łojotokowe zapalenie skóry niemowląt

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt, znane również jako ciemieniucha, jest częstym, niezapalnym schorzeniem skóry występującym głównie u dzieci w pierwszych miesiącach życia. Charakteryzuje się żółtawymi, tłustymi, łuszczącymi się zmianami skórnymi, najczęściej zlokalizowanymi na owłosionej skórze głowy, choć mogą one występować również na twarzy, za uszami, w fałdach szyjnych i pachwinowych.

Etiologia schorzenia nie jest w pełni poznana, ale wiąże się ją z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych pod wpływem hormonów matczynych, kolonizacją skóry przez drożdżaki Malassezia oraz predyspozycjami genetycznymi. W przeciwieństwie do łojotokowego zapalenia skóry u dorosłych, postać niemowlęca zazwyczaj ustępuje samoistnie w ciągu pierwszych 6-12 miesięcy życia.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry u niemowląt obejmuje regularną, delikatną pielęgnację skóry z zastosowaniem łagodnych środków myjących, olejków mineralnych do zmiękczania strupów oraz delikatne usuwanie łusek. W przypadkach bardziej nasilonych można stosować szampony przeciwgrzybicze zawierające pirytonian cynku, ketokonazol lub siarkę. Ważne jest unikanie kortykosteroidów, które u niemowląt mogą powodować atrofię skóry i działania ogólnoustrojowe.

Rodzice powinni zostać poinformowani o łagodnym i samoograniczającym się charakterze schorzenia. Konieczna jest jednak obserwacja pod kątem możliwego współwystępowania innych dermatoz, takich jak atopowe zapalenie skóry czy łuszczyca, które mogą wymagać odmiennego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl