ksenoprzeszczep nowotworu
Ksenoprzeszczep nowotworu to technika badawcza polegająca na transplantacji komórek lub tkanek nowotworowych pochodzących od człowieka do organizmu zwierzęcia laboratoryjnego, najczęściej myszy z obniżoną odpornością. Metoda ta jest szeroko stosowana w onkologii doświadczalnej i umożliwia badanie biologii nowotworów, testowanie leków przeciwnowotworowych oraz opracowywanie spersonalizowanych terapii.
W modelach ksenoprzeszczepu komórki nowotworowe pobrane bezpośrednio od pacjenta (PDX – Patient-Derived Xenograft) zachowują większość cech pierwotnego guza, w tym heterogenność, architekturę oraz profil molekularny. Dzięki temu stanowią one doskonałe narzędzie do badania odpowiedzi na leki, mechanizmów oporności oraz czynników wpływających na progresję nowotworu w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.
Ksenoprzeszczepy nowotworów wykorzystywane są również w badaniach przedklinicznych jako modele służące do oceny skuteczności nowych terapii przeciwnowotworowych przed ich wprowadzeniem do badań klinicznych. Technika ta ma szczególne znaczenie w rozwoju medycyny precyzyjnej, umożliwiając dobór optymalnej terapii dla konkretnego pacjenta na podstawie wyników testów przeprowadzonych na mysim modelu z przeszczepionym fragmentem jego guza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva to doustny, silny inhibitor kinaz tyrozynowych, działający wielokierunkowo na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji receptorów indukowanej przez ligandy oraz fosforylacji VEGFR-2 in vivo, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Meta-analiza farmakogenetyczna wykazała, że u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 wystąpiło przekroczenie 5-krotnej górnej granicy normy aktywności AlAT (stopień 3. wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu, przy czym allel ten występował u 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
aktywność AlAT, allel HLA-B*5701, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, klasyfikacja MSKCC, ksenoprzeszczep nowotworu, leczenie cytokinami, pazopanib, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 400 mg
Pazopanib Zentiva to doustny inhibitor kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamujący receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz procesów angiogenezy, co potwierdzono w modelach in vivo i in vitro. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >5 × GGN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu. Allelu HLA-B*57:01 było nosicielami 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, ksenoprzeszczep nowotworu, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, skala ECOG, tabletka powlekana, terapia cytokinami - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Accord 200 mg
Pazopanib Accord jest doustnym, silnym, wielokierunkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, działającym na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji tych receptorów, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu nowotworów, potwierdzonym w modelach zwierzęcych. Farmakogenetyczna analiza wskazuje na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności u nosicieli allelu HLA-B*57:01, u których aktywność AlAT > 5 x GGN wystąpiła u 19% pacjentów, w porównaniu do 10% u nie-nosicieli. Nosiciele tego allelu stanowili 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, czas trwania odpowiedzi, czynnik rokowniczy, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, ksenoprzeszczep nowotworu, nefrektomia, nowotwór jasnokomórkowy, płytkopochodny czynnik wzrostu, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG, stężenie hamujące, wskaźnik odpowiedzi na lek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Pharmascience 200 mg
Pazopanib, inhibitor kinaz tyrozynowych o wielokierunkowym działaniu, jest stosowany w terapii celowanej nowotworów, w tym zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu receptorów VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM, co prowadzi do zahamowania angiogenezy i proliferacji komórek nowotworowych. Badania przedkliniczne potwierdziły skuteczność hamowania autofosforylacji receptorów i zahamowanie wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Farmakogenetycznie, nosicielstwo allelu HLA-B*57:01 wiąże się z podwyższonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT >5x ULN u 19% nosicieli vs. 10% u nieposiadających allelu), co wymaga uwagi podczas monitorowania pacjentów.
allel HLA-B*5701, angiogeneza, badanie farmakogenetyczne, badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, klasyfikacja MSKCC, ksenoprzeszczep nowotworu, lek przeciwnowotworowy, nefrektomia, ocena radiologiczna, odpowiedź na leczenie, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor c-kit, receptor VEGFR, skala ECOG, terapia przeciwnowotworowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib STADA 200 mg
Pazopanib STADA jest doustnym inhibitorem kinaz tyrozynowych o wielokierunkowym działaniu, hamującym receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10 nM, 30 nM, 47 nM, 71 nM, 84 nM i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz angiogenezy, co potwierdzono w modelach przedklinicznych. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na istotny związek między nosicielstwem allelu HLA-B*57:01 (6% pacjentów) a ryzykiem hepatotoksyczności, gdzie 19% nosicieli doświadczyło wzrostu aktywności AlAT powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (stopień 3 wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu.
AlAT, analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, farmakodynamika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, ksenoprzeszczep nowotworu, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor c-kit, receptor PDGF, receptor VEGF, resekcja nerki, skala ECOG, terapia cytokinami, zaawansowany rak nerkowokomórkowy