniu. Inne leki, takie jak fenofibrat, ezetymib, leki zobojętniające (wodorotlenek glinu i magnezu zmniejszający stężenie o 50%), erytromycyna (zmniejszenie AUC o 20%) oraz tikagrelor i kwas fusydowy, również wpływają na farmakokinetykę i bezpieczeństwo terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, INR, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Diagnostyka i diagnoza
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) to najczęstsze nowotwory mezenchymalne przewodu pokarmowego, charakteryzujące się często niespecyficznymi objawami, takimi jak krwawienie z przewodu pokarmowego, ból brzucha, masa w jamie brzusznej czy objawy niedrożności. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim TK jamy brzusznej z kontrastem, które pozwala na ocenę lokalizacji, wielkości i naciekania guza, a także wykrycie przerzutów. MRI i PET z FDG stanowią uzupełnienie diagnostyki w wybranych przypadkach. Endoskopia wraz z ultrasonografią endoskopową (EUS) umożliwia ocenę zmian podśluzówkowych i pobranie materiału do biopsji (EUS-FNA lub EUS-TCB). Histopatologia wykazuje dominację komórek wrzecionowatych (70-80%) lub epitelioidnych (20-30%), a diagnostyka immunohistochemiczna opiera się na markerach CD117 (95% przypadków), DOG1 oraz CD34, SMA, S-100 i desminie. Analiza molekularna wykrywa mutacje w genach KIT (ok. 80%) i PDGFRA (ok. 10%), które mają kluczowe znaczenie dla predykcji odpowiedzi na leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI).
aktyna mięśni gładkich, anemia, avapritinib, badanie immunohistochemiczne, badanie ultrasonograficzne, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, dehydrogenaza bursztynianowa, dysfagia, endoskopowa ultrasonografia, gen KIT, GIST typu dzikiego, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, klasyfikacja TNM, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, masa w jamie brzusznej, mutacja D842V, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór mezenchymalny przewodu pokarmowego, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, receptor CD117, regorafenib, rezonans magnetyczny, sunitynib, tomografia emisyjna pozytonowa, tomografia komputerowa, wskaźnik mitotyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, które powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, a także z inhibitorami proteaz (np. atazanawir + rytonawir), które mogą trzykrotnie zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę. Inne ważne interakcje obejmują leki takie jak gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny i 1,7-krotne zwiększenie stężenia ezetymibu), fenofibrat (1,5-krotne zwiększenie stężenia ezetymibu i ryzyko kamicy żółciowej), kwas fusydowy (zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy), oraz leki zobojętniające sok żołądkowy, które zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%. W przypadku leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg/dobę i dostosowanie dawki tak, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej 40 mg rozuwastatyny bez leków interferujących.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, choroba wątroby, cyklosporyna, cytochrom P450, dazabuwir, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, INR, kamica żółciowa, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek zobojętniający, lopinawir, miopatia, N-acetylotransferaza, niacyna, niewydolność nerek, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, rytonawir, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Romazic 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna produktu Romazic, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Kluczowe interakcje dotyczą inhibitorów transporterów OATP1B1 i BCRP, np. cyklosporyna zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) mogą podnieść AUC 3,1-krotnie i Cmax 7-krotnie, wymagając redukcji dawki rozuwastatyny do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jednoczesne stosowanie z dawkami rozuwastatyny 30-40 mg jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające Al i Mg zmniejszają jej stężenie o około 50%. Enzymy cytochromu P450 mają ograniczony wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co zmniejsza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny poprzez wpływ na wydalanie nerkowe, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i aktywności kinazy fosfokreatynowej (CPK).
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, CPK, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, dyslipidemia, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, niacyna, OATP1B1, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, rytonawir, tikagrelor, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosucard 10 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami tych transporterów, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane jednoczesne stosowanie), inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotny wzrost AUC) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w terapii WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir zwiększające AUC do 7,4-krotnie). W przypadku tych leków zaleca się ograniczenie maksymalnej dawki rozuwastatyny do 10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja maksymalne stężenie rozuwastatyny i jest przeciwwskazany w dawce 40 mg ze względu na ryzyko miopatii. Leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające Al i Mg mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, co można częściowo zminimalizować przez zachowanie 2-godzinnego odstępu w podawaniu.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, leki przeciwwirusowe WZW C, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, OATP1B1, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, triglicerydy, warfaryna, welpataswir, woksylaprewir - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych. Podobnie, stosowanie gemfibrozylu powoduje dwukrotne zwiększenie Cmax i AUC rozuwastatyny, a dawka 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazana podczas terapii fibratami. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir i rytonawir, mogą zwiększać AUC rozuwastatyny nawet 3- do 7-krotnie, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg rozuwastatyny). Ponadto, jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy zmniejsza stężenie rozuwastatyny w osoczu o około 50%, co można złagodzić podając je w odstępie 2 godzin. Kolestyramina obniża AUC ezetymibu o około 55%, co może zmniejszać jego skuteczność terapeutyczną.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, biodostępność, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, fluindion, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, kamica żółciowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, miopatia, niewydolność nerek, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 30 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Hamowanie tych transporterów przez leki takie jak cyklosporyna (7,1-krotne ↑ AUC), inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir 3,1-krotne ↑ AUC), gemfibrozyl (1,9-krotne ↑ AUC) czy sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne ↑ AUC) znacząco zwiększa ekspozycję na rozuwastatynę, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną oraz fibratami w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny. W przypadku konieczności kojarzenia z inhibitorami proteazy lub fibratami zaleca się redukcję dawki rozuwastatyny do 5-10 mg, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej samodzielnie. Ponadto, rozuwastatyna wykazuje minimalne interakcje z układem cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji metabolicznych.
antagonista witaminy K, BCRP, białka transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kumaryny, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, co powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib u pacjentów z niewydolnością nerek. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny 3-krotnie, co wymaga redukcji dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja AUC rozuwastatyny i zwiększa stężenie ezetymibu o około 1,7 raza, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, podobnie jak stosowanie kwasu fusydowego, które jest przeciwwskazane bez przerwania terapii statyną. Ponadto, tikagrelor może powodować kumulację rozuwastatyny i pogorszenie funkcji nerek, co wymaga monitorowania czynności nerek i kinazy kreatynowej. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny (np. warfaryna) mogą prowadzić do wzrostu INR, co wymaga ścisłej kontroli tego parametru. Alkohol może nasilać hepatotoksyczność statyn i zmniejszać skuteczność terapii hipolipemizującej, dlatego zaleca się jego ograniczenie.
antagonista witaminy K, BCRP, białko transportowe, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, dronedaron, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, parytaprewir, rabdomioliza, regorafenib, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, powodujące 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny do 3,1-krotnie, a gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, zwiększając ryzyko miopatii. Fenofibrat podnosi stężenie ezetymibu o 1,5 raza, co wiąże się z ryzykiem kamicy żółciowej. Kwas fusydowy i tikagrelor zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, wymagając przerwania terapii lub ścisłego monitorowania czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina redukuje AUC ezetymibu o 55%, co może osłabiać skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, BCRP, białko transportowe, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, interakcje lekowe, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 40 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i ryzyko miopatii. Najistotniejsze klinicznie interakcje dotyczą cyklosporyny (↑7,1-krotne AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorów proteaz takich jak atazanawir/rytonawir (↑3,1-krotne AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz fibratów, zwłaszcza gemfibrozylu (↑1,9-krotne AUC, dawka 40 mg przeciwwskazana). Inhibitory enzymów CYP450 mają minimalny wpływ na metabolizm rozuwastatyny, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z tego mechanizmu. Leki zobojętniające obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, prawdopodobnie przez zwiększenie motoryki przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności łącznego stosowania leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg i nie przekraczanie dawki odpowiadającej ekspozycji przy standardowej dawce 40 mg.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie niepożądane, ekspozycja na rozuwastatynę, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, HTZ, inhibitor proteazy, INR, izoenzym, kwas fusydowy, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, terapia hipolipemizująca, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin MSN 40 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej metabolizm nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z tym układem enzymatycznym. Jednakże, inhibitory transporterów, takie jak cyklosporyna (7-krotny wzrost AUC) oraz inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotny wzrost AUC i 7-krotny wzrost Cₘₐₓ), znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Gemfibrozyl podwaja Cₘₐₓ i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie dawki 40 mg z fibratami jest przeciwwskazane. Kwas fusydynowy i tikagrelor również zwiększają ryzyko działań niepożądanych mięśniowych i nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania kinazy kreatynowej i funkcji nerek. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cₘₐₓ o 30%, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytromycyna, ezetymib, fibrat, fostamatinib, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, kampatynib, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kwas fusydynowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, mialgia, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir, teryflunomid, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek magnezu - Leksykon chorób i schorzeń
Gist (guz podścieliskowy przewodu pokarmowego) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego (GIST) to najczęstszy mięsak przewodu pokarmowego o częstości występowania około 1-1,5/100 000 osób rocznie, najczęściej lokalizujący się w żołądku (>50% przypadków) i jelicie cienkim. Podstawowym leczeniem w przypadku guzów ograniczonych do miejsca pierwotnego jest chirurgia z całkowitym usunięciem guza z marginesem zdrowych tkanek, unikając uszkodzenia guza i rozsiewu komórek nowotworowych. W terapii zaawansowanej lub nawrotowej stosuje się inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI) – imatynib, sunitynib, regorafenib – z koniecznością monitorowania skuteczności leczenia za pomocą badań obrazowych (TK, MRI, PET) oraz obserwacji działań niepożądanych, takich jak obrzęki, nudności, bóle mięśni, niedoczynność tarczycy czy ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Opieka pielęgniarska obejmuje przygotowanie do diagnostyki (TK, biopsja, endoskopowa ultrasonografia), wsparcie przed- i pooperacyjne, monitorowanie parametrów życiowych, zapobieganie powikłaniom oraz edukację pacjenta w zakresie leczenia i samokontroli objawów.
badania obrazowe, bielactwo, biopsja, endoskopowa ultrasonografia, imatynib, inhibitory kinazy tyrozynowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedoczynność tarczycy, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęki okołooczodołowe, opieka paliatywna, pozytonowa tomografia emisyjna, regorafenib, remisja, rezonans magnetyczny, sunitynib, tomografia komputerowa, zaburzenia wchłaniania, zapalenie błon surowiczych, zapalenie skóry, zespół interdyscyplinarny, zespół poposiłkowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel zawiera rozuwastatynę i ramipryl, które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może ulegać znacznemu zwiększeniu przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tych transporterów, co podnosi ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łącznego stosowania z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) powodują 3- do 7-krotne wzrosty ekspozycji na rozuwastatynę, wymagając redukcji dawki do maksymalnie 10 mg/dobę. Podobnie darolutamid i regorafenib zwiększają AUC rozuwastatyny odpowiednio 5,2- i 3,8-krotnie. Fibraty, zwłaszcza gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC), oraz niacyna w dawkach >1 g/dobę zwiększają ryzyko miopatii przy jednoczesnym stosowaniu z rozuwastatyną. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek magnezu i glinu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem. Erytromycyna zmniejsza AUC rozuwastatyny o 20%, jednak bez konieczności modyfikacji dawki. Tikagrelor może zwiększać ryzyko kumulacji rozuwastatyny i nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek i poziomu kinazy fosfokreatynowej.
atazanawir z rytonawirem, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, działanie hipotensyjne, erytromycyna, ezetymib, fibraty, flukonazol, hepatotoksyczność statyn, hipercholesterolemia, inhibitor ACE, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas nikotynowy, lek zobojętniający, miopatia, OATP1B1, perystaltyka jelit, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ramipryl, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, spadek ciśnienia tętniczego, tikagrelor, welpataswir, wodorotlenek magnezu i glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 40 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Leki hamujące te transportery, takie jak cyklosporyna (7,1-krotny wzrost AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotny wzrost AUC), darolutamid (5,2-krotny wzrost AUC) czy regorafenib (3,8-krotny wzrost AUC), znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga istotnej redukcji dawki (np. rozpoczęcie od 5 mg/dobę). Inhibitory proteazy (atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg) podnoszą AUC około 3-krotnie, a gemfibrozyl 600 mg BID podwaja Cmax i AUC, co wyklucza stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg z fibratami. Interakcje z układem cytochromu P450 są minimalne, a rozuwastatyna nie wykazuje istotnego wpływu na izoenzymy CYP.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, AUC, cyklosporyna, cytochrom P450, czynność nerek, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, INR, izoenzym cytochromu P450, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, wodorotlenek glinu