szerokie wycięcie
Szerokie wycięcie (ang. wide excision) to technika chirurgiczna polegająca na usunięciu zmiany chorobowej wraz z marginesem zdrowych tkanek otaczających zmianę. Jest to procedura stosowana głównie w leczeniu nowotworów złośliwych skóry, tkanek miękkich oraz niektórych guzów narządów wewnętrznych.
Celem szerokiego wycięcia jest całkowite usunięcie zmiany nowotworowej wraz z odpowiednim marginesem bezpieczeństwa, co zmniejsza ryzyko wznowy miejscowej. Wielkość marginesu zależy od typu nowotworu, jego lokalizacji, stopnia zaawansowania oraz charakterystyki histopatologicznej. Przykładowo, dla czerniaka złośliwego margines może wynosić od 0,5 cm do 2 cm, natomiast dla mięsaków tkanek miękkich często wymaga się szerszych marginesów.
Szerokie wycięcie różni się od prostego wycięcia miejscowego większym zakresem resekcji i jest standardową procedurą w przypadku wielu nowotworów skóry, w tym czerniaka, raka podstawnokomórkowego wysokiego ryzyka czy raka kolczystokomórkowego. W niektórych przypadkach procedura może być uzupełniona o biopsję węzła wartowniczego, rekonstrukcję ubytku po wycięciu lub inne techniki zapewniające optymalne wyniki funkcjonalne i estetyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny (UPS) to agresywny nowotwór tkanek miękkich, stanowiący około 10% mięsaków u dorosłych, najczęściej lokalizujący się w kończynach i jamie brzusznej. Charakteryzuje się znacznym pleomorfizmem komórkowym i brakiem specyficznej linii różnicowania, z szybkim wzrostem i tendencją do przerzutów, zwłaszcza do płuc. Podstawą leczenia jest chirurgia z szerokim wycięciem guza, dążąca do uzyskania ujemnych marginesów (co najmniej 1-2 cm zdrowej tkanki), z możliwością oszczędzania kończyny. Radioterapia, stosowana neoadiuwantowo lub adiuwantowo, wykorzystuje zaawansowane techniki takie jak IMRT czy IORT, poprawiając kontrolę miejscową. Chemioterapia oparta na antracyklinach, gemcytabinie i docetakselu jest stosowana w leczeniu nawrotów, przerzutów oraz przed- i pooperacyjnie. Immunoterapia z pembrolizumabem, szczególnie w skojarzeniu z radioterapią i chirurgią, wykazuje obiecujące wyniki w poprawie przeżycia wolnego od choroby u pacjentów z UPS kończyn w stadium III.
amputacja, chemoradioterapia, chirurgia rekonstrukcyjna, docetaksel, doksorubicyna, fizjoterapia, gemcytabina, inhibitor punktów kontrolnych, mięsak tkanek miękkich, nawrót choroby, niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, operacja oszczędzająca kończynę, pembrolizumab, pielęgniarka nawigator, pleomorfizm komórkowy, przerzut, przeżycie wolne od choroby, przeżycie wolne od progresji, radioterapia adiuwantowa, radioterapia neoadjuwantowa, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, śródoperacyjna radioterapia, szerokie wycięcie, ujemny margines, zespół multidyscyplinarny, złośliwy włóknisty histiocytoma