metabolizm wapnia i fosforanów

Metabolizm wapnia i fosforanów to kluczowe procesy fizjologiczne odpowiedzialne za utrzymanie homeostazy mineralnej organizmu. Wapń pełni zasadniczą rolę w mineralizacji kości, przewodnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni oraz krzepnięciu krwi, podczas gdy fosforany uczestniczą w budowie kości, metabolizmie energetycznym, sygnalizacji komórkowej i strukturze DNA/RNA.

Regulacja metabolizmu wapnia i fosforanów odbywa się pod kontrolą trzech głównych hormonów: parathormonu (PTH), kalcytriolu (1,25-dihydroksywitaminy D) oraz kalcytoniny. PTH zwiększa stężenie wapnia we krwi poprzez stymulację resorpcji kości, zwiększenie wchłaniania wapnia w nerkach i aktywację produkcji kalcytriolu. Równocześnie zwiększa wydalanie fosforanów z moczem, co prowadzi do obniżenia ich stężenia w surowicy.

Kalcytriol zwiększa wchłanianie zarówno wapnia, jak i fosforanów w jelitach oraz wpływa na mineralizację kości. Kalcytonina działa antagonistycznie do PTH, hamując resorpcję kości i obniżając stężenie wapnia we krwi. Dodatkowo w regulacji uczestniczy czynnik wzrostu fibroblastów 23 (FGF-23), który zwiększa wydalanie fosforanów przez nerki i hamuje syntezę kalcytriolu.

Zaburzenia metabolizmu wapnia i fosforanów manifestują się licznymi stanami patologicznymi, takimi jak osteoporoza, krzywica, osteomalacja, pierwotna i wtórna nadczynność przytarczyc, niedoczynność przytarczyc oraz zaburzenia mineralizacji kości towarzyszące przewlekłej chorobie nerek. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje oznaczenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy, PTH, metabolitów witaminy D oraz markerów obrotu kostnego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl