dławica odmienna
Dławica odmienna (dławica Prinzmetala, naczynioskurczowa dławica piersiowa) to rzadka forma choroby niedokrwiennej serca charakteryzująca się napadowym bólem w klatce piersiowej, który występuje typowo w spoczynku, najczęściej w godzinach nocnych lub wczesnoporannych. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy, która jest wywoływana przez wysiłek fizyczny, dławica odmienna spowodowana jest skurczem tętnicy wieńcowej, często przy braku istotnych zwężeń miażdżycowych.
Diagnostyka dławicy odmiennej opiera się na obrazie klinicznym, badaniu EKG podczas napadu (charakterystyczne uniesienie odcinka ST), a także na koronarografii z próbą prowokacyjną (np. z ergonowiną). W badaniu angiograficznym można zaobserwować przejściowy skurcz naczynia wieńcowego, który ustępuje po podaniu nitrogliceryny.
Leczenie farmakologiczne dławicy odmiennej obejmuje przede wszystkim antagonistów wapnia (np. diltiazem, werapamil) oraz długo działające azotany, które są skuteczne w zapobieganiu napadom. W terapii nie stosuje się rutynowo beta-adrenolityków, gdyż mogą one nasilać skurcz naczyń. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się implantację kardiowertera-defibrylatora ze względu na ryzyko nagłego zgonu sercowego związanego z groźnymi zaburzeniami rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Ramlolan to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, po przekształceniu do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i aldosteronu oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych, skutkując obniżeniem ciśnienia tętniczego bez kompensacyjnego przyspieszenia akcji serca. Działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprylu rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, p<0,001) oraz udaru mózgu (3,4% vs 4,9%, p<0,001) u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W badaniu MICRO-HOPE ramipryl w dawce 10 mg zmniejszył ryzyko rozwoju jawnej nefropatii o 24% (p=0,027) u pacjentów z cukrzycą typu 2 i dodatkowymi czynnikami ryzyka. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, cholesterol HDL, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór tętniczy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, powikłania cukrzycy, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, skurcz tętnicy wieńcowej, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Orion 5 mg
Amlodipine Orion, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (pierwotnego i wtórnego), przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Mechanizm działania opiera się na antagonizmie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych i wieńcowych, redukcji oporu naczyniowego oraz poprawy ukrwienia mięśnia sercowego. W nadciśnieniu amlodypina skutecznie obniża ciśnienie tętnicze, natomiast w dławicy zmniejsza częstość i nasilenie napadów bólowych poprzez poprawę perfuzji i zapobieganie skurczom naczyń wieńcowych.
amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, ból wieńcowy, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, działanie spazmolityczne, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, rozszerzenie naczyń obwodowych, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy, zmniejszenie oporu naczyniowego, zwężenie miażdżycowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Fair-Med 10 mg
Amlodypina, pochodna dihydropirydyny (ATC: C08CA01), działa jako antagonista kanałów wapniowych, hamując napływ jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. W terapii nadciśnienia podawana raz na dobę zapewnia 24-godzinne obniżenie ciśnienia krwi, jednak nie jest zalecana w ostrym nadciśnieniu. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza niedotlenienie mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie obwodowych tętniczek (zmniejszenie obciążenia następczego) oraz rozkurcz tętnic wieńcowych, co zwiększa podaż tlenu i zmniejsza częstość napadów dławicy. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne i może być stosowany u pacjentów z astmą, cukrzycą i skazą moczanową.
antagonista kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, działanie przeciwnadciśnieniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, niewydolność serca, obrzęk płuc, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja wieńcowa, rozszerzenie tętniczek obwodowych, skurczowe ciśnienie krwi, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Sobycombi to lek z grupy beta-adrenolityków w połączeniu z antagonistą wapnia (kod ATC: C07FB07), zawierający bisoprolol (fumaranu) i amlodypinę (bezylanu). Bisoprolol jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i metabolizmie, zapewniając korzystny profil bezpieczeństwa u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Farmakodynamicznie bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, objętość wyrzutową i zużycie tlenu, a przewlekle redukuje opór obwodowy. Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, działa poprzez rozszerzenie mięśni gładkich naczyń, obniżając opór naczyniowy i ciśnienie tętnicze, a także poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, szczególnie w dławicy Prinzmetala. Charakteryzuje się długotrwałym działaniem hipotensyjnym (24h), powolnym początkiem działania i neutralnością metaboliczną, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bezylan, bisoprolol, blokada kanału wapniowego, choroba wieńcowa, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, efekt przeciwnadciśnieniowy, fumaran, glicerol triazotan, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, objętość wyrzutowa serca, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, tętnice wieńcowe, tętniczki obwodowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Zahron Combi to lek łączący rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), klasyfikowany jako inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09). Rozuwastatyna działa selektywnie i kompetycyjnie na enzym reduktazę HMG-CoA w wątrobie, hamując biosyntezę cholesterolu poprzez ograniczenie przemiany HMG-CoA do mewalonianu. Efektem jest zwiększenie liczby receptorów LDL na hepatocytach, co poprawia wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje produkcję VLDL, prowadząc do obniżenia stężenia LDL i VLDL w osoczu. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co skutkuje rozluźnieniem naczyń, obniżeniem oporu obwodowego i działaniem przeciwnadciśnieniowym utrzymującym się przez całą dobę po podaniu raz na dobę.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, biosynteza cholesterolu, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, dławica odmienna, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, dusznica bolesna, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt rozluźniający, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, mięsień sercowy, niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, receptor LDL, rozuwastatyna, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlonor 5 mg
Amlonor, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych typu L, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu, obniżenia oporu obwodowego i redukcji ciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem opornym, izolowanym nadciśnieniem skurczowym, osobami starszymi oraz chorymi z towarzyszącą chorobą wieńcową. W terapii skojarzonej amlodypina wykazuje synergizm z inhibitorami ACE, sartanami, beta-blokerami i diuretykami.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-bloker, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dihydropirydyna, diuretyk, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, dławica wysiłkowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, inhibitor ACE, jon wapnia, kanał wapniowy, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, mięsień sercowy, mięśnie gładkie, naczynia wieńcowe, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze, nitrat, obciążenie następcze serca, opór obwodowy, sartan, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlozek 5 mg
Amlozek, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala) dławicy piersiowej. Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia, obniżenia oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego oraz poprawy przepływu wieńcowego. Dzięki długiemu okresowi półtrwania lek podaje się raz na dobę, co zwiększa adherencję pacjentów. Tabletki z linią podziału umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb klinicznych, uwzględniając wiek, choroby współistniejące i stosowane leki.
amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, jon wapnia, leczenie pierwszego rzutu, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, mięsień gładki, mięsień sercowy, naczynie krwionośne, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze serca, objaw dławicowy, opór obwodowy, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, przepływ wieńcowy, skurcz naczyniowy, skurcz tętnicy wieńcowej, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, tętnica wieńcowa, właściwość wazodylatacyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 10 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat złożony łączący lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanału wapniowego, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Lizynopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, a także zmniejsza wydzielanie aldosteronu, co może skutkować hiperkaliemią. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki lizynoprylu 32,5-35 mg/dobę zmniejszają ryzyko zgonu i hospitalizacji u pacjentów z niewydolnością serca o 8-12%, a także redukują mikroalbuminurię o 40% u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią. Amlodypina, podawana w dawkach 2,5-10 mg/dobę, działa poprzez blokadę kanałów wapniowych, powodując rozkurcz naczyń obwodowych i wieńcowych, co obniża afterload i poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, bez negatywnego wpływu na profil metaboliczny. W badaniach ALLHAT amlodypina nie różniła się istotnie pod względem śmiertelności od chlortalidonu, jednak wiązała się z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs. 7,7%, RR 1,38; p<0,001).
antagonista kanału wapniowego, bradykinina, dławica odmienna, dusznica bolesna, działanie kardioprotekcyjne, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, mikroalbuminuria, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Norvasc 5 mg
Norvasc (amlodypina) jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dwóch postaci dławicy piersiowej: przewlekłej stabilnej i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu, obniżenia oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego oraz poprawy przepływu wieńcowego. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a tabletki 5 mg można dzielić, co umożliwia rozpoczęcie terapii od dawki 2,5 mg, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby. Amlodypina wykazuje długi okres półtrwania, co pozwala na dawkowanie raz na dobę i poprawia adherencję do leczenia.
adherencja pacjenta, amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, działanie wazodylatacyjne, farmakokinetyka leku, kanał wapniowy, lek hipotensyjny, mięśniówka gładka naczyń, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze serca, opór obwodowy, przepływ wieńcowy, przewlekła stabilna dławica piersiowa, skurcz naczyń wieńcowych, terapia złożona, ukrwienie mięśnia sercowego, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alneta 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm przeciwnadciśnieniowy opiera się na rozluźnieniu mięśni gładkich naczyń, co skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego i zmniejszeniem obciążenia następczego serca. W terapii dławicy piersiowej amlodypina rozszerza tętniczki obwodowe oraz wieńcowe, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego i zmniejszając zapotrzebowanie na tlen. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03) w porównaniu z placebo, nie wpływając negatywnie na profil lipidowy ani metabolizm, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna, choroba wieńcowa, cukrzyca, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, niewydolność serca, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz tętnicy wieńcowej, statyna, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon to preparat łączący ramipryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanałów wapniowych, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, jako prolek, przekształcany jest do ramiprylatu, który hamuje enzym konwertujący angiotensynę (ACE), zmniejszając produkcję angiotensyny II i rozkład bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia oporu obwodowego bez istotnego wpływu na filtrację kłębuszkową. Działanie hipotensyjne ramiprylu rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Amlodypina, dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, działa poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, zmniejszając obciążenie następcze i poprawiając ukrwienie wieńcowe, co jest korzystne także w dławicy piersiowej. Dawki amlodypiny 2,5-10 mg/dobę wykazują skuteczne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, bez niekorzystnych efektów metabolicznych, co potwierdzają badania kliniczne, w tym ALLHAT, obejmujące pacjentów z nadciśnieniem i współistniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
aldosteron, amlodypina bezylan, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bloker kanałów wapniowych, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, frakcja wyrzutowa lewej komory, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nerkowy przepływ osocza, niewydolność serca, obrzęk płuc, obwodowy opór tętniczy, odcinek ST, ostre uszkodzenie nerek, przedział ufności, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rozkurczowe ciśnienie tętnicze, ryzyko względne, skurczowe ciśnienie tętnicze, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i redukcją wydzielania aldosteronu, a także zwiększeniem aktywności układu kalikreina-kinina. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu występuje między 4 a 6 godziną po podaniu i utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny. W badaniu EUROPA (n=12 218) stosowanie 8 mg peryndoprylu dziennie zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (śmiertelność, zawał, zatrzymanie akcji serca) o 20% (p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna II, antagonista wapnia, astma, ból wieńcowy, bradykinina, chlorotalidon, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, egzopeptydaza, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przepływ krwi obwodowy, przepływ nerkowy, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, renina osocza, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Normodipine 5 mg
Normodipine, zawierający amlodypinę w postaci bezylanu, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Mechanizm działania opiera się na selektywnym blokowaniu kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia oporu obwodowego i obciążenia następczego serca. Tabletki dostępne są w dawkach 5 mg (8,7 x 6,2 mm) i 10 mg (11,5 x 8,3 mm), przyjmowane raz dziennie, niezależnie od posiłków. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny dzięki długiemu okresowi półtrwania amlodypiny, co sprzyja dobrej adherencji do leczenia.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, blaszka miażdżycowa, ciśnienie tętnicze, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, kanały wapniowe, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, naczynia wieńcowe, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, okres półtrwania, przepływ wieńcowy, przewlekła stabilna dławica piersiowa, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności wątroby, zapotrzebowanie tlenowe mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, po przekształceniu do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i aldosteronu, a także zwiększenia bradykininy, skutkując obniżeniem obwodowego oporu naczyniowego bez wpływu na filtrację kłębuszkową. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie redukuje ryzyko zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, p<0,001) oraz udaru mózgu (3,4% vs 4,9%, p<0,001) u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W badaniu MICRO-HOPE u pacjentów z cukrzycą typu 2 ramipryl zmniejszył ryzyko nefropatii o 24% (6,5% vs 8,4%, p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia.
aliskiren, amlodypina, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, blokada kanału wapniowego, bradykinina, chlorotalidon, choroba niedokrwienna serca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dihydropirydyna, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, obwodowy opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, ramipryl, ramiprylat, rewaskularyzacja, udar mózgu, układ RAAS, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cardilopin 2,5 mg
Lek Cardilopin zawiera amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (typu Prinzmetala). Mechanizm działania opiera się na antagonizmie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich naczyń, redukcji oporu obwodowego oraz poprawy przepływu wieńcowego. W nadciśnieniu amlodypina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a w dławicy piersiowej zmniejsza częstość i nasilenie napadów bólowych oraz poprawia tolerancję wysiłku. W przypadku dławicy naczynioskurczowej lek zapobiega skurczom naczyń wieńcowych, które występują niezależnie od wysiłku fizycznego, często w spoczynku lub w nocy.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, bezylan amlodypiny, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, opór obwodowy, przepływ wieńcowy, relaksacja mięśni gładkich, skurcz tętnicy wieńcowej, stabilna dławica piersiowa, układ sercowo-naczyniowy, właściwości wazodylatacyjne, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Lek Egiramlon łączy ramipryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia, co umożliwia synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje enzym konwertujący angiotensynę (ACE), co prowadzi do zmniejszenia konwersji angiotensyny I do angiotensyny II oraz hamowania rozkładu bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem wydzielania aldosteronu. Farmakokinetyka ramiprylu charakteryzuje się początkiem działania po 1-2 godzinach, maksymalnym efektem po 3-6 godzinach oraz utrzymaniem działania przez 24 godziny, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. U pacjentów rasy czarnej obserwuje się słabszą odpowiedź na monoterapię inhibitorem ACE. Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, rozszerza tętniczki obwodowe i wieńcowe, zmniejszając opór obwodowy i poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego, co jest korzystne także w dławicy piersiowej. Dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego bez nagłych spadków ciśnienia i nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
amlodypina, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bloker kanałów wapniowych, bradykinina, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, kininaza II, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, obwodowy opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramipryl, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Orion 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego opiera się na rozkurczu tętniczek obwodowych, co zmniejsza opór obwodowy i obciążenie następcze, a także na rozszerzeniu naczyń wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego, szczególnie u pacjentów z dławicą Prinzmetala. Dawka 5-10 mg/dobę amlodypiny skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez 24 godziny bez gwałtownego spadku ciśnienia, a u chorych z dławicą piersiową wydłuża czas wysiłku fizycznego, czas do wystąpienia bólu dławicowego oraz zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Amlodypina nie wpływa negatywnie na profil lipidowy ani metabolizm, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą czy dną moczanową.
amlodypina, antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor kanałów wapniowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapnia, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obniżanie ciśnienia, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja, rozszerzenie tętniczek obwodowych, skurcz naczyń wieńcowych, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista kanałów wapniowych dihydropirydynowy, co umożliwia synergistyczne obniżanie ciśnienia tętniczego i poprawę funkcji układu sercowo-naczyniowego. Lizynopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia wydzielania aldosteronu, z możliwym ryzykiem hiperkaliemii. W badaniu z udziałem 3164 pacjentów z niewydolnością serca, stosowanie dużej dawki lizynoprylu (32,5-35 mg/dobę) zmniejszyło ryzyko zgonu i hospitalizacji o 8-12%, a hospitalizacje z powodu niewydolności serca o 24% (p=0,002). W badaniu GISSI-3 u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lizynopryl obniżył śmiertelność o 11% (p=0,03), a terapia skojarzona z triazotanem glicerolu o 17% (p=0,02). U pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią lizynopryl w dawce 10-20 mg/dobę obniżył ciśnienie tętnicze o 13/10 mmHg i zmniejszył wydalanie albuminy z moczem o 40%, co wskazuje na nefroprotekcję niezależną od efektu hipotensyjnego.
amlodypina, angina Prinzmetala, angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, bradykinina, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dusznica bolesna, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, kora nadnerczy, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, triazotan glicerolu, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Medreg 5 mg
Amlodypine Medreg to bloker kanału wapniowego stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (typu Prinzmetala). Preparat dostępny jest w tabletkach o dawkach 5 mg (8,73-8,93 mm, oznaczone „E 21”) oraz 10 mg (10,5-10,7 mm, oznaczone „10”), z możliwością podziału na równe dawki. Lek wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co zmniejsza opór obwodowy i obniża ciśnienie tętnicze. W dławicy piersiowej poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, zwiększając tolerancję wysiłku i redukując ból, a w dławicy Prinzmetala zapobiega skurczom naczyń wieńcowych. Skuteczność amlodypiny potwierdzono w badaniach klinicznych zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej.
amlodypina, bloker kanału wapniowego, ból dławicowy, choroba niedokrwienna serca, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, lek hipotensyjny, miażdżyca, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, monoterapia, naczynie wieńcowe, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy, pierwotne nadciśnienie tętnicze, przewlekła stabilna dławica piersiowa, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy, ukrwienie mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy wieńcowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Amlodipine Fair-Med to preparat w formie tabletek zawierających amlodypinę bezylanu w dawkach odpowiadających 5 mg lub 10 mg amlodypiny, stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej. Jako antagonista kanałów wapniowych, lek wywiera działanie wazodylatacyjne, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz poprawy ukrwienia mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych. Ponadto, Amlodipine Fair-Med jest wskazany w terapii dławicy naczynioskurczowej (Prinzmetala), gdzie zapobiega skurczom tętnic wieńcowych, redukując częstość i nasilenie epizodów bólowych, które występują zwykle w spoczynku, często nocą lub nad ranem.
amlodypina bezylan, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, dławica naczynioskurczowa, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, działanie wazodylatacyjne, farmakoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie miażdżycowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II oraz rozkładu bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z maksymalnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego, zgonu sercowo-naczyniowego i udaru mózgu (np. złożony punkt końcowy: 14,0% vs 17,8%, RR 0,78, p<0,001). W badaniu MICRO-HOPE u pacjentów z cukrzycą typu 2 ramipryl zmniejszył ryzyko rozwoju nefropatii o 24% (p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
angiotensyna II, antagonista wapnia, badanie ALLHAT, badanie HOPE, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor napływu jonów wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, niewydolność serca NYHA, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór tętniczy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, podwójna blokada RAAS, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, ramiprylat, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Fair-Med 5 mg
Amlodypina, będąca pochodną dihydropirydyny i antagonistą wolnych kanałów wapniowych (ATC: C08CA01), działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń obwodowych i wieńcowych. W terapii nadciśnienia tętniczego stosowana w dawce pojedynczej 5-10 mg/dobę, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez 24 godziny, jednak nie jest zalecana w ostrym nadciśnieniu ze względu na powolne rozpoczęcie działania. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina zwiększa tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Lek nie wywołuje niekorzystnych efektów metabolicznych, co czyni go bezpiecznym u chorych z astmą, cukrzycą i skazą moczanową.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi łączy bisoprolol fumaran, selektywny beta1-adrenolityk, oraz amlodypinę bezylan, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta1, co przekłada się na zmniejszenie częstości akcji serca, objętości wyrzutowej i zużycia tlenu, bez istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko efektów ubocznych w układzie oddechowym i metabolicznym. Amlodypina działa poprzez blokadę napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, prowadząc do rozszerzenia tętniczek obwodowych i wieńcowych, co skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego i poprawą perfuzji mięśnia sercowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina podawana raz na dobę zapewnia 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego, a w dławicy piersiowej wydłuża czas wysiłku i zmniejsza częstość napadów. Oba składniki charakteryzują się długim okresem półtrwania (bisoprolol 10-12 h, amlodypina 35-50 h), co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
aktywność sympatykomimetyczna, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, białko osocza, biodostępność, bisoprolol fumaran, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie karcynogeniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glicerol triazotan, hormon folikulotropowy, kanał wapniowy, klirens amlodypiny, komórka Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżenie odcinka ST, okres półtrwania, opór obwodowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczka obwodowa, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zmniejszenia wydzielania aldosteronu oraz zwiększenia aktywności reninowej osocza, a także zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina, co przyczynia się do działania hipotensyjnego i występowania działań niepożądanych, takich jak kaszel. Działanie hipotensyjne peryndoprylu utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny, z maksymalnym efektem między 4 a 6 godziną po podaniu. W badaniu EUROPA, u pacjentów z chorobą wieńcową, peryndopryl w dawce 8 mg/dobę zmniejszył częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych o 1,9% (względne zmniejszenie ryzyka o 20%, p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista wapnia, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, układ kalikreina-kinina, układ prostaglandyn, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alneta 5 mg
Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek obwodowych i wieńcowych. Efekt ten skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego, zmniejszeniem obciążenia następczego serca oraz poprawą perfuzji mięśnia sercowego, co jest korzystne w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez gwałtownych spadków. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, HR 0,73, p=0,03), potwierdzając jej skuteczność w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową. Ponadto lek charakteryzuje się neutralnością metaboliczną, co umożliwia stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą oskrzelową czy dną moczanową.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, lek moczopędny, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, neutralność metaboliczna, niedokrwienie, niewydolność serca, niewydolność serca zastoinowa, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczki obwodowe, TIA, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Ramlolan to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i aldosteronu oraz zwiększenia bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem oporu obwodowego bez odruchowej tachykardii. Farmakokinetyka ramiprylu charakteryzuje się początkiem działania po 1-2 godzinach, maksymalnym efektem po 3-6 godzinach i czasem działania około 24 godzin, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. Badanie HOPE wykazało istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, p < 0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, p < 0,001) oraz udaru mózgu (3,4% vs 4,9%, p < 0,001) u pacjentów leczonych ramiprylem w porównaniu z placebo. W badaniu MICRO-HOPE ramipryl w dawce 10 mg zmniejszył ryzyko rozwoju nefropatii o 24% (p = 0,027) u pacjentów z cukrzycą typu 2. Terapia skojarzona inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II nie jest zalecana ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bradykinina, chlorotalidon, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, prolek, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramipryl, ramiprylat, retencja sodu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 10 mg + 10 mg
Zahron Combi to lek z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09), będący połączeniem rozuwastatyny i amlodypiny, które wykazują komplementarne mechanizmy działania. Rozuwastatyna selektywnie i kompetycyjnie hamuje enzym reduktazę HMG-CoA, ograniczając syntezę cholesterolu w wątrobie, co skutkuje zwiększeniem liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz zmniejszeniem produkcji VLDL, a w efekcie obniżeniem stężenia LDL i VLDL w osoczu. Amlodypina, jako dihydropirydynowy bloker kanałów wapniowych, hamuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, powodując rozluźnienie naczyń obwodowych i wieńcowych, co przekłada się na obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenie obciążenia niedokrwieniem mięśnia sercowego.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, ból wieńcowy, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica odmienna, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, dusznica bolesna, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteiny, mewalonian, napływ jonów wapnia, niedokrwienie, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, prekursor cholesterolu, profil lipidowy, receptor LDL, rozszerzanie naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, VLDL - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Orion 10 mg
Amlodypina, będąca wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej efekt hipotensyjny wynika z rozkurczu naczyń i obniżenia oporu obwodowego, co skutkuje klinicznie istotnym spadkiem ciśnienia tętniczego przy dawkach 2,5-10 mg/dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W badaniu ALLHAT na 33 357 pacjentach z nadciśnieniem i czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego amlodypina wykazała podobną skuteczność w zapobieganiu zgonów i zawałom serca jak chlorotalidon, choć z wyższą częstością niewydolności serca (10,2% vs 7,7%, HR 1,38; p<0,001). U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina wydłuża czas wysiłku, opóźnia wystąpienie bólu i obniżenia odcinka ST oraz zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitroglicerynę.
akcja serca, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból dławicowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerol triazotan, glikozyd naparstnicy, HDL-C, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, inhibitor kanałów wapniowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, metabolizm lipidowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, profil lipidowy, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz naczyń wieńcowych, tętnica wieńcowa, tętniczka obwodowa, TIA, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych dihydropirydynowy), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Peryndopryl działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, a także korzystnie wpływa na przebudowę naczyń i przerost lewej komory. Maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się 4-6 godzin po podaniu, utrzymując się przez co najmniej 24 godziny, z całodobową kontrolą ciśnienia. W badaniu EUROPA u 12 218 pacjentów z chorobą wieńcową, peryndopryl w dawce 8 mg/dobę zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (95% CI 9,4-28,6; p<0,001). Amlodypina, działając rozkurczająco na mięśnie gładkie naczyń, obniża ciśnienie tętnicze i zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co potwierdzono w badaniu CAMELOT, gdzie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej (7,7% vs 12,8%, p=0,002) oraz rewaskularyzacji (11,8% vs 15,7%, p=0,03).
choroba niedokrwienna serca, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, inhibitor napływu jonów wapniowych, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostre uszkodzenie nerek, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, stabilna choroba wieńcowa, udar mózgu, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Norvasc 10 mg
Amlodypina, substancja czynna preparatu Norvasc, jest antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, dostępnym w dawkach 5 mg i 10 mg (w postaci bezylanu). Lek stosowany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, gdzie poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń obwodowych obniża opór naczyniowy i ciśnienie tętnicze. Norvasc znajduje zastosowanie zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do innych leków hipotensyjnych. Ponadto amlodypina jest skuteczna w leczeniu przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej, poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego przez rozszerzenie naczyń wieńcowych i zmniejszenie obciążenia następczego serca. W terapii naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławica Prinzmetala) lek jest lekiem pierwszego wyboru, zapobiegając skurczom naczyń wieńcowych i związanym z nimi epizodom bólowym.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bezylan, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, hiperlipidemia, inhibitor ACE, kanał wapniowy, lek hipotensyjny, lek pierwszego rzutu, miażdżyca tętnic wieńcowych, mięsień gładki naczynia, naczynie wieńcowe, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, neutralność metaboliczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Norvasc, obciążenie następcze serca, okres półtrwania, pochodna dihydropirydyny, przewlekła choroba nerek, sartan, skurcz naczynia, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, ukrwienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodipina Bluefish 10 mg, zawierająca amlodypinę bezylan, jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławicy Prinzmetala). Jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, amlodypina powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń tętniczych, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i redukcji ciśnienia tętniczego. Dawka 10 mg jest rekomendowana w nadciśnieniu umiarkowanym lub ciężkim oraz w przypadku braku kontroli ciśnienia na niższych dawkach. Lek poprawia perfuzję mięśnia sercowego poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i obwodowych, zmniejszając obciążenie następcze serca i zapotrzebowanie na tlen, co ogranicza częstość i nasilenie epizodów dławicowych. Amlodypina jest skuteczna zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z ACE-I, ARB lub diuretykami, szczególnie u pacjentów ze skurczowym nadciśnieniem izolowanym, często występującym u osób starszych.
antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, epizod dławicowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy typu L, leczenie skojarzone, lek moczopędny, monoterapia, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie skurczowe, nadciśnienie tętnicze, nitrat, obciążenie następcze serca, okres półtrwania, opór obwodowy, perfuzja mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozkurcz mięśni gładkich naczyń, rozszerzenie naczyń wieńcowych, skurcz tętnicy wieńcowej, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Finamlox 10 mg
Finamlox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej, zarówno stabilnej, jak i naczynioskurczowej (Prinzmetala). Mechanizm działania polega na rozkurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i redukcji ciśnienia tętniczego. Dzięki powolnemu początkowi działania i długiemu okresowi półtrwania, Finamlox zapewnia 24-godzinną kontrolę ciśnienia przy dawkowaniu raz na dobę, co jest korzystne w terapii przewlekłej. W dławicy piersiowej lek poprawia przepływ wieńcowy, zmniejszając zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i łagodząc objawy bólowe, zarówno w wysiłkowej, jak i naczynioskurczowej postaci choroby.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, mięśniówka gładka, monoterapia, naczynia wieńcowe, naczynioskurczowa dławica piersiowa, nadciśnienie tętnicze, nitrat, okres półtrwania, opór obwodowy, przewlekła choroba wieńcowa, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rozkurcz mięśni gładkich, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, tętnica wieńcowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg
Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i wzrostu stężenia bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Działanie ramiprylu obejmuje także redukcję wydzielania aldosteronu. Efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, RR 0,80, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, RR 0,74, p<0,001) oraz udaru mózgu (3,4% vs 4,9%, RR 0,68, p<0,001). Subbadanie MICRO-HOPE potwierdziło ochronę nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2, redukując ryzyko jawnej nefropatii o 24% (p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, ciśnienie tętnicze, dihydropirydyna, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, jon wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niedokrwienie serca, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramiprylat, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz tętnicy wieńcowej, tętniczki obwodowe, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon to preparat złożony zawierający ramipryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia, o kodzie ATC C09BB07. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje enzym konwertujący angiotensynę (ACE), co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i zahamowania degradacji bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem obwodowego oporu tętniczego. Działanie hipotensyjne ramiprylu pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się około 24 godzin, z pełnym efektem terapeutycznym po 3-4 tygodniach. U pacjentów rasy czarnej odpowiedź na monoterapię jest zwykle słabsza. Badania ONTARGET, VA NEPHRON-D i ALTITUDE wykazały brak korzyści i zwiększone ryzyko działań niepożądanych (hiperkaliemia, ostra niewydolność nerek, niedociśnienie) przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co wyklucza taką terapię u pacjentów z nefropatią cukrzycową. W populacji pediatrycznej (6-16 lat) ramipryl obniżał rozkurczowe ciśnienie tętnicze przy najwyższych dawkach, bez liniowej zależności dawka-odpowiedź i umiarkowanym efektem „z odbicia” po odstawieniu.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista wapnia, bloker kanałów wapniowych, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, dihydropirydyna, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica Prinzmetala, enzym konwertujący angiotensynę, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, nitrogliceryna, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramiprylat, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Zahron Combi to preparat z grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09), łączący rozuwastatynę i amlodypinę, które działają synergistycznie na układ sercowo-naczyniowy. Rozuwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem enzymu reduktazy HMG-CoA, kluczowego w biosyntezie cholesterolu, prowadzącym do zwiększenia liczby receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowania syntezy VLDL, co skutkuje obniżeniem stężenia LDL-C, VLDL i cholesterolu całkowitego. Głównym narządem docelowym jest wątroba, co jest zgodne z mechanizmem działania statyn. Amlodypina, pochodna dihydropirydyny, blokuje kanały wapniowe w mięśniach gładkich naczyń i mięśniu sercowym, powodując ich rozkurcz i obniżenie oporu naczyniowego, co przekłada się na istotne klinicznie obniżenie ciśnienia tętniczego utrzymujące się przez 24 godziny po jednokrotnym podaniu dobowym.
angina Prinzmetala, antagonista jonów wapniowych, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, ból wieńcowy, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica odmienna, dna moczanowa, dusznica bolesna, efekt hipotensyjny, inhibitor napływu jonów wapnia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek hipolipemizujący, niedokrwienie, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, opór naczyniowy, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy, receptor LDL, skurcz tętnicy wieńcowej, synteza VLDL, tętnica wieńcowa, tętniczka wieńcowa