radioterapia z modulacją intensywności wiązki
Radioterapia z modulacją intensywności wiązki (IMRT – Intensity Modulated Radiation Therapy) to zaawansowana technika radioterapii konformalnej, umożliwiająca precyzyjne dostosowanie dawki promieniowania do trójwymiarowego kształtu guza nowotworowego. W przeciwieństwie do konwencjonalnej radioterapii, IMRT pozwala na zmianę intensywności wiązki promieniowania w trakcie zabiegu, co umożliwia podanie wysokiej dawki promieniowania w obszarze guza przy jednoczesnej ochronie otaczających tkanek zdrowych.
Technika IMRT wykorzystuje wielolistkowy kolimator (MLC), który dynamicznie moduluje kształt wiązki promieniowania podczas leczenia. Planowanie leczenia IMRT wymaga zaawansowanego obrazowania (CT, MRI, PET) oraz specjalistycznego oprogramowania do planowania leczenia, które generuje zoptymalizowany plan dystrybucji dawki. Proces optymalizacji jest często wspomagany algorytmami komputerowymi, które określają najlepszy rozkład intensywności promieniowania.
Zastosowanie IMRT przynosi szczególne korzyści w leczeniu nowotworów zlokalizowanych w bliskim sąsiedztwie narządów krytycznych (np. nowotwory głowy i szyi, prostaty, miednicy czy ośrodkowego układu nerwowego). Umożliwia eskalację dawki w obszarze guza, co zwiększa prawdopodobieństwo kontroli miejscowej nowotworu, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka powikłań popromiennych w zdrowych tkankach. Technologia ta znacząco poprawiła wyniki leczenia i jakość życia pacjentów onkologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak trzustki – Leczenie
Rak trzustki charakteryzuje się wysoką agresywnością i złym rokowaniem, z około 20% pacjentów kwalifikujących się do resekcji chirurgicznej w momencie diagnozy. Klasyfikacja nowotworu obejmuje postaci resekcyjne, granicznie resekcyjne, nieresekcyjne miejscowo zaawansowane oraz przerzutowe, co determinuje wybór terapii. Leczenie resekcyjne obejmuje pankreatoduodenektomię (procedura Whipple’a), dystalną pankreatektomię lub całkowitą pankreatektomię, natomiast w zaawansowanych stadiach stosuje się chemioterapię (schematy FOLFIRINOX, gemcytabina + nab-paklitaksel, gemcytabina monoterapia) oraz radioterapię (EBRT, SBRT, IMRT, radioterapia protonowa). Chemioterapia neoadjuwantowa i adjuwantowa poprawia wyniki leczenia, a radiochemioterapia zwiększa skuteczność terapii w guzach miejscowo zaawansowanych. Terapie celowane (np. olaparib, erlotynib, inhibitory KRAS) oraz immunoterapia (pembrolizumab u pacjentów z MSI-H/dMMR) stanowią uzupełnienie leczenia, szczególnie w kontekście profilu molekularnego guza.
blokada splotu trzewnego, całkowita pankreatektomia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, dystalna pankreatektomia, enzym trzustkowy, erlotynib, FOLFIRINOX, fuzja genu NTRK, fuzja genu RET, gemcytabina, gruczolakorak trzustki, inhibitor PARP, inhibitor punktów kontrolnych, medycyna precyzyjna, mutacja BRCA, mutacja KRAS, niedobór naprawy niesparowania, niestabilność mikrosatelitarna, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, olaparib, pankreatoduodenektomia, pembrolizumab, profil molekularny guza, radiochemioterapia, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia protonowa, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak przerzutowy, rak trzustki, resekcja chirurgiczna, stent dróg żółciowych, teleradioterapia, żółtaczka mechaniczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak wargi – Leczenie
Rak wargi, będący jednym z najczęstszych nowotworów jamy ustnej, charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem wyleczalności sięgającym 90% w przypadku wczesnego rozpoznania (stadium I i II). Podstawową metodą leczenia jest chirurgia, obejmująca wycięcie guza z marginesem zdrowych tkanek, a w zaawansowanych stadiach (III i IV) także limfadenektomię szyjną. Technika mikrograficzna Mohsa umożliwia precyzyjne usunięcie guza z zachowaniem funkcji i estetyki wargi. Radioterapia, stosowana samodzielnie lub jako leczenie adiuwantowe, wykorzystuje teleradioterapię lub brachyterapię, osiągając 5-letnie przeżycie na poziomie 80-90% w wczesnych stadiach. Chemioterapia pełni rolę uzupełniającą lub paliatywną, a terapia celowana (np. cetuksymab) i immunoterapia (niwolumab, pembrolizumab) są stosowane głównie w zaawansowanych przypadkach, często w skojarzeniu z innymi metodami.
badanie kliniczne, brachyterapia, cetuksymab, chemioterapia paliatywna, chirurgia mikrograficzna Mohsa, dysfagia, guz nowotworowy, hiperfrakcjonowana radioterapia, hipertermia, immunoterapia, komórka nowotworowa, leczenie skojarzone, lek cytotoksyczny, limfadenektomia szyjna, niwolumab, opieka hospicyjna, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzła chłonnego, przeszczep skóry, radiochemioterapia, radioterapia, radioterapia paliatywna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak wargi, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, teleradioterapia, terapia celowana, terapia genowa, węzeł chłonny szyi, zabieg rekonstrukcyjny - Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak – Leczenie
Mięsaki to rzadkie, złośliwe nowotwory tkanki łącznej, wymagające zindywidualizowanego, multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Podstawą leczenia jest chirurgia z szerokim wycięciem guza i marginesem 1-3 cm, często z zastosowaniem technik oszczędzających kończyny (>90% przypadków). Radioterapia (dawki 40-60 Gy) pełni rolę neoadjuwantową, adjuwantową lub paliatywną, wykorzystując zaawansowane metody jak IMRT, protonoterapię czy brachyterapię. Chemioterapia, oparta głównie na antracyklinach (doksorubicyna), ifosfamidzie, gemcytabinie i trabektedynie, jest stosowana w zależności od typu histologicznego i stopnia zaawansowania. Terapie celowane (np. imatynib, pazopanib, larotrektynib) oraz immunoterapia (inhibitory PD-1, CTLA-4, terapie TCR i CAR-T) stanowią nowoczesne opcje leczenia, szczególnie w zaawansowanych i opornych przypadkach. Ablacje (RFA, krioablacja, elektroporacja) są alternatywą dla pacjentów niekwalifikujących się do operacji.
ablacja falami radiowymi, ablacja mikrofalowa, antracyklina, brachyterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia paliatywna, chirurgia Mohsa, chrzęstniakomięsak, elektroporacja nieodwracalna, gemcytabina, guz desmoidalny, hipertermiczna chemioterapia dootrzewnowa, ifosfamid, imatynib, immunoterapia, inhibitor EZH2, inhibitor gamma-sekretazy, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor MDM2, inhibitor NTRK, inhibitor punktu kontrolnego, kostniakomięsak, krioablacja, lek cytostatyczny, limfadenektomia, mięsak, mięsak Ewinga, mięsak maziówkowy, mięsak naczyniowy, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, nawigacja komputerowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrazowanie śródoperacyjne, pembrolizumab, profilowanie molekularne, przeciwciało monoklonalne, radioterapia pooperacyjna, radioterapia protonowa, radioterapia przedoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja chirurgiczna, stereotaktyczna radioterapia ciała, terapia adjuwantowa, terapia celowana, terapia komórkowa, terapia neoadjuwantowa, terapia paliatywna, terapia TCR, tkanka łączna, tłuszczakomięsak, wirus onkolityczny, wycięcie guza, wycięcie miejscowe, zabieg oszczędzający kończynę, zespół multidyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Esthesioneuroblastoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Esthesioneuroblastoma to rzadki, złośliwy nowotwór wywodzący się z neuroepitelium węchowego, którego rokowanie zależy głównie od stopnia zaawansowania choroby (klasyfikacja Kadisha) oraz stopnia złośliwości histologicznej (klasyfikacja Hyamsa). Pięcioletnie przeżycie w stadium A wynosi 75-90%, w stadium B około 59%, w stadium C 45-47%, a w stadium D z przerzutami odległymi spada do 13,3% po 10 latach. Guzy o niskim stopniu złośliwości (grade I-II) cechują się 5-letnim przeżyciem na poziomie 80-89,8%, podczas gdy guzy o wysokim stopniu złośliwości (grade IV) mają przeżycie 25-57,8%. Leczenie multimodalne, łączące chirurgię z radioterapią, znacząco poprawia przeżycie (84,4% 5-letniego OS) w porównaniu do leczenia jedynie chirurgicznego (50,6%) lub radioterapii (37,5%).
aneuploidia, chemioterapia adjuwantowa, chirurgia endoskopowa, esthesioneuroblastoma, guz jamy nosowej, IMRT, klasyfikacja Hyamsa, klasyfikacja Kadisha, nawrót miejscowy, nerwiak węchowy zarodkowy, neuroepitelium węchowe, poliploidia, przerzut odległy, przeżycie całkowite, przeżycie specyficzne dla choroby, przeżycie wolne od nawrotu miejscowego, przeżycie wolne od progresji, przeżycie wolne od przerzutów odległych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, stopień zaawansowania choroby, zatoka przynosowa, złośliwość histologiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy ustnej – Leczenie
Nowotwory jamy ustnej stanowią szósty najczęściej występujący nowotwór na świecie, wymagający wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się na chirurgii, radioterapii, chemioterapii, terapii celowanej (np. cetuksymab) oraz immunoterapii (pembrolizumab, niwolumab), dobieranych w zależności od stadium i lokalizacji guza. Chirurgia, obejmująca resekcję guza, glossektomię, mandibulektomię czy limfadenektomię, jest podstawą terapii we wczesnych stadiach (I-II), z 70-85% skutecznością wyleczenia. W zaawansowanych stadiach (III-IV) stosuje się leczenie skojarzone: chirurgię, radioterapię (w tym IMRT, brachyterapię), chemioradioterapię oraz terapie celowane i immunoterapię. Radioterapia może wywoływać powikłania takie jak mucositis, kserostomia czy osteoradionekroza, a chemioterapia – nudności, mielosupresję i owrzodzenia jamy ustnej. Terapie celowane i immunoterapia niosą ryzyko reakcji skórnych i autoimmunologicznych. W przypadku przerzutów odległych i nawrotów stosuje się leczenie paliatywne oraz udział w badaniach klinicznych.
brachyterapia, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia, chirurgia rekonstrukcyjna, dysfagia, glossektomia, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, kserostomia, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia szyjna, maksillektomia, mandibulektomia, mucositis, nawrót nowotworu, niwolumab, nowotwór jamy ustnej, onkolog kliniczny, opieka paliatywna, osteoradionekroza żuchwy, pembrolizumab, pochodne platyny, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja guza, stadium zaawansowania nowotworu, teleradioterapia, terapia celowana, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Rak podjęzykowy – Leczenie
Leczenie raka podjęzykowego wymaga indywidualnego, wielospecjalistycznego podejścia, uwzględniającego wielkość guza, stopień zaawansowania oraz lokalizację zmiany. Wczesne stadia (I i II) są zwykle leczone chirurgicznie (wide local excision dla guzów <0,5 cm z marginesem ≥1 cm) lub radioterapią, z 5-letnim przeżyciem swoistym dla choroby wynoszącym odpowiednio 90% i 80%. W przypadku przerzutów do węzłów chłonnych szyi zalecana jest limfadenektomia szyjna. Radioterapia, najczęściej EBRT, może być stosowana samodzielnie lub jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, a nowoczesne techniki takie jak IMRT z SIB czy stereotaktyczne donapromienianie hipofrakcjonowane są opcją dla pacjentów niekwalifikujących się do operacji. Chemioterapia, najczęściej cisplatyna z 5-FU, oraz terapia celowana (cetuksymab) i immunoterapia (pembrolizumab, niwolumab) są stosowane w zaawansowanych stadiach lub nawrotach choroby. Terapia fotodynamiczna może być opcją w bardzo wczesnych zmianach powierzchniowych.
brachyterapia, cetuksymab, chemoradioterapia, chirurg głowy i szyi, cisplatyna i fluorouracyl, dno jamy ustnej, drugi pierwotny nowotwór, dysfagia, implant dentystyczny, inhibitor punktów kontrolnych, limfadenektomia szyjna, margines zdrowej tkanki, niwolumab, obrzęk limfatyczny, osteoradionekroza, pembrolizumab, przeciwciało monoklonalne, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak podjęzykowy, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, suchość w ustach, szerokie wycięcie miejscowe, terapia fotodynamiczna, terapia neoadjuwantowa, węzły chłonne szyi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak migdałków – Leczenie
Rak migdałków podniebiennych, najczęstsza postać raka części ustnej gardła, wymaga leczenia dostosowanego do stadium choroby, lokalizacji guza, obecności przerzutów oraz statusu HPV. W terapii stosuje się chirurgię (w tym małoinwazyjne techniki takie jak TORS i TLM), radioterapię (IMRT, terapia protonowa, radioterapia adaptacyjna) oraz chemioterapię, najczęściej z użyciem cisplatyny, karboplatyny i 5-FU. Radioterapia prowadzona jest zwykle przez 5-7 tygodni, 5 dni w tygodniu, a jej działania niepożądane obejmują m.in. kserostomię, dysfagię, niedoczynność tarczycy i osteoradionekrozę. W leczeniu zaawansowanym stosuje się chemoradioterapię, a także terapie celowane (np. cetuksymab) i immunoterapię (inhibitory punktów kontrolnych: nivolumab, pembrolizumab). Rokowanie jest lepsze w przypadku raka HPV-dodatniego (5-letnie przeżycie 80-90%) niż HPV-ujemnego (50-60%).
cetuksymab, chemoradioterapia, chirurgia endoskopowa, cisplatyna, część ustna gardła, deeskalacja leczenia, dysfagia, fluorouracyl, inhibitory punktów kontrolnych, karboplatyna, krążące DNA guza, kserostomia, limfadenektomia, ludzki wirus brodawczaka, nawrót choroby, neuropatia obwodowa, niedoczynność tarczycy, niwolumab, obrzęk limfatyczny, osteoradionekroza, pembrolizumab, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak migdałków, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, szczękościsk, terapia protonowa, węzły chłonne szyi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak gruczołu naczyniówkowego – Leczenie
Leczenie chirurgiczne stanowi fundament terapii raków splotu naczyniówkowego (CPC), gdzie celem jest maksymalna resekcja guza, a całkowita resekcja (GTR) jest kluczowym czynnikiem prognostycznym, znacząco poprawiającym przeżycie i zmniejszającym ryzyko nawrotu. W około 25% przypadków po resekcji konieczne jest zastosowanie zastawki komorowej lub podtwardówkowej z powodu wodogłowia. W zależności od lokalizacji i stanu pacjenta stosuje się różne techniki chirurgiczne, takie jak kraniotomia tradycyjna, endoskopowa czy zabieg z wykorzystaniem portu. W przypadku częściowej resekcji niezbędne jest leczenie uzupełniające, obejmujące chemioterapię i/lub radioterapię. Chemioterapia, oparta na schematach takich jak CarbEV (karboplatyna/etopozyd/winkrystyna), CycEV czy ICE, jest skuteczna zwłaszcza po operacji lub jako terapia neoadjuwantowa. Badanie CPT-SIOP-2000 potwierdziło wyższą skuteczność schematu CarbEV. Nowatorską metodą jest chemioterapia dotętnicza (IAC), podawana bezpośrednio do guza, co pozwala na wysokie stężenia leków przy mniejszej toksyczności ogólnoustrojowej.
całkowita resekcja guza, chemioterapia dotętnicza, chemioterapia wysokodawkowa, CyberKnife, immunoterapia, kraniotomia, leczenie neoadjuwantowe, leczenie uzupełniające, mutacja TP53, nawrót nowotworu, płyn mózgowo-rdzeniowy, przeszczepienie komórek macierzystych, radiochirurgia gamma knife, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia śródoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak splotu naczyniówkowego, remediacja poznawcza, strategia leczenia, terapia celowana, wodogłowie, zastawka komorowa, zespół Li-Fraumeni - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba popromienna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w ostrym zespole popromiennym (ARS) jest ściśle zależne od pochłoniętej dawki promieniowania oraz szybkości ekspozycji. Dawki poniżej 2 Gy wiążą się z niemal 100% powrotem do zdrowia w ciągu miesiąca, natomiast dawka 2,5-5 Gy stanowi LD50/60, z około 50% śmiertelnością bez opieki medycznej. Przy dawce 6 Gy z opieką medyczną przeżywa około połowa pacjentów, natomiast dawki powyżej 8 Gy są niemal zawsze śmiertelne, nawet przy intensywnej terapii. Czas do zgonu skraca się wraz ze wzrostem dawki, a główne przyczyny zgonu to zniszczenie szpiku kostnego, infekcje, krwotoki, odwodnienie i niewydolność wielonarządowa. W praktyce klinicznej rokowanie opiera się na ocenie objawów klinicznych, poziomie limfocytów po 24 godzinach oraz systemie METREPOL, gdzie ocena 3 wskazuje na minimalne szanse przeżycia i rozwój niewydolności wielonarządowej.
aplazja szpiku kostnego, badanie laboratoryjne, białaczka, biomarker, choroba popromienna, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dawka promieniowania, dawka śmiertelna, morfologia krwi, niewydolność wielonarządowa, nowotwór indukowany promieniowaniem, ostry zespół promienny, pozytonowa tomografia emisyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak tarczycy, rdzeniak, rezonans magnetyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowych, zespół żołądkowo-jelitowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak odbytnicy – Leczenie
Rak odbytnicy wymaga wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, obejmującego chirurgię, radioterapię, chemioterapię, terapie celowane oraz immunoterapię, dostosowane do stopnia zaawansowania choroby. Wczesne stadia (0-I) leczy się głównie chirurgicznie, stosując techniki oszczędzające zwieracze, takie jak polipektomia, TEM czy TAMIS. W bardziej zaawansowanych stadiach (II-III) standardem jest neoadjuwantowa chemoradioterapia (radioterapia długoterminowa 5-6 tygodni lub krótkoterminowa 5 dni) z chemioterapią (schematy 5-FU, FOLFOX, FOLFIRI, CAPEOX), a następnie resekcja chirurgiczna (LAR, APR). Total Neoadjuvant Therapy (TNT) łącząca pełną chemioterapię i chemoradioterapię przed operacją wykazuje wyższą skuteczność, z 28% całkowitych odpowiedzi patologicznych. W przypadku całkowitej odpowiedzi klinicznej rozważa się strategię „watch and wait” z intensywnym nadzorem, co pozwala uniknąć operacji u około połowy pacjentów. W leczeniu zaawansowanym i przerzutowym stosuje się terapie celowane (inhibitory VEGF, EGFR, BRAF) oraz immunoterapię, szczególnie u pacjentów z niestabilnością mikrosatelitarną (MSI-H) i defektem naprawy niesparowania (dMMR), gdzie inhibitory punktów kontrolnych (np. dostarlimab) wykazują 100% wskaźnik odpowiedzi.
bewacyzumab, całkowita odpowiedź patologiczna, cetuksymab, chemoradioterapia, dootrzewnowa chemioterapia w hipertermii, dostarlimab, fluorouracyl, immunoterapia, infuzja tętnicza wątrobowa, inhibitor BRAF, inhibitor EGFR, inhibitor punktów kontrolnych, inhibitor VEGF, kapecytabina, kolostomia, mutacja BRAF V600E, naciekanie naczyń limfatycznych, naciekanie okołonerwowe, niedobór naprawy niesparowania, niestabilność mikrosatelitarna, nowotwór złośliwy, operacja laparoskopowa, panitumumab, polipektomia, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak odbytnicy, resekcja brzuszno-kroczowa, śródoperacyjna radioterapia, strategia watch and wait, terapia protonowa, wycięcie mezorektum - Leksykon chorób i schorzeń
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny (UPS) to agresywny nowotwór tkanek miękkich, stanowiący około 10% mięsaków u dorosłych, najczęściej lokalizujący się w kończynach i jamie brzusznej. Charakteryzuje się znacznym pleomorfizmem komórkowym i brakiem specyficznej linii różnicowania, z szybkim wzrostem i tendencją do przerzutów, zwłaszcza do płuc. Podstawą leczenia jest chirurgia z szerokim wycięciem guza, dążąca do uzyskania ujemnych marginesów (co najmniej 1-2 cm zdrowej tkanki), z możliwością oszczędzania kończyny. Radioterapia, stosowana neoadiuwantowo lub adiuwantowo, wykorzystuje zaawansowane techniki takie jak IMRT czy IORT, poprawiając kontrolę miejscową. Chemioterapia oparta na antracyklinach, gemcytabinie i docetakselu jest stosowana w leczeniu nawrotów, przerzutów oraz przed- i pooperacyjnie. Immunoterapia z pembrolizumabem, szczególnie w skojarzeniu z radioterapią i chirurgią, wykazuje obiecujące wyniki w poprawie przeżycia wolnego od choroby u pacjentów z UPS kończyn w stadium III.
amputacja, chemoradioterapia, chirurgia rekonstrukcyjna, docetaksel, doksorubicyna, fizjoterapia, gemcytabina, inhibitor punktów kontrolnych, mięsak tkanek miękkich, nawrót choroby, niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, operacja oszczędzająca kończynę, pembrolizumab, pielęgniarka nawigator, pleomorfizm komórkowy, przerzut, przeżycie wolne od choroby, przeżycie wolne od progresji, radioterapia adiuwantowa, radioterapia neoadjuwantowa, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, śródoperacyjna radioterapia, szerokie wycięcie, ujemny margines, zespół multidyscyplinarny, złośliwy włóknisty histiocytoma - Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak ewinga – Leczenie
Mięsak Ewinga to agresywny nowotwór kości i tkanek miękkich, najczęściej diagnozowany u dzieci i młodych dorosłych, wymagający wielospecjalistycznego podejścia terapeutycznego. Standardowe leczenie obejmuje chemioterapię skojarzoną (schemat VDC/IE lub VAC/IE) trwającą 6-9 miesięcy (około 14-15 cykli), leczenie miejscowe (chirurgia z zachowaniem kończyny lub amputacja, radioterapia o dawce 56-60 Gy) oraz chemioterapię adjuwantową. Chemioterapia zagęszczona (podawanie co 2 tygodnie) poprawia 5-letnie przeżycie wolne od zdarzeń do 73% w porównaniu do 65% przy standardowym 3-tygodniowym schemacie. Leczenie miejscowe jest dostosowane do resekcyjności guza, a radioterapia stosowana jest w przypadku nieresekcyjnych zmian lub uzupełniająco przy nieoptymalnych marginesach chirurgicznych. W przypadku przerzutów rokowanie jest gorsze (5-letnie przeżycie 20-30%), a terapia intensywniejsza, często z zastosowaniem wysokodawkowej chemioterapii i przeszczepienia komórek macierzystych.
aktynomycyna D, amputacja, antracyklina, białko fuzyjne, bleomycyna, chemioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chirurg ortopeda, cyklofosfamid, doksorubicyna, etopozyd, gemcytabina z docetakselem, ifosfamid, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor PARP, inhibitor punktów kontrolnych immunologicznych, kabozantynib, lenwatynib, mesna, mięsak Ewinga, mikroprzerzut, nowotwór kości, olaparib, onkolog, operacja oszczędzająca kończynę, palbocyklib, pembrolizumab, promieniowanie jonizujące, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep kostny, radioterapeuta, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, regorafenib, szczepionka przeciwnowotworowa, terapia CAR-T, terapia protonowa, terapia skojarzona, trabektedyna, translokacja chromosomowa, winkrystyna, wysokodawkowa chemioterapia - Leksykon chorób i schorzeń
Rak gardła – Leczenie
Leczenie raka gardła opiera się na indywidualnej ocenie lokalizacji, stadium zaawansowania, typu histologicznego oraz obecności infekcji HPV, a także ogólnego stanu pacjenta. Radioterapia, stosowana 5 razy w tygodniu przez około 7 tygodni, jest podstawową metodą leczenia w wczesnych stadiach i może być łączona z chemioterapią (chemioradioterapia) lub chirurgią w bardziej zaawansowanych przypadkach. Techniki radioterapii obejmują 3D-CRT oraz IMRT, które pozwalają na precyzyjne dostarczanie dawki promieniowania. Chirurgia, w zależności od zaawansowania, obejmuje resekcję endoskopową, częściową lub całkowitą laryngektomię, faryngektomię oraz usunięcie węzłów chłonnych. Chemioterapia, z lekami takimi jak cisplatyna, jest stosowana zarówno neoadjuwantowo, jak i adjuwantowo, a także w leczeniu paliatywnym. Terapie celowane (np. cetuksymab) i immunoterapia (niwolumab, pembrolizumab) są zarezerwowane dla zaawansowanych, opornych na standardowe leczenie przypadków, z celem spowolnienia progresji nowotworu i poprawy przeżycia.
badanie PET-CT, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia, cisplatyna, dysfagia, gastrostomia, immunoterapia, infekcja HPV, inhibitor PD-L1, komórki nowotworowe, krtań, laryngektomia, leczenie skojarzone, niwolumab, nowotwór gardła, opieka paliatywna, pembrolizumab, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak krtani, rak płaskonabłonkowy głowy i szyi, resekcja endoskopowa, terapia celowana, układ odpornościowy, węzły chłonne - Leksykon chorób i schorzeń
Ependymoma – Leczenie
Podstawą leczenia wyściółczaków (ependymoma) jest maksymalnie bezpieczna resekcja chirurgiczna, której celem jest całkowite usunięcie guza (gross total resection, GTR) bez wywoływania nowych deficytów neurologicznych. Całkowita resekcja stanowi najsilniejszy niezależny czynnik prognostyczny, znacząco poprawiając przeżycie całkowite pacjentów. W przypadkach, gdy całkowite usunięcie jest niemożliwe ze względu na lokalizację guza, wykonuje się subtotalną resekcję z zachowaniem funkcji neurologicznej. Współczesne techniki mikrochirurgiczne oraz śródoperacyjna fluorescencja 5-ALA umożliwiają precyzyjne usunięcie guza. Radioterapia pooperacyjna, z dawką 59,4 Gy (1,8 Gy/frakcję) u dzieci powyżej 3 roku życia, jest standardem u pacjentów z anaplastycznym wyściółczakiem (WHO stopień III) oraz u pacjentów z wyściółczakiem stopnia II po niekompletnej resekcji. Radioterapia konformalna, IMRT, radiochirurgia stereotaktyczna oraz terapia protonowa stanowią nowoczesne metody napromieniania, z terapią protonową preferowaną u dzieci w celu ograniczenia neurokognitywnych i endokrynologicznych skutków ubocznych.
badanie histopatologiczne, badanie MRI, całkowita resekcja, całkowita resekcja guza, całkowite usunięcie guza, cisplatyna, cyklofosfamid, ependymoma, etopozyd, glejak rdzenia kręgowego, glejak wielopostaciowy, karboplatyna, kwas 5-aminolewulinowy, lomustyna, podwyściółczak, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia konformalna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rekonwalescencja pooperacyjna, subtotalna resekcja, technika mikrochirurgiczna, temozolomid, terapia protonowa, wyściółczak, wyściółczak rdzenia kręgowego, zespół wielodyscyplinarny, złośliwy guz mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Rak tarczycy – Leczenie
Rak tarczycy, obejmujący głównie zróżnicowane raki brodawkowaty i pęcherzykowy, charakteryzuje się dobrym rokowaniem i wysoką wyleczalnością. Podstawą leczenia jest chirurgia – całkowita tyroidektomia lub lobektomia, zależnie od wielkości guza i ryzyka nawrotu. Uzupełniająco stosuje się terapię radiojodem (I-131) w celu ablacji resztkowej tkanki tarczycy i leczenia mikroprzerzutów, szczególnie u pacjentów wysokiego ryzyka. Terapia hormonalna lewotyroksyną pełni funkcję zastępczą oraz supresyjną TSH, z docelowym poziomem TSH <0,1 mIU/l u pacjentów wysokiego ryzyka i 0,1–0,5 mIU/l u pacjentów o średnim ryzyku. W przypadkach opornych na radiojod lub zaawansowanych stosuje się inhibitory kinaz tyrozynowych (sorafenib, lenvatinib, vandetanib, cabozantinib) oraz rzadziej chemioterapię. Aktywna obserwacja jest opcją u małych (<1,5 cm), niskiego ryzyka raków brodawkowatych, szczególnie u osób starszych lub z chorobami współistniejącymi.
ablacja tarczycy, aktywny nadzór, antygen karcynoembrionalny, cabozantinib, CEA, dabrafenib, gruczoł tarczowy, hipertermia, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kalcytonina, komórki C tarczycy, leczenie chirurgiczne, leczenie skojarzone, lek cytotoksyczny, lenvatinib, lewotyroksyna, limfadenektomia, lobektomia, mutacja BRAF V600E, niestabilność mikrosatelitarna, nowotwór złośliwy, pembrolizumab, profilowanie genomowe, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak anaplastyczny tarczycy, rak brodawkowaty, rak pęcherzykowy, rak rdzeniasty tarczycy, rak tarczycy, sorafenib, teleradioterapia, terapia celowana, terapia hormonalna, terapia jodem radioaktywnym, terapia radiojodem, tracheostomia, trametinib, TSH, tyreoglobulina, tyreotropina, tyroidektomia całkowita, węzły chłonne, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon chorób i schorzeń
Pineoblastoma – Leczenie
Pineoblastoma to agresywny, wysokozłośliwy (WHO stopień IV) nowotwór wywodzący się z szyszynki, charakteryzujący się szybkim wzrostem i dyspersją przez płyn mózgowo-rdzeniowy. Stanowi 24-50% guzów zarodkowych szyszynki u dzieci i wymaga leczenia wielomodalnego, obejmującego chirurgię, radioterapię oraz chemioterapię. Chirurgiczne usunięcie guza jest często ograniczone ze względu na głębokie położenie i bliskość struktur krytycznych; całkowita resekcja osiągana jest w około 30% przypadków i wiąże się z lepszym rokowaniem. Wodogłowie obturacyjne, często towarzyszące pineoblastoma, wymaga interwencji neurochirurgicznej, takiej jak endoskopowa wentrikulostomia komory trzeciej (ETV) lub założenie zastawki komorowo-otrzewnowej. Radioterapia całego ośrodkowego układu nerwowego (craniospinal irradiation, CSI) z dawką 23,4-36 Gy oraz boostem do 54-59,5 Gy na łoże guza stanowi standard leczenia u dzieci powyżej 3. roku życia, natomiast u młodszych pacjentów stosuje się intensywną chemioterapię w celu opóźnienia napromieniania ze względu na ryzyko neurotoksyczności.
autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, badanie histopatologiczne, centralny układ nerwowy, cisplatyna, cyklofosfamid, etopozyd, gemcytabina, immunoterapia, karboplatyna, lek cytostatyczny, lomustyna, melatonina, neurochirurg, neuropatolog, nowotwór złośliwy, onkolog, płyn mózgowo-rdzeniowy, profilowanie metylacji DNA, przeżycie bez progresji choroby, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapeuta, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja totalna, szpik kostny, szyszynka, temozolomid, terapia celowana molekularnie, terapia protonowa, winkrystyna, wodogłowie obturacyjne, zastawka komorowo-otrzewnowa - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy wilmsa – Leczenie
Guzy Wilmsa (nephroblastoma) stanowią najczęstszy nowotwór nerki u dzieci, z wysokim wskaźnikiem wyleczalności około 90% przy zastosowaniu wielomodalnego leczenia obejmującego chirurgię, chemioterapię i radioterapię. Leczenie jest indywidualizowane w zależności od stadium zaawansowania, histologii, wieku pacjenta oraz cech molekularnych guza, takich jak utrata heterozygotyczności 1p i 16q. Standardowo stosuje się radykalną nefrektomię lub częściową nefrektomię w przypadku guzów obustronnych, a chemioterapia opiera się na lekach takich jak winkrystyna, daktynomycyna, doksorubicyna, cyklofosfamid, etopozyd, karboplatyna i irynotekan. Radioterapia jest wskazana w stadium III i IV, przy niekorzystnej histologii lub gdy guz nie jest całkowicie resekcyjny, z dawkami około 1080 cGy dla jamy brzusznej i 1200 cGy dla płuc. Strategie leczenia różnią się geograficznie – protokoły NWTS/COG preferują najpierw chirurgię, a SIOP – chemioterapię neoadjuwantową.
chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia przedoperacyjna, cyklofosfamid, częściowa nefrektomia, daktynomycyna, doksorubicyna, etopozyd, guz Wilmsa, histologia anaplastyczna, histologia guza, immunoterapia, irynotekan, karboplatyna, kardiotoksyczność, nawrót guza, nefrektomia, nefrolog, nephroblastoma, nowotwór nerki, pęknięcie guza, podejście wielomodalne, przerzut, przeszczepienie komórek macierzystych, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, węzły chłonne, winkrystyna, wtórny nowotwór, wznowa miejscowa, zmiany chromosomalne - Leksykon chorób i schorzeń
Esthesioneuroblastoma – Leczenie
Esthesioneuroblastoma (ENB) to rzadki, złośliwy nowotwór wywodzący się z neuroepitelium węchowego, stanowiący około 3% nowotworów wewnątrznosowych, najczęściej występujący u dzieci i młodzieży. Ze względu na lokalizację i inwazyjność, większość pacjentów prezentuje zaawansowane stadium choroby (Kadish B-D), co wymaga leczenia multimodalnego obejmującego chirurgię, radioterapię i chemioterapię. Chirurgia, zwłaszcza resekcja czaszkowo-twarzowa (CFR) lub endoskopowa resekcja czaszkowo-twarzowa (ECFR), pozostaje podstawą terapii, oferując najlepszą kontrolę miejscową i przeżycie. Radioterapia adjuwantowa (dawki 5500-6500 cGy, najczęściej 6000 cGy) jest wskazana przy bliskich lub pozytywnych marginesach, a chemioterapia pełni rolę głównie w zaawansowanych i przerzutowych przypadkach (stadium Kadish C i D), stosując schematy oparte m.in. na cyklofosfamidzie, winkrystynie, cisplatynie i etopozydzie. Pięcioletnie przeżycie po leczeniu multimodalnym wynosi ponad 70% u dzieci, a u dorosłych około 51%, z najlepszymi wynikami w grupach leczonych chirurgicznie z adjuwantową radioterapią (5-letnie przeżycie całkowite 67,5%).
biomarkery prognostyczne, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, esthesioneuroblastoma, immunoterapia, jaskra, klasyfikacja Hyamsa, klasyfikacja Kadisha, leczenie multimodalne, leczenie neoadjuwantowe, leczenie paliatywne, neuroblastoma węchowy, neuroepitelium węchowe, nowotwór wewnątrznosowy, opieka wspomagająca, podejście wielomodalne, przerzuty do węzłów chłonnych, przeżycie wolne od nawrotu, przeżycie wolne od progresji, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia adjuwantowa, radioterapia protonowa, radioterapia uzupełniająca, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja czaszkowo-twarzowa, resekcja en bloc, resekcja endoskopowa, terapia celowana, terapia radioizotopowa - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych – Leczenie
Nowotwory jamy nosowej i zatok przynosowych stanowią rzadką grupę nowotworów głowy i szyi, wymagającą kompleksowego, multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się na kombinacji chirurgii, radioterapii i chemioterapii, dostosowanej do typu histologicznego, lokalizacji i stopnia zaawansowania guza oraz stanu pacjenta. Chirurgia, często pierwsza linia terapii w wczesnych stadiach, obejmuje techniki od małoinwazyjnej chirurgii endoskopowej po bardziej rozległe zabiegi, takie jak maksillektomia czy resekcja podstawy czaszki. Radioterapia, stosowana jako terapia adjuwantowa, przedoperacyjna lub definitywna, wykorzystuje zaawansowane metody, takie jak IMRT, terapia protonowa czy radioterapia stereotaktyczna, z kursem trwającym zwykle 6-7 tygodni. Chemioterapia, najczęściej z użyciem cisplatyny, pełni rolę uzupełniającą, stosowaną neoadjuwantowo, adjuwantowo lub paliatywnie, w cyklach co 3-4 tygodnie przez około 6 miesięcy. Radiochemioterapia jest wskazana w zaawansowanych przypadkach lub przy obecności przerzutów do węzłów chłonnych.
brachyterapia, brodawczak odwrócony, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia indukcyjna, chemioterapia paliatywna, chirurgia endoskopowa, cisplatyna, czerniak, docetaksel, egzenteracja oczodołu, fluorouracyl, immunoterapia, inhibitor punktu kontrolnego, karboplatyna, komórka nowotworowa, maksillektomia, nowotwór jamy nosowej i zatok przynosowych, onkolog medyczny, osteoradionekroza, paklitaksel, radiochemioterapia, radioterapia stereotaktyczna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rehabilitacja mowy, rinektomia, terapia celowana, terapia protonowa, typ histologiczny nowotworu - Leksykon chorób i schorzeń
Rak krtani – Leczenie
Rak krtani jest złośliwym nowotworem wymagającym zindywidualizowanego, wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, uwzględniającego stadium zaawansowania, lokalizację guza oraz stan pacjenta. W leczeniu wczesnych stadiów (I-II) stosuje się chirurgię endoskopową (TLM) lub radioterapię, z dawkami promieniowania od 60,75 Gy do 66 Gy, które zapewniają wysoką skuteczność i zachowanie funkcji krtani. W zaawansowanych stadiach (III-IV) standardem jest chemioradioterapia, najczęściej z cisplatyną w dawce 100 mg/m² podawaną w dniach 1, 22 i 43, a także leczenie chirurgiczne, w tym laryngektomia całkowita w przypadku masywnego nacieku. Terapie celowane, takie jak cetuksymab (przeciwciało monoklonalne przeciw EGFR), oraz immunoterapia (pembrolizumab, niwolumab blokujące PD-1) są stosowane w wybranych przypadkach zaawansowanych i nawrotowych, szczególnie gdy chemioterapia platynowa jest przeciwwskazana lub nieskuteczna.
5-fluorouracyl, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia indukcyjna, cisplatyna, dawka promieniowania, docetaksel, fałd głosowy, gastrostomia PEG, kapecytabina, karboplatyna, krioablacja, laryngektomia całkowita, metotreksat, mowa przełykowa, niwolumab, nowotwór złośliwy, paklitaksel, pembrolizumab, proteza głosowa, przetoka tchawiczo-przełykowa, radioterapia konformalna 3D, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak krtani, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, terapia fotodynamiczna, tracheostomia, tyreoidektomia, węzeł chłonny szyi, zespół wielodyscyplinarny, żywienie dojelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak stawowy – Leczenie
Chirurgia stanowi podstawę leczenia mięsaka stawowego, z celem uzyskania mikroskopowo negatywnego marginesu (R0) o szerokości 1-2 cm, co minimalizuje ryzyko wznowy miejscowej. Preferowane jest leczenie oszczędzające kończynę, a amputacja jest zarezerwowana dla przypadków, gdzie nie jest możliwa resekcja oszczędzająca. Radioterapia, stosowana neoadjuwantowo lub adjuwantowo, jest wskazana zwłaszcza przy guzach ≥5 cm lub dodatnich marginesach resekcji, z dawkami promieniowania 40-60 Gy (w badaniu 61,2 Gy), poprawiając kontrolę miejscową. Chemioterapia, oparta głównie na ifosfamidzie i doksorubicynie, jest stosowana w leczeniu neoadjuwantowym, adjuwantowym oraz w chorobie przerzutowej, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem lub zaawansowaną chorobą. W populacji pediatrycznej chemioterapia wykazuje większą skuteczność, a u dorosłych jej rola pozostaje kontrowersyjna. W leczeniu przerzutowym preferowane są schematy łączone doksorubicyna + ifosfamid, z alternatywami takimi jak pazopanib i trabektedyna w kolejnych liniach terapii.
ablacja termiczna, brachyterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chirurgia oszczędzająca kończynę, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, gojenie rany, inhibitor EZH2, inhibitor HDAC, inhibitor kinazy tyrozynowej, mięsak maziówkowy, mięsak stawowy, mięsak tkanek miękkich, pazopanib, radioterapia pooperacyjna, radioterapia przedoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, resekcja R0, teleradioterapia, terapia TCR, trabektedyna, wznowa miejscowa - Leksykon chorób i schorzeń
Guz mózgu – Leczenie
Leczenie guzów mózgu wymaga indywidualnego podejścia uwzględniającego typ, lokalizację, wielkość oraz stopień złośliwości guza, a także stan ogólny pacjenta. Podstawą terapii jest zazwyczaj chirurgiczne usunięcie guza, najczęściej poprzez kraniotomię, z celem maksymalnego bezpiecznego wycięcia komórek nowotworowych. W przypadku guzów złośliwych, takich jak glejaki wysokiego stopnia (np. glejak wielopostaciowy), standardem jest pooperacyjna radioterapia łączona z chemioterapią, najczęściej temozolomidem podawanym doustnie w cyklach. Radioterapia obejmuje nowoczesne techniki, takie jak IMRT, terapia protonowa czy radiochirurgia stereotaktyczna (SRS), które pozwalają na precyzyjne dostarczenie dawki promieniowania, minimalizując uszkodzenie zdrowych tkanek. Chemioterapia może być podawana doustnie, dożylnie lub bezpośrednio do tkanki mózgowej, a w terapii celowanej stosuje się leki takie jak bewacyzumab (infuzja dożylna) i ewerolimus (doustnie), które hamują specyficzne mechanizmy molekularne guza. Alternatywne metody, takie jak pola leczące guzy (TTFields) zatwierdzone przez FDA dla glejaka wielopostaciowego, wykorzystują impulsy elektryczne do zakłócania podziału komórek nowotworowych i są stosowane w połączeniu z temozolomidem lub jako monoterapia w nawrocie choroby.
akcelerator liniowy, badanie kliniczne, bewacyzumab, brachyterapia, chemioterapia, chłoniak OUN, ewerolimus, glejak niższego stopnia, glejak wielopostaciowy, glejak wysokiego stopnia, guz mózgu, immunoterapia, kraniotomia, lomustyna, małopłytkowość, MRI mózgu, neurochirurg, neuroonkolog, neuropatolog, nowotwór złośliwy, oponiak, pierwotny guz mózgu, przerzut do mózgu, radiochirurgia, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapeuta, radioterapia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, szczepionka przeciwnowotworowa, teleradioterapia, temozolomid, terapia celowana, terapia protonowa, wirus onkolityczny, worasidenib, zabieg chirurgiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory nosa i zatok przynosowych – Leczenie
Nowotwory nosa i zatok przynosowych stanowią mniej niż 1% wszystkich nowotworów złośliwych głowy i szyi, co wymaga indywidualnego, multidyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Leczenie opiera się głównie na chirurgii, radioterapii i chemioterapii, dostosowanych do typu histologicznego, lokalizacji (zatoka szczękowa, sitowa, klinowa, jama nosowa), stadium zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta. Chirurgia obejmuje techniki od małoinwazyjnej endoskopii po radykalne resekcje, takie jak maksylektomia czy egzenteracja oczodołu. Radioterapia, często w wysokich dawkach, stosowana jest jako leczenie samodzielne, neoadjuwantowe lub adjuwantowe, z wykorzystaniem zaawansowanych technik jak IMRT, terapia protonowa czy radiochirurgia stereotaktyczna. Chemioterapia, trwająca około 6 miesięcy, najczęściej opiera się na cisplatynie, karboplatynie, fluorouracylu, docetakselu i paklitakselu, stosowanych w różnych kombinacjach, również w ramach chemioradioterapii. Terapie celowane (inhibitory EGFR) oraz immunoterapia są rozważane w zaawansowanych i nawrotowych przypadkach.
brachyterapia, brodawczak odwrócony, cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia indukcyjna, chirurg głowy i szyi, chirurgia endoskopowa, chirurgia podstawy czaszki, cisplatyna, czerniak, docetaksel, erlotynib, fluorouracyl, gefitynib, immunoterapia, inhibitor receptora naskórkowego czynnika wzrostu, karboplatyna, leczenie paliatywne, limfadenektomia szyjna, mięsak, nowotwór nosa i zatok przynosowych, obturator, paklitaksel, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia pooperacyjna, radioterapia przedoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rinektomia, stadium zaawansowania nowotworu, terapia protonowa, węzeł chłonny, zespół specjalistów - Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak tkanek miękkich – Leczenie
Mięsak tkanek miękkich (MTM) to heterogenna grupa nowotworów złośliwych rozwijających się w tkankach miękkich, wymagająca leczenia w wyspecjalizowanych ośrodkach onkologicznych. Podstawą terapii jest chirurgia z celem uzyskania marginesów wolnych od komórek nowotworowych (R0), co w ponad 90% przypadków pozwala na operacje oszczędzające kończynę. Radioterapia, stosowana przed-, śród- lub pooperacyjnie, zwiększa skuteczność leczenia miejscowego, wykorzystując nowoczesne techniki jak IMRT czy terapia protonowa. Chemioterapia, z doksorubicyną i ifosfamidem jako standardem, ma ograniczoną, ale istotną rolę w leczeniu neoadjuwantowym, adjuwantowym oraz paliatywnym. Terapie celowane (np. pazopanib, imatynib) oraz immunoterapia, w tym nowatorska terapia afamitresgene autoleucel (afami-cel) skierowana przeciwko MAGE-A4, stanowią obiecujące opcje dla wybranych podtypów mięsaków.
chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, choroba przerzutowa, dakarbazyna, docetaksel, doksorubicyna, erybulina, fuzja genu NTRK, gemcytabina, ifosfamid, imatynib, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor NTRK, inhibitor punktów kontrolnych układu immunologicznego, ipilimumab, koniugat przeciwciało-lek, limfadenektomia, margines chirurgiczny, mięsak maziówkowy, mięsak tkanek miękkich, niwolumab, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy, operacja oszczędzająca kończynę, opieka paliatywna, pazopanib, pembrolizumab, radioterapia pooperacyjna, radioterapia przedoperacyjna, radioterapia śródoperacyjna, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, regorafenib, sunitynib, szerokie wycięcie miejscowe, terapia CAR-T, terapia celowana, terapia protonowa, tkanki miękkie, trabektedyna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak płuca – Leczenie
Rak płuca pozostaje główną przyczyną zgonów nowotworowych, z około 156 900 zgonami rocznie w USA. Pięcioletnie przeżycie wynosi jedynie 15,6%, co wynika z późnej diagnozy w zaawansowanym stadium. Wczesne wykrycie, zwłaszcza dzięki badaniom przesiewowym, znacząco poprawia rokowanie – 20-letnia przeżywalność u pacjentów zdiagnozowanych w badaniach przesiewowych wynosi 81%, a w stadium I nawet 95%. Jedyną rekomendowaną metodą przesiewową jest coroczna niskodawkowa tomografia komputerowa (LDCT), która zmniejsza śmiertelność o około 20% u osób z grupy wysokiego ryzyka (wiek 50-80 lat, 20 paczkolat historii palenia, palenie w ciągu ostatnich 15 lat). Badania przesiewowe nie są zalecane u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub innymi poważnymi schorzeniami ograniczającymi leczenie chirurgiczne.
badanie przesiewowe raka płuca, biomarker genetyczny, brachyterapia, chemioterapia adjuwantowa, chirurgia wspomagana robotem, drobnokomórkowy rak płuca, dyssekcja węzłów chłonnych, guzek płucny, immunoterapia, inhibitor punktów kontrolnych układu odpornościowego, koniugat przeciwciało-lek, lobektomia, niedrobnokomórkowy rak płuca, niskodawkowa tomografia komputerowa, pneumonektomia, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak płuca, receptor czynnika wzrostu, remisja choroby, resekcja klinowa, segmentektomia, stereotaktyczna radioterapia ciała, terapia celowana, terapia systemowa, torakoskopia wideo-asystowana, wskaźnik pięcioletniego przeżycia, wynik fałszywie dodatni, zespół multidyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak podniebienia miękkiego – Leczenie
Leczenie raka podniebienia miękkiego wymaga wielodyscyplinarnego podejścia, uwzględniającego chirurgię, radioterapię, chemioterapię oraz nowoczesne metody, takie jak terapie celowane i immunoterapia. Chirurgia, często pierwsza linia terapii we wczesnych stadiach, polega na całkowitym usunięciu guza z marginesem zdrowych tkanek, a w przypadku zajęcia węzłów chłonnych szyi wykonuje się dysekcję szyi. Radioterapia, stosowana samodzielnie lub jako leczenie uzupełniające, wymaga dawki około 70 Gy dla skutecznej kontroli ogniska pierwotnego, z wynikami kontroli miejscowej na poziomie 80-90% dla zmian T1, 60-70% dla T2 i 55-65% dla T3. Chemioterapia, zwłaszcza w schemacie indukcyjnym z cisplatyną i 5-FU, wykazuje wskaźniki odpowiedzi 60-90%, a chemioradioterapia stanowi standard opieki w miejscowo zaawansowanych przypadkach, poprawiając kontrolę miejscowo-regionalną kosztem zwiększonej toksyczności. Terapie celowane (np. cetuksymab przeciw EGFR) oraz inhibitory PD-1 (niwolumab, pembrolizumab) są stosowane w zaawansowanych i nawrotowych postaciach choroby.
cetuksymab, chemioradioterapia, chemioterapia indukcyjna, chirurgia minimalnie inwazyjna, chirurgia rekonstrukcyjna, chirurgia robotowa, cisplatyna i fluorouracyl, dysfagia, hiperfrakcjonowana radioterapia, hipofrakcjonowana radioterapia, immunoterapia, inhibitor PD-1, mikrochirurgia naczyniowa, obturator, przeciwciało monoklonalne, radioterapia neoadjuwantowa, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak płaskonabłonkowy głowy i szyi, rak podniebienia miękkiego, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, terapia celowana, terapia połykania, węzły chłonne szyi, zachłystowe zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu – Leczenie
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu (CUP) stanowi około 3-5% wszystkich nowotworów złośliwych i charakteryzuje się agresywnym przebiegiem oraz opornością na standardową chemioterapię, co skutkuje medianą przeżycia 4-9 miesięcy w 85-90% przypadków o niekorzystnym rokowaniu. Diagnostyka obejmuje biopsję, badania immunohistochemiczne, molekularne oraz obrazowe, a leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia. Standardowa chemioterapia opiera się na pochodnych platyny w skojarzeniu z taksanami lub gemcytabiną (np. karboplatyna z paklitakselem, cisplatyna z gemcytabiną), natomiast radioterapia i chirurgia mają zastosowanie głównie w przypadkach ograniczonych zmian lub w celach paliatywnych. Hormonoterapia jest stosowana przy podejrzeniu nowotworów hormonozależnych, a leczenie paliatywne skupia się na łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia.
analog somatostatyny, antygen PSA, badanie histopatologiczne, cisplatyna, denosumab, ekspresja HER2, ekspresja PD-L1, etopozyd, guz neuroendokrynny, inhibitor MEK, inhibitor mTOR, karboplatyna, leczenie paliatywne, limfadenektomia, nadekspresja HER2, niestabilność mikrosatelitarna, obciążenie mutacyjne, ognisko pierwotne nowotworu, onkolog kliniczny, opieka hospicyjna, pochodne platyny, profilowanie genomowe, przeciwciało anty-PD-1, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu, rakowiak, sekwencjonowanie nowej generacji, wsparcie psychologiczne, zaburzenia naprawy niesparowanych zasad DNA, zespół multidyscyplinarny, zmiana przerzutowa - Leksykon chorób i schorzeń
Rak sromu – Leczenie
Rak sromu, będący rzadkim nowotworem, wymaga leczenia multidyscyplinarnego dostosowanego do stadium zaawansowania, wielkości guza, lokalizacji oraz stanu ogólnego pacjentki. Podstawową metodą jest chirurgia, obejmująca wycięcie miejscowe z marginesem 1-2 cm, częściową lub radykalną wulwektomię oraz ewentualne usunięcie węzłów chłonnych pachwinowych. W wybranych przypadkach stosuje się biopsję węzła wartowniczego, co pozwala ograniczyć zakres zabiegu i zmniejszyć ryzyko powikłań. Radioterapia, najczęściej teleradioterapia, może być stosowana neoadjuwantowo, adjuwantowo lub jako leczenie samodzielne, a brachyterapia stanowi alternatywę w wybranych sytuacjach. Chemioterapia, z lekami takimi jak cisplatyna i fluorouracyl (5-FU), jest wykorzystywana w chemioradioterapii, przedoperacyjnie lub w leczeniu zaawansowanym. Immunoterapia, w tym miejscowe stosowanie imikwimodu oraz inhibitory punktów kontrolnych (np. pembrolizumab), znajduje zastosowanie zwłaszcza w śródnabłonkowej neoplazji sromu (VIN) i zaawansowanych postaciach choroby.
biopsja węzła wartowniczego, brachyterapia, chemioradioterapia, chirurgia laserowa, cisplatyna, ekscyzja, erlotynib, fluorouracyl, imikwimod, inhibitory punktów kontrolnych, inkontynencja, leczenie paliatywne, neoplazja śródnabłonkowa sromu, nietrzymanie moczu, obrzęk limfatyczny, opieka paliatywna, pembrolizumab, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak płaskonabłonkowy sromu, rak sromu, teleradioterapia, VIN, węzły chłonne pachwinowe, wulwektomia - Leksykon chorób i schorzeń
Mezotelioma – Leczenie
Mezotelioma to agresywny nowotwór wywodzący się z tkanki międzybłonkowej opłucnej lub otrzewnej, charakteryzujący się szybkim rozprzestrzenianiem się wzdłuż powierzchni narządów, nerwów i naczyń, co utrudnia leczenie. Standardowe metody terapeutyczne obejmują chirurgię (pleurektomia z dekortykacją, pozaopłucnowa pneumonektomia, cytoredukcja z HIPEC), chemioterapię (pemetreksed z cisplatyną lub karboplatyną), radioterapię (IMRT, tomografia 4D) oraz immunoterapię (niwolumab z ipilimumabem, pembrolizumab z chemioterapią). Mediana przeżycia po samym zabiegu chirurgicznym wynosi około 11,7 miesiąca, po chemioterapii 13,3 miesiąca, a po immunoterapii 18,1 miesiąca. Terapie skojarzone, w tym trimodalne podejście łączące chemioterapię, operację i radioterapię, mogą wydłużyć medianę przeżycia do 20-29 miesięcy, a w przypadku mezoteliomy otrzewnej z cytoredukcją i HIPEC nawet do około 53 miesięcy. Nowości terapeutyczne to m.in. enzymatyczna terapia depletująca pegargiminazą (ADI-PEG20), która w badaniu ATOMIC-meso wydłużyła medianę przeżycia o 1,6 miesiąca oraz system NovoTTF-100L wykorzystujący pola elektryczne do hamowania wzrostu guza.
bewacyzumab, cisplatyna, dootrzewnowa chemioterapia w hipertermii, drenaż wysięku, duszność, dysfagia, immunoterapia, ipilimumab, kontrola choroby, leki przeciwbólowe, mediana przeżycia, międzybłoniak, nawrót choroby, niwolumab, operacja cytoredukcyjna, opłucna, otrzewna, paracenteza, pembrolizumab, pemetreksed, pleurodeza, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rehabilitacja pulmonologiczna, resekcja en bloc, rozprzestrzenianie nowotworu, terapia CAR-T, terapia fotodynamiczna, toracenteza, Tumor Treating Fields, wysięk