łojotok skóry głowy

Łojotok skóry głowy (seborrhea) to nadmierne wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe zlokalizowane w skórze owłosionej głowy. Stan ten charakteryzuje się występowaniem tłustej, błyszczącej skóry, często z towarzyszącym złuszczaniem i świądem.

Etiologia łojotoku obejmuje czynniki genetyczne, hormonalne (głównie androgeny), zaburzenia mikrobiologiczne (związane z nadmiernym namnażaniem drożdżaków Malassezia), a także czynniki środowiskowe i stresogenne. Nadprodukcja łoju może prowadzić do rozwoju łojotokowego zapalenia skóry, łupieżu tłustego oraz nasilać inne dermatozy.

Diagnostyka łojotoku opiera się głównie na badaniu klinicznym, ocenie nasilenia objawów oraz wykluczeniu innych dermatoz. Leczenie obejmuje stosowanie szamponów przeciwłojotokowych zawierających pirytionian cynku, siarczek selenu, ketokonazol, dziegcie lub kwas salicylowy. W cięższych przypadkach konieczne może być włączenie leków doustnych, w tym retinoidów, antyandrogenów lub leków przeciwgrzybiczych.

Profilaktyka i postępowanie niefarmakologiczne polega na regularnym myciu głowy odpowiednimi preparatami, unikaniu czynników nasilających łojotok (np. gorące, wilgotne środowisko, niektóre kosmetyki) oraz eliminacji potencjalnych czynników zaostrzających, takich jak stres. Łojotok skóry głowy ma charakter przewlekły i nawrotowy, wymaga zatem systematycznego postępowania terapeutycznego i kontroli dermatologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl