ujemny bilans białkowy
Ujemny bilans białkowy to stan, w którym organizm traci więcej białka niż przyjmuje. Występuje, gdy katabolizm białek przewyższa ich anabolizm, co prowadzi do utraty masy mięśniowej i osłabienia różnych funkcji organizmu. Może być spowodowany niedostateczną podażą białka w diecie, zwiększonym zapotrzebowaniem (np. w czasie ciężkich chorób, urazów, oparzeń) lub zaburzeniami wchłaniania.
Stan ten jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów hospitalizowanych, osób starszych i pacjentów z przewlekłymi chorobami. Długotrwały ujemny bilans białkowy prowadzi do wyniszczenia organizmu, upośledzenia gojenia ran, osłabienia odporności i zwiększonej podatności na infekcje. W praktyce klinicznej jest to istotny marker stanu odżywienia pacjenta.
Diagnostyka ujemnego bilansu białkowego obejmuje pomiar stężenia białka całkowitego i albumin w surowicy, ocenę wydalania azotu z moczem oraz badania antropometryczne. Leczenie polega na zwiększeniu podaży białka w diecie lub zastosowaniu żywienia pozajelitowego, przy jednoczesnym leczeniu choroby podstawowej powodującej zwiększony katabolizm białek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cortineff 100 mcg
Fludrokortyzon (Cortineff) w dawce 100 μg, będący kortykosteroidem o dominującej aktywności mineralokortykotropowej, może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie przy długotrwałej terapii. Najczęstsze objawy wynikają z zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak retencja sodu i płynów, obrzęki, zastoinowa niewydolność krążenia, hipokaliemia z arytmiami i zasadowicą, zwiększone wydalanie wapnia oraz nadciśnienie tętnicze. Działania niepożądane związane z efektem glikokortykosteroidowym, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, ujawniona cukrzyca, zwiększone zapotrzebowanie na insulinę), a także zmiany neurologiczne, okulistyczne, żołądkowo-jelitowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe, występują głównie przy długotrwałym stosowaniu lub łącznym podawaniu z innymi kortykosteroidami. Częstość tych działań jest nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów.
aktywność mineralokortykotropowa, arytmia, aseptyczna martwica głowy kości udowej, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, cukrzyca, dyspepsja, działanie glikokortykosteroidowe, fludrokortyzon, guz mózgu rzekomy, hipotensja, hirsutyzm, jaskra, kandydoza, kompresyjne złamanie kręgosłupa, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, leukocytoza, martwicze zapalenie naczyń, maskowanie zakażenia, miopatia posteroidowa, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, nieregularne miesiączkowanie, niewydolność krążenia, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, parestezja, perforacja jelita, plamica, rozstęp skórny, rumień, ścieńczenie rogówki, ścieńczenie twardówki, tarcza zastoinowa, toczeń rumieniowaty, ujemny bilans białkowy, ujemny bilans wapniowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wybroczyna, wylew krwawy, wytrzeszcz, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie osobowości, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie nerwu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga