zasadowica hipokaliemiczna

Zasadowica hipokaliemiczna to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej charakteryzujące się podwyższonym pH krwi (zasadowica) wraz z towarzyszącym obniżonym stężeniem potasu w surowicy (hipokaliemia). Współwystępowanie tych dwóch zaburzeń nie jest przypadkowe – istnieje między nimi ścisła fizjologiczna zależność.

W celu zachowania elektroobojętności organizmu, przy przesunięciu jonów wodorowych do komórek (co ma miejsce w zasadowicy), jony potasu przemieszczają się z komórek do przestrzeni pozakomórkowej. Jednocześnie w stanie zasadowicy nerki wydalają zwiększone ilości potasu z moczem, pogłębiając hipokaliemię. Typowo za każdy wzrost pH o 0,1 jednostki stężenie potasu spada o około 0,4-0,6 mmol/l.

Najczęstszymi przyczynami zasadowicy hipokaliemicznej są: uporczywe wymioty, stosowanie diuretyków tiazydowych lub pętlowych, hiperaldosteronizm, zespół Cushinga, a także przedawkowanie preparatów zawierających związki alkalizujące. W diagnostyce kluczowe jest oznaczenie gazometrii krwi tętniczej oraz stężenia elektrolitów w surowicy i moczu.

Leczenie zasadowicy hipokaliemicznej powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową. Suplementacja potasu jest niezbędna, jednak sama w sobie nie rozwiąże problemu, jeśli nie zostanie usunięta przyczyna zasadowicy. W ciężkich przypadkach może być konieczne podanie chlorku amonu lub kwasu solnego w warunkach intensywnej opieki medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl