zanik krwawień miesiączkowych
Zanik krwawień miesiączkowych, określany w medycynie jako amenorrhea, to stan charakteryzujący się brakiem miesiączki u kobiet w wieku rozrodczym. Wyróżnia się amenorrhea pierwotną, gdy miesiączka nie wystąpiła do 16. roku życia, oraz wtórną, gdy dochodzi do zaniku już istniejących cykli menstruacyjnych na okres co najmniej 3 miesięcy.
Etiologia zaniku krwawień miesiączkowych jest złożona i obejmuje szereg przyczyn fizjologicznych, patologicznych oraz jatrognennych. Do fizjologicznych zaliczamy ciążę, okres karmienia piersią oraz menopauzę. Wśród patologicznych przyczyn występują zaburzenia hormonalne (np. zespół policystycznych jajników, niewydolność przysadki mózgowej), genetyczne (np. zespół Turnera), anatomiczne (np. zespół Ashermana), metaboliczne (np. niedowaga, jadłowstręt psychiczny) oraz choroby ogólnoustrojowe.
Diagnostyka amenorrhei obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie fizykalne, badania hormonalne (FSH, LH, estradiol, prolaktyna, TSH), badania obrazowe (USG narządów miednicy mniejszej, MRI przysadki) oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię hormonalną, leczenie choroby podstawowej, modyfikację stylu życia lub interwencję chirurgiczną.
Zanik krwawień miesiączkowych może mieć istotne konsekwencje zdrowotne, szczególnie gdy jest związany z długotrwałym niedoborem estrogenów, prowadząc do zmniejszenia gęstości mineralnej kości i zwiększonego ryzyka osteoporozy. U młodych kobiet planujących ciążę amenorrhea wymaga szczególnej uwagi, gdyż może wskazywać na zaburzenia płodności wymagające interwencji specjalistycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mitoksantron, zawarty w preparacie Mitoxantron Sandoz (2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazuje działanie genotoksyczne i potencjalnie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. U mężczyzn zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy po jej zakończeniu, natomiast u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest unikanie ciąży, potwierdzane ujemnym testem ciążowym przed każdą dawką oraz stosowanie antykoncepcji przez cały okres leczenia i minimum 4 miesiące po zakończeniu terapii. Stosowanie mitoksantronu w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest bezwzględnie przeciwwskazane, a w przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia należy zapewnić pacjentce odpowiednią poradę genetyczną.
czynnik teratogenny, działanie niepożądane, ekspozycja lekowa, genotoksyczność, korzyść terapeutyczna, krioprezerwacja komórek jajowych, laktacja, mitoksantron, oligospermia, porada genetyczna, przenikanie do mleka, roztwór do infuzji, stwardnienie rozsiane, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, zanik kanalików nasiennych, zanik krwawień miesiączkowych