łojotokowe zapalenie skóry głowy

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to przewlekła, nawracająca dermatoza zapalna, charakteryzująca się występowaniem zaczerwienienia, złuszczania naskórka oraz żółtawych, tłustych łusek na owłosionej skórze głowy. Stan ten jest związany z nadmiernym wydzielaniem łoju przez gruczoły łojowe oraz z kolonizacją skóry przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum).

Etiologia schorzenia ma charakter wieloczynnikowy i obejmuje predyspozycje genetyczne, zaburzenia immunologiczne oraz czynniki środowiskowe. Choroba może występować w różnych grupach wiekowych, jednak najczęściej dotyka osoby w wieku 30-60 lat. Łojotokowe zapalenie skóry głowy często współistnieje z innymi chorobami, takimi jak zakażenie HIV, choroba Parkinsona czy depresja.

W leczeniu stosuje się preparaty przeciwgrzybicze (ketokonazol, cyklopiroksolamina), kortykosteroidy o niskiej mocy oraz inhibitory kalcyneuryny. Istotną rolę odgrywa również systematyczne stosowanie szamponów leczniczych zawierających związki przeciwgrzybicze, dziegieć, siarkę lub kwas salicylowy. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie leczenia ogólnoustrojowego, w tym leków przeciwgrzybiczych, retinoidów lub fototerapii.

Mimo że łojotokowe zapalenie skóry głowy nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia, może znacząco obniżać jakość życia pacjentów ze względu na widoczne zmiany skórne oraz towarzyszący im świąd. Choroba ma charakter przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji, co wymaga długoterminowego postępowania terapeutycznego i regularnych kontroli dermatologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl