niedoczynność gonad

Niedoczynność gonad (hipogonadyzm) to stan kliniczny charakteryzujący się niewystarczającym wydzielaniem hormonów płciowych przez jajniki u kobiet lub jądra u mężczyzn. Może być spowodowana zaburzeniami na poziomie gonad (hipogonadyzm pierwotny) lub na poziomie podwzgórza i przysadki mózgowej (hipogonadyzm wtórny).

W przypadku hipogonadyzmu pierwotnego dochodzi do bezpośredniego uszkodzenia gonad, podczas gdy w hipogonadyzmie wtórnym zaburzona jest oś podwzgórze-przysadka, co skutkuje niedostateczną stymulacją gonad do produkcji hormonów. Przyczyny niedoczynności gonad mogą być wrodzone (zespół Klinefeltera, zespół Turnera) lub nabyte (infekcje, urazy, autoimmunizacja, radioterapia, chemioterapia).

Objawy kliniczne różnią się w zależności od płci i wieku wystąpienia. U kobiet obejmują zaburzenia miesiączkowania, niepłodność, obniżone libido oraz zanik drugorzędowych cech płciowych. U mężczyzn charakterystyczne są: zmniejszone libido, zaburzenia erekcji, zmniejszenie masy mięśniowej, ginekomastia oraz niepłodność. Długotrwała niedoczynność gonad może prowadzić do osteoporozy, zaburzeń lipidowych i zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia hormonów płciowych (testosteronu u mężczyzn, estradiolu u kobiet) oraz gonadotropin (FSH, LH). Podwyższone stężenie gonadotropin przy niskim poziomie hormonów płciowych wskazuje na hipogonadyzm pierwotny, natomiast niskie stężenie gonadotropin sugeruje hipogonadyzm wtórny. Leczenie polega na substytucji hormonalnej oraz terapii przyczynowej, jeśli jest możliwa.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl